عفو و گذشت

عفو و گذشت

 بخشنده بودن خداوند
    انَّ اللَّهَ عَفُوٌّ يُحِبُّ العَفوَ.(8/3832؛ كنزالعمال: 7005)    
خداوند بسيار با گذشت است و گذشت را دوست دارد.

 
گذشت، افزاينده عزت

    عَلَيكُم بِالعَفوِ؛ فَانَ العَفوَ لا يَزيدُ العَبدَ الّا عِزّاً، فَتَعافَوا يُعِزَّكُمُ اللَّهُ.   (8/3834؛ كافي: 2/108)
بر شما باد به گذشت؛ زيرا كه گذشت جز بر عزّت بنده نمي‏افزايد. پس از يكديگر گذشت كنيد، تا خداوند شما را عزّت بخشد.

 
گذشت، افزاينده عمر

    مَن كَثُرَ عَفوُهُ مُدَّ في عُمرِهِ.(8/3834؛ اعلام الدين: 315)    
هر كه پُر گذشت باشد، عمرش دراز شود.

 
عفو خداوند، در پي عفو بندگان از يكديگر

    تَجاوَزوا عَن عَثَراتِ الخاطِئينَ يَقيكُمُ اللَّهُ بِذلكَ سُوءَ الأقدارِ.    (8/3834؛ تنبيه الخواطر: 2/120)
از لغزش‏هاي خطاكاران در گذريد، تا بدين‏سبب خداوند شما را از مقدّرات ناگوار نگه دارد.

گذشت به هنگام قدرت

    مَن عَفا عِندَ القُدرَةِ عَفا اللَّهُ عَنهُ يَومَ العُسرَةِ.(8/3836؛ كنزالعمال: 7007)    
هر كس در زماني كه قدرت (بر انتقام) دارد گذشت كند، خداوند در روز دشواري از او گذشت كند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید