قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
خيرخواهي خداوند
اذا أرادَ اللَّهُ بقَومٍ خَيراً أكثَرَ فُقَهاءَهُم وأقَلَّ جُهّالَهُم، فاذا تكَلّمَ الفقيهُ وَجدَ أعْواناً، و اذا تَكلَّمَ الجاهِلُ قُهِرَ.(4/1604؛ كنزالعمال: 28692).
هر گاه خداوند خوبي مردمي را بخواهد شمار دين شناسان آنان را زياد گرداند و نادان هايشان را كم كند. پس چون فقيه سخني بگويد براي سخن خود ياراني بيابد و چون نادان سخني بگويد شكست خورد.
صرفه جويي و پاكدامني
انَّ اللَّهَ تباركَ وتعالي اذا أرادَ بقَومٍ بَقاءً أو نَماءً رزَقَهُمُ القَصْدَ والعَفافَ.(4/1604؛ الدرالمنثور: 3/270)
خداي تبارك و تعالي هرگاه ماندگاري يا رُشد مردمي را بخواهد، صرفه جويي و پاكدامني روزيشان كند.
پاداش راهنمايي به كار خير
مَن دَلَّ علي خَيرٍ فلَهُ مِثْلُ أجْرِ فاعِلِهِ.(4/1616؛ صحيح مسلم: 1893)
پاداش كسي كه به كار خوبي راهنمايي كند، مانند پاداش انجام دهنده آن كار است.
حاصل عمل خير
مَنْ يَزرَعْ خَيراً يُوشِكْ أنْ يَحْصِدَ خَيراً.(4/1594؛ بحار: 77/76)
هر كه خوبي بكارد، زودا كه خوبي بدرود.
جمع خوبي ها
جِماعُ الخَيرِ خَشيَةُ اللَّهِ.(4/1598؛ تنبيه الخواطر: 2/122)
ترس از خدا، مجمع خوبي هاست.
خير دنيا و آخرت
أربَعٌ مَن اُعْطِيَهُنَّ فَقَد اُعْطِيَ خَيرَ الدُّنيا والآخِرَةِ: بَدناً صابِراً، ولِساناً ذاكِراً، وقَلْباً شاكِراً، وزَوْجَةً صالِحَةً.(4/1598؛ مستدرك الوسايل: 2/414)
چهار چيز است كه به هركس داده شود خير دنيا و آخرت به او داده شده است؛ بدن شكيبا، زبان گويا به ذكر خدا، دل سپاسگزار و همسر شايسته.
خير خواهي خداوند براي بنده اش
اذا أرادَ اللَّهُعزّ و جل بعَبدٍ خَيراً فَقَّهَهُ في الدِّينِ، وزَهَّدَهُ في الدُّنيا، وبَصَّرَهُ بعُيوبِ نَفْسِهِ.(4/1602؛ بحار: 77/8)
هرگاه خداوند خوبي بنده اي را بخواهد، او را در دين فقيه و آگاه گرداند، به دنيا بي اعتنايش كند و بيناي عيب هايش سازد.
سرزنش خداوند
اذا أرادَ اللَّهُ بعَبدٍ خَيراً عاتَبَهُ في مَنامِهِ.(4/1602؛ كنزالعمال: 30765)
هر گاه خداوند خوبي بندهاي را بخواهد او را در خواب سرزنش ميكند.
عاقبت به خيري
اذا أرادَ اللَّهُ بعَبدٍ خَيراً عَسَلَهُ. قيلَ: وما عَسَلَهُ؟ قالَ: يَفتَحُ لَهُ عمَلاً صالِحاً قَبلَ مَوتِهِ ثُمَّ يَقْبِضُهُ علَيهِ.(4/1602؛ كنزالعمال: 30763)
هرگاه خداوند خوبي بندهاي را بخواهد او را عسل اندود كند. عرض شد: چگونه او را عسل اندود مي كند ؟ فرمود: قبلاز مرگش عمل شايستهاي براي او پيش ميآورد وسپس جانش را مي ستاند.
شتاب در انجام كار خير
مَن فُتِحَ لَهُ بابُ خَيرٍ فَلْيَنْتَهِزْهُ، فانَّهُ لا يَدْري مَتي يُغْلَقُ عَنهُ. (4/1606؛ بحار: 77/165)
هر كس دَرِ كار خيري به رويش گشوده شود، بايد در استفاده از اين فرصت بشتابد؛ زيرا او نميداند كه اين در، كي به رويش بسته ميشود.
سرعت در كار خير
انَّ اللَّهَ يُحِبُّ مِن الخَيرِ ما يُعجَّلُ.(4/1606؛ كافي: 2/142)
خداوند آن كار خوبي را دوست دارد كه با تعجيل صورت گيرد.
