دسته بندی :مرگ

پرسش: آیا مرگ‏های ناگهانی از روز اول مشخص بوده است؟ آیا با صدقه می‏شود جلو مرگ را گرفت؟ پاسخ: همه موجودات و حوادث و پدیده ‏های جهان، مطابق اراده ازلی و قضا و قدر الهی انجام می‏شود. قضا و قدر الهی نیز به این تعلق گرفته که هر موجود و

سوال: آیا در آن دنیا ازدواج و در نتیجه زاد و ولد وجود دارد؟ جواب: در مورد ازدواج در بهشت آیات بسیاری است که وجود روابط زناشویی و التذاذات جنسی را از طریق همسران بیان می‏کند؛ مانند “وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَهٌ” از طرف دیگر مومنین در بهشت در کنار همسران و

قُلْ إِنَّ صَلَاتِی وَنُسُکِی وَمَحْیای وَمَمَاتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ بگو: «نماز و تمام عبادات من، و زندگی و مرگ من، همه برای خداوند پروردگار جهانیان است.«الأنعام/۱۶۲» إِذًا لَأَذَقْنَاکَ ضِعْفَ الْحَیاهِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَکَ عَلَینَا نَصِیرًا اگر چنین می‌کردی، ما دو برابر مجازات (مشرکان) در زندگی دنیا، و

پرسش: آیا فشار قبر بر جسم مادی وارد می شود یا برزخی؟ در صورتی که بر جسم برزخی وارد شود، این فرمایش پیامبر(ص) در مورد سعد بن معاذ که فرمود: اکنون قبر چنان فشار بر سینه های سعد وارد کرد که صدای شکستن استخوان های او را شنیدم چگونه توجیه

پرسش: آیا صحیح است که انسان‏ها در قیامت غالبا به صورت حیوان محشور می‏شوند؟ پاسخ: اولاً، کسی نگفته است که بیشتر انسان‏ها به صورت حیوان محشور می‏شوند؛ بلکه یک‏سری از گناهان در صورتی که مرتکب آن توبه نکرده و آمرزیده نشده باشد، موجب تبدیل صورت می‏شود. ثانیاً، حیوانات به خودی

پرسش: آیا روح اموات با زندگی مادی در ارتباط هست یا خیر؟ پاسخ: براساس روایات و هم‏چنین با توجه به ارتباط نسبی که بدن برزخی با بدن مادی که در زیر خاک پنهان است، دارد. ارواح انسانی در برزخ براساس منزلت و فضایلی که در دنیا داشته ‏اند، امور دنیوی

پرسش: فشار قبر در مورد کسانی که در دریا می افتند یا حیوانات آنان را می خورد یا بدن آنان را می سوزانند،چگونه است؟ جواب: یکی از مطالبی که در روایات آمده و به جهات غیب و عوالم بعد از مرگ ارتباط دارد, مسئله فشار قبراست . این فشار بدان

پرسش: کسی که می میرد و به جهان آخرت می رود, خدا پرسش هایی از او می کند یا پس از این که دنیا تمام شد؟ جواب: وقتی که عمر انسان به پایان رسید, عزرائیل به سراغش آمدند و روحش را قبض کردند و انسان ازجهان فانی رخت بربست و

پرسش: آیا سوختن در آتش جهنم یک تشبیه است یا اینکه مثل سوختن در آتش دنیا می‏باشد؟ جواب: الف) سوختن در آتش و دیگر عذاب‏های ذکر شده در نصوص دینی واقعی است، نه صرف تشبیه. البته عذاب آتش آخرت با این عالم تفاوت‏های بسیاری دارد؛ و میزان سوزش آن با

پرسش: چند عالم وجود دارد و مراد از عالمین چیست؟ جواب: بنا بر نظر مفسران مقصود از “عالمین” عالم همه موجودات؛ یعنی، عالم هر نوعی از موجودات چون عالم جمادات، عالم نباتات، عالم حیوانات و عالم انسان است و نیز عالم هر گروهی از مردمان است که در منطقه‏ای خاص

پرسش: گویند خداوند مهربان تر از مادر است در حالی که اگر فرزندی در آتش ‏بسوزد مادر برای نجات او خود را به خطر می‏اندازد درحالی که ‏خداوند آدمی رابه ‏جهنم‏ می‏برد؟ جواب: این که خداوند از مادر مهربان‏تر است امری قطعی و مسلم است. بلکه مهربانی‏های پدر مادر و

پرسش: آیا احضار روح ممکن است ؟ آیا می شود روح یک شخصیت والا را ظاهر کرد؟ آیا انسان روح رامی تواند ببیند؟ جواب: از نظر دینی , ارتباط با ارواح کسانی که از دنیا رفته اند نه تنها امر محالی نیست , بلکه در خارج واقع شده و اتفاق

منسوب به خیام است: ترکیب پیاله ای که در هم پیوست *** بشکستن آن روا نمی دارد مست چندین قد سرو نازنین و سر و دست *** از بهر چه ساخت وز برای چه شکست؟ جامی است که عقل آفرین می زندش *** صد بوسه ز مهر بر جبین می

روایاتی که در باره عذاب قبر و ثواب قبر وارد شده است راجع به بدن برزخی است که به مناسبت ارتباط عالم برزخ هر کس به قبر آن کس، از آن تعبیر به عذاب قبر شده است. در «علل الشرایع » مرحوم صدوق از امیرالمومنین علیه السلام روایت شده است

مردن را قرآن مجید به حق تعبیر نموده است، یعنی یک واقعیت است نه یک حادثه تخیلی و موضوع توهمی. وَ جَآءَتْ سَکْرَهُ الْمَوْتِ بِالْحَق ذَ الِکَ مَا کُنتَ مِنْهُ تَحِیدُ؛ و آمد سکرات مرگ به حق، و این همان امری است که تو از آن دوری می جستی (ق/۱۹).

مردم در هنگام قبض روح به سه گروه تقسیم می گردند : اول : دسته مقربین هستند که از دنیا و آخرت عبور کرده و به مقام قرب پروردگار خود رسیده و در حرم امن و امان الهی آرمیده اند. جای آنها در بهشت نعیم است و غذای آنان روح

در کتاب جامع الاخبار روایت می کند که مردی از ابوذر غفاری سؤال کرد: ما لَنا نَکْرَهُ الْمَوْتَ؟ قالَ: لاِنکُمْ عَمرْتُمُ الدنْیا وَ خَربْتُمُ ا لاْ خِرَهَ؛ فَتَکْرَهونَ أنْ تَنْتَقِلوا مِنْ عُمْرانٍ إلی خَرابٍ؛ چرا مردن برای ما ناپسند است؟ أبوذر در پاسخ گفت: به علت آنکه شما دنیای خود

جابر که در سلسله راویان این حدیث است میگوید: حضرت امام باقر علیه السلام فرمودند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: عادت من چنین بود که من به شتران و گوسفندان نظاره میکردم در وقتی که آنها را می چرانیدم و هیچ پیغمبری را خدا

مساله مرگ از مسائل مشکله به شمار می رود. افراد بشر زحمت ها کشیده، رنجها برده اند که بتوانند زندگی را در دنیا جاودان کنند، مساله مرگ را حل نموده و این مشکله را بردارند؛ هیچکس موفق نشده است. قدرتمندترین سلاطین، بزرگان، علماء و دانشمندان، حکماء و فیلسوفان و اندیشمندان

آیات قرآن صراحت دارد بر آنکه حضرت عیسی علیه السلام علی نبینا و آله و علیه الصلوه و السلام مرده را زنده میکرد و کور مادرزاد را بینا مینمود و مرض پیسی را شفا میداد؛ «وَ أُبْرِی ُ الاْکْمَهَ وَ الاْبْرَصَ وَ أُحْیِ الْمَوْتَی ‘ بِإِذْنِ اللَهِ ؛ و به

خداوند متعال (آیات ۲۵ تا ۲۹ از سوره فرقان) در خصوص درخواست ستمگران برای بازگشت دوباره به دنیا می فرماید: «و روزی است که آسمان با ابرها شکافته شود و فرشتگان به تدریج فرود آیند. در آن روز حکومت و سلطنت بر اساس حق است برای خداوند رحمت آفرین، و

قرآن کریم همین طوری که حیات را یک امر وجودی می داند و رسول و مأمور و فرشته برای آن قائل است، برای مردن هم فرشته مخصوص و فرشتگان مخصوص قائل است. اگر مردن تمام شدن حیات می بود، دیگر این حرفها که ما فرستادگان و فرشتگانی داریم و آنها

چند نمونه از روایات در مورد عذابهای هنگام مرگ و پس از مرگ : شیخ کلینی از حضرت صادق (ع) روایت کرده که علی (ع) را درد چشمی عارض شد، حضرت رسول (ص) به عیادت آن حضرت تشریف بردند در حالی که فریاد علی از درد بلند بود، فرمودند که

در روایات بسیاری داریم که وقتی مؤمن میخواهد از دنیا برود، شیطان به سراغ او می آید و به هر وسیله ای هست، با نویدها و وعده ها میخواهد او را متزلزل نموده و ایمانش را بگیرد؛ ولی مؤمن واقعی خوب او را می شناسد و ابداً به وعده های

از امام صادق (ع) که: چون مؤمن را در میان قبر میگذارند و دو فرشته فتّان نکیر و منکر از ربّ او و دین او و پیغمبر او سؤال می کنند و مؤمن در جواب پاسخ صحیح میدهد به آنها؛ «فَیَفْسَحَانِ لَهُ فِی قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ ؛ یعنی برای آن

قرآن کریم مردن را توفی تعبیر می کند. ما هم در اصطلاح خودمان می گوییم فلانی وفات کرد. چرا ما به مردن می گوییم وفات ؟ کلمه فوت که ما به کار می بریم، از ماده توفی نیست و غیر از لغت وفات است. بعضی ها خیال می کنند کلمه

با مشخص شدن ماهیت مرگ، بی پایه بودن اعتراضها برملا میگردد، درحقیقت این اعتراضها از نشناختن انسان و جهان، به عبارت دیگر از یک جهان بینی ابتر و ناقص پیدا میشود. الحق اگر مرگ پایان زندگی باشد، دیگر میل و آرزوی جاویدان ماندن فوق العاده رنج آور است، و چهره

پیامبر اکرم راجع به حالاتی که ظالمین در حال سکرات موت دارند؛ میفرماید: و ای کاش میدیدی آنوقتی را که ستمکاران در سکرات و غمرات مرگ فرو رفته و غوطه می خورند و فرشتگان قبض روح دستهای خود را برای ربودن جان آنها باز کرده و به آنها بدین کلمات

از نظر آیات کریمه قرآن مجید و هم از نظر روایات اسلامی این مطلب قطعی است که گناهکار هر چند مسلمان باشد به عذاب الهی معذب خواهد بود، گو اینکه وقتی دارای ایمان باشد بالاخره به رستگاری نهایی و خلاصی از دوزخ نائل می گردد، ولی ممکن است نجات او

در بسیاری از روایات که در تکلم با افرادی بعد از مرگشان سخن به میان می آید، چه خود ائمه اطهار علیهم السلام آنان را دیده و با آنها سخن گفته اند و چه به دیگران نیز نمایانده اند و چه افراد دیگری احیاناً با مردگانی سخن گفته و آنها