دسته بندی :حدیث

پارسايي، اساس ايمان     لكلِّ شَي‏ءٍ اُسٌّ، واُسُّ الايمانِ الوَرَعُ.(14/6754؛ كنزالعمال: 7284)     هر چيزي بنيادي دارد و بنياد ايمان پارسايي است. پارسايي، ملاك و معيار دين     مِلاكُ الدِّينِ الوَرَعُ.(14/6754؛ كنزالعمال: 7300)     قوام دين بر پارسايي است.  برترين بخش دينداري     أفضَلُ دِينِكُمُ الوَرَعُ.(14/6754؛ بحار: 70/304)     برترين

آبرو  حفظ آبروي مؤمن، سپر آتش     مَن رَدَّ عَن عِرضِ أخيهِ كانَ لَهُ حِجاباً مِنَ النّارِ.(8/3550؛ امالي مفيد: 338)     هر كه از آبروي برادر خود دفاع كند، اين كار حجابي ميان او و آتش باشد.  بهشت، پاداش حفظ آبروي مؤمن     مَن رَدَّ عَن عِرضِ أخيهِ المُسلِمِ وَجَبَت

مسواک زدن مسواك، سنت رسول     لَولا أن أشُقَّ علي اُمَّتي لأَمَرتُهُم بِالسِّواكِ مَع كُلِّ صلاةٍ.(6/2638؛ كافي: 3/22)     اگر ترس از سختگيري بر امّتم نبود، به آنها دستور مي‏دادم كه با هر نمازي مسواك زنند. خوشبويي دهان     طَيِّبُوا أفواهَكُم بِالسِّواكِ؛ فانّها طُرُقُ القُرآنِ.(6/2638؛ كنزالعمال: 2753)     دهانهاي خود

امانتداري و ثروتمندي     الأمانَةُ تَجلِبُ الغَناءَ، والخِيانَةُ تَجلِبُ الفَقرَ.(10/4676؛ بحار: 75/114)     امانتداري، توانگري مي آورد و خيانت (در امانت) به فقر مي كشاند.  امانتداري و ايمان     لا ايمانَ لِمَن لا أمانةَ لَهُ.(1/410؛ بحار: 72/198)     آن كه امانتدار نيست، ايمان ندارد.  مهم شمردن امانتداري     لَيس مِنّا

ضرورت شناخت امام     مَن ماتَ وَهُوَ لا يَعرفُ امامَهُ ماتَ مِيتةً جاهليّةً.(1/218؛ بحار: 23/76)     هر كه بميرد و امام خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلي مرده ‏است.  فرمان نبردن از حاكم جور     لا طاعةَ لِمَنْ لَمْ يُطِعِ اللَّهَ.(1/234؛ كنزالعمال: 14872)     از كسي كه فرمانبردار خدا

اسراف نشانه‏ هاي اسرافكار     أمّا علامةُ المُسرِفِ فأربَعةٌ: الفَخرُ بالباطِلِ، ويَأكُلُ ما لَيسَ عِندَهُ، ويَزهَدُ في اصطِناعِ المَعروفِ، ويُنكِرُ مَن لا يَنتَفِعُ بِشَي‏ءٍ مِنهُ.(5/2460؛ تحف العقول: 22)     اسرافكار چهار نشانه دارد: به كارهاي باطل مي‏نازد، آنچه را فراخور حالش نيست مي‏خورد، در كارهاي خير بي‏رغبت است و هر

استغفار استغفار، بهترين دعا     خَيرُ الدعاءِ الاستِغفارُ.(9/4348؛ كافي: 2/504)     بهترين دعا، آمرزش خواهي است.  استغفار، بهترين عبادت الهي     خَيرُ العِبادَةِ الاستِغفارُ.(9/4348؛ نورالثقلين: 5/38)     بهترين عبادت، استغفار كردن است.  استغفار، وسيله آمرزش بندگان     أكثِرُوا مِن الاستِغفارِ؛ فانّ اللَّهَ‏عزّ وجل لم يُعَلِّمْكُمُ الاستِغفارَ الّا وهُو يُريدُ أن

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : اذان  اذان و شيطان گريزي     انّ الشَّيطانَ اذا سَمِعَ النِّداءَ بالصَّلاةِ هَرَبَ.(1/112؛ كنزالعمال: 20951)     شيطان چون آواز دعوت به نماز را بشنود، بگريزد.  پاداش مؤذن     يُغْفَرُ للمؤذّنِ مَدُّ صَوتِهِ وبَصَرِهِ، ويُصدِّقُهُ كلُّ رطْبٍ ويابِسٍ، وله مِن

ادب  ادب و خرد     حُسنُ الأدبِ زِينةُ العقلِ.(1/96؛ بحار: 77/131)     ادب نيكو، زيور خرد است.  تعليم آداب به فرزند     أكرِمُوا أولادَكُم وأحْسِنوا آدابَهُم يُغْفَرْ لَكُم.(1/100؛ بحار: 104/95)     فرزندان خود را بزرگ بداريد و آنان را خوب تربيت كنيد، (كه به اين ترتيب) آمرزيده مي‏شويد. آراستگی  بهترين

 كار با اخلاص، اندك بسيار     أخْلِصْ قَلبَكَ يَكْفِكَ القَليلُ مِن العَمَلِ.(3/1426؛ بحار: 73/175)     دلت را خالص گردان، كارِ اندك تو را بس است.  مقام مخلصان     العُلَماءُ كُلُّهُم هَلْكي الّا العامِلينَ، والعامِلونَ كُلُّهُم هَلْكي الّا الُمخْلِصينَ والُمخْلِصونَ علي خَطَرٍ.(3/1428؛ تنبيه الخواطر: 2/11)     عالمان همه به هلاكت درافتند

احترام به سالخوردگان، احترام به خداوند  مِن اجلالِ اللَّهِ اجلالُ ذي الشَّيبَةِ المُسلمِ.(6/2920؛ كافي: 2/165)     احترام به مسلمان سالخورده، احترام به خداوند است.  احترام سالخوردگان، احترام به پيامبر(ص) انَّ مِن اجلالِي تَوقِيرَ الشَّيخِ مِن اُمَّتي.(6/2920؛ كنزالعمال: 6013)     احترام به سالخورده امّت من، احترام نهادن به من است.  بزرگ

آفت زيركي     آفةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ.(1/150؛ كنزالعمال: 44091)     آفتِ زيركي خودستايي است.  آفت شجاعت     آفةُ الشَّجاعة البغيُ.(1/150؛ كنزالعمال: 44091)     آفتِ شجاعت تعدّي است. آفت گذشت     آفةُ السَّماحةِ المَنُّ.(1/150؛ كنزالعمال: 44091)     آفتِ گذشت منّت است. آفت سخن     آفةُ الحديثِ الكِذبُ.(1/150؛ كنزالعمال: 44091)     آفتِ سخن

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  تندرستي و فراغت، دو آزمايش الهي     خَلَّتانِ كثيرٌ مِن الناسِ فيهِما مَفتونٌ:  الصِّحَّةُ والفَراغُ.(10/4604؛ كافي: 8/152)     دو چيز است كه مايه فتنه (آزمايش يا فساد) بسياري از مردم است: تندرستي و فراغت.  دشواري آزمايش با نعمت‏ ها

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  آزار رساندن به مؤمن     مَن آذي مُؤمناً فَقَدْ آذاني.(1/118؛ بحار: 67/72)     هر كه مؤمني را بيازارد، بي گمان مرا آزرده است. نگاه ترسناك به مؤمن     مَن نَظَرَ الي مؤمنٍ نظرةً يُخيفُهُ بها أخافَهُ اللَّهُ تعالي يومَ

اهل بيت(ع) دوستي اهل بيت، نگهدارنده بر صراط     أثبَتُكُم قَدَماً علي الصِّراطِ أشَدُّكُم حُبّاً لأِهلِ بَيتي.(7/3066؛ فضائل الشيعه: 48)     ثابت قدم‏ترين شما بر صراط، كسي است كه محبّتش به اهل بيت من بيشتر باشد.  آخرت  عمل براي دنيا و آخرت اعمَلْ لِدُنياكَ كأنّكَ تَعيشُ أبداً، واعمَلْ لآخرتِكَ كأنّكَ

با اینکه خدیجه یک دوشیزه نبود و چهل سال از عمرش می گذشت و یک پسر و یک دختر بزرگ داشت طبق رسوم اعراب، قبیله او موسوم به «اسد» می بایست با ازدواج وی موافقت نماید. رئیس قبیله «اسد» مردی بود به نام «عمرو بن اسد»، عموی خدیجه، و او

حسن بن جهم گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه مي فرمود: 1-  دوست هر كس عقل اوست و دشمن او جهل اوست. 2- امام رضا (ع) فرمود: به خدا خوش گمان باش، زيرا خداي غزوجل مي فرمايد: من به گمان بنده مومن خود همراهم اگر خوبست خوب پيش آيد

هم‌چنان که قرآن، کتاب هدایت بشر است، مفسران قرآن نیز که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و ائمه معصومین(علیهم‌السلام) هستند، برای هدایت انسان‌ها فرستاده شده‌اند. اینک به دیدگاه پیشوایان دین اسلام به ویژه مذهب تشیع درباره هدف، فلسفه و ملاک های ازدواج می‌پردازیم. خوشبختانه روایت‌های بسیاری درباره ازدواج وجود