یکی از احکامی که در کتب بابیان و بهائیان به چشم می خورد دستور آنها به پرهیز از کسب علم و تدریس (غیر از بیان) می باشد. در این مکتب کسب علم و دانش روا نمی باشد و مردم حق الفت و انس با کتابهای گوناگون را ندارند. برای اثبات این ادعا نظر شما را به چند نمونه از دستورات بیان و اقدس جلب می کنیم.
«تدریس در کتابهای غیر از کتاب بیان روا نیست، و آن چه که اختراع شده به نام منطق و اصول و غیر آن دو، برای احدی از مومنان اذن داده نشده» [۱] .
و همچنین باب در بیان عربی در باب ۶ واحد ۶ ص ۲۴ می گوید:
«آنچه را که تاکنون نوشته اید نابود کنید و حتما به کتاب بیان استدلال نمائید»
همچنین در باب نهی از جمع آوری کتب در کتاب بیان باب ۷ واحد ۱۱ ص ۵۵ می گوید: «در کتاب بیان از شما نهی می شود که مالک زیادتر از ۱۹ کتاب شوید و اگر بیش از ۱۹ کتاب داشتید، بر شما ۱۹ مثقال طلا (به عنوان کفاره) واجب می گردد، این حدی است در کتاب خدا، شاید پرهیزگار گردید»
و همچنین بهاء در کتاب اقدس ص ۳۴ می گوید:
«سوال کردن درباره کتاب بیان بر شما حرام است…. تا آنچه را که مورد احتیاج تان است بپرسید نه آنچه را که مردم گذشته مذاکره کرده اند»
آنچه در کتب بیان و اقدس به آن دستور داده شده چیزی جز دور انداختن مردم از علم و دانش نیست و ثمری جز بی خبری و جهل و حماقت را در برندارد و طبق عقل و فطرت بشر دستوری نادرست می باشد.
اما جالب است بدانیم در تمام ادیان گذشته و در کتب آنها به تعلیم علم دستور داده شده است و مردم را از جهل و نادانی برحذر داشته اند که به نمونه ای از آنها اشاره می کنیم.
در دین مقدس اسلام کسب علم و دانش دارای ارزش و اهمیت خاصی می باشد تا آنجا که خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «چرا از هر طایفه ای جمعی برای جنگ و گروهی نزد رسول خدا برای آموختن علم مهیا نباشند؟» [۲] .
و همچنین می فرماید «خدا آنهایی را که ایمان آورده اند و کسانی را که دانش داده شده اند درجه های بالا می دهد و خدا به آنچه می کنید آگاه است [۳] .
همچنین پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله و سلم فرمودند «دلی که در آن چیزی از حکمت نباشد مانند خانه ای مخروبه است. پس دانش بیاموزید و بیاموزانید و فهمیدگی به دست آورید و نادان نمیرید زیرا خداوند عذر نان را نمی پذیرد». [۴] .
و همچنین حضرت فرمودند: «خداوند و فرشتگان او و حتی مور در لانه اش و حتی ماهی در دریا، بر کسی که به مردم خیر و خوبی بیاموزد درود می فرستد.» [۵] .
همچنین رسول خدا صلوات الله علیه و آله و سلم فرمودند: «یک رکعت نماز عالم به خدا، بهتر از هزار رکعت نماز جاهل به خداست.» [۶] .
همچنین امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: «علم بیاموزید که آموختن دانش حسنه است با دانش است که خداوند فرمانبری و پرستش می شود، با دانش است که خداوند شناخته و یگانگی او دانسته می شود با دانش است که پیوندهای خویشاوندی برقرار می ماند، با دانش است که روا و ناروا شناخته می شود دانش پیشوای خرد است و خرد پیرو آن می باشد خداوند به نیکبختان دانش الهام می کند و شوربختان را از آن محروم می سازد» [۷] .
این نمونه ای از آیات و روایاتی بود که در دین مبین اسلام در باب علم و دانش بیان شده است. حال خود بنگرید آیا می شود پیرو مکتبی شد که صراحتا علم و کسب علم را رد کنند… آیا اینها قصدی جز غفلت و بی خبری مردم را دارند.
آیا غیر از این است که بواسطه جهل مردم، افرادی همچون باب و بهاء می توانند ادعای خدائی و پیامبری و امامت کنند؟ آیا غیر از این است که کسب علم سبب رسوائی باب و بهاء می شود و پرده از روی باطن خبیث آنها برمی دارد؟ شما چگونه حکم می کنید؟؟؟
——————————————————————————–
[۱] بیان باب ۱۰، واحد ۴ ص ۱۳.
[۲] توبه آیه ۴۱۸.
[۳] المجادله آیه ۱۱.
[۴] میزان الحکمه جلد ۸ ص ۳۹۴۳.
[۵] میزان الحکمه جلد ۸ ص ۳۹۵۹.
[۶] میزان الحکمه جلد ۸ ص ۲.
[۷] میزان الحکمه جلد ۸ ص ۳۹۳۷.
مؤلف: محمد حسین طغیانی
