یکى از محورهاى اساسى که حضرت زهرا علیهاالسلام بدان توجه و تأکید داشتند، بعد پرستش و گرایش فرزندان به انجام تکلیف عبادى و الهى بود. آن حضرت شوق بندگى و خضوع در برابر معبود را از همان دوران کودکى در جان فرزندان خود تقویت نموده و آنان را چنان تربیت کرد که بهترین کارها را عبادت خداوند دانسته و از آن بالاترین لذتها را مىبردند.
دخت گرامى رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله بر این مطلب تأکید داشت که بچهها را از کودکى به انجام تکالیف فراخواند و آنان را به خدا پیوند دهد و بذر محبت و ارتباط با معبود را در کام آنان بیفشاند تا انجام تکلیف براى آنان نه تنها رنج و مشقتى نداشته باشد، بلکه با شوق و اشتیاق به استقبال آن بروند.
بر این اساس فاطمه علیهاالسلام فرزندان خود را حتى به شب زندهدارى عادت مىداد. البته او شیوه تربیت را به خوبى مىدانست و به گونهاى برخورد مىکرد که در حد توان و استعداد فرزندان باشد. حضرت، در شب بیست و سوم مبارک رمضان کودکان خود را به بیدارى و نخفتن وادار مىکند.
ممکن است کسى تعجب کند که او چگونه بچهها را به این کار که حتى براى اشخاص بزرگ هم زحمت دارد، فرامىخواند. حضرت در روز، بچهها را مىخوابانید تا کاملاً استراحت کنند و غذاى کمترى به آنان مىداد تا بدینگونه زمینه و موقعیت بهتر و مطلوبترى از نظر جسمى و روحى براى شب زندهدارى داشته باشند. او به حدى در این کار جدى و قاطع بود که نمىگذاشت احدى از اهل خانه خوابش ببرد و مىفرمود: “محروم است کسى که از برکات شب قدر محروم بماند.”
گویا فاطمه علیهاالسلام مىخواهد از کودکى در قلب پاک فرزندان خود جمال خدا را به تجلى و جان و زبانشان را به حلاوت و شیرینى عبادت آشنا کند و محبوب راستین را به آنان نشان دهد تا در جوانى جذب جلوههاى دروغین نشود. این روش تربیتى فاطمه علیهاالسلام به عنوان یک سنت بسیار پسندیده و قابل اجرا در گفتار امامان معصوم علیهمالسلام نیز به چشم مىخورد. (۱)پینوشت:
۱ـ جلوههاى رفتارى حضرت زهرا علیهاالسلام/ عذرا انصارى/ ص ۴۴.
