خیر و خوبی

خير و خوبي

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : 
خیرخواهی خداوند

    اذا أرادَ اللَّهُ بقَومٍ خَیراً أکثَرَ فُقَهاءَهُم وأقَلَّ جُهّالَهُم، فاذا تکَلّمَ الفقیهُ وَجدَ أعْواناً، و اذا تَکلَّمَ الجاهِلُ قُهِرَ.(۴/۱۶۰۴؛ کنزالعمال: ۲۸۶۹۲).    
هر گاه خداوند خوبی مردمی را بخواهد شمار دین شناسان آنان را زیاد گرداند و نادان‏ هایشان را کم کند. پس چون فقیه سخنی بگوید برای سخن خود یارانی بیابد و چون نادان سخنی بگوید شکست خورد.

 صرفه جویی و پاکدامنی

    انَّ اللَّهَ تبارکَ وتعالی اذا أرادَ بقَومٍ بَقاءً أو نَماءً رزَقَهُمُ القَصْدَ والعَفافَ.(۴/۱۶۰۴؛ الدرالمنثور: ۳/۲۷۰)    
خدای تبارک و تعالی هرگاه ماندگاری یا رُشد مردمی را بخواهد، صرفه جویی و پاکدامنی روزیشان کند.

پاداش راهنمایی به کار خیر

    مَن دَلَّ علی خَیرٍ فلَهُ مِثْلُ أجْرِ فاعِلِهِ.(۴/۱۶۱۶؛ صحیح مسلم: ۱۸۹۳)    
پاداش کسی که به کار خوبی راهنمایی کند، مانند پاداش انجام دهنده آن کار است.

حاصل عمل خیر

    مَنْ یَزرَعْ خَیراً یُوشِکْ أنْ یَحْصِدَ خَیراً.(۴/۱۵۹۴؛ بحار: ۷۷/۷۶)    
هر که خوبی بکارد، زودا که خوبی بدرود.

 جمع خوبی‏ ها

    جِماعُ الخَیرِ خَشیَهُ اللَّهِ.(۴/۱۵۹۸؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۲)    
ترس از خدا، مجمع خوبی هاست.

 خیر دنیا و آخرت

    أربَعٌ مَن اُعْطِیَهُنَّ فَقَد اُعْطِیَ خَیرَ الدُّنیا والآخِرَهِ: بَدناً صابِراً، ولِساناً ذاکِراً، وقَلْباً شاکِراً، وزَوْجَهً صالِحَهً.(۴/۱۵۹۸؛ مستدرک الوسایل: ۲/۴۱۴)    
چهار چیز است که به هرکس داده شود خیر دنیا و آخرت به او داده شده است؛ بدن شکیبا، زبان گویا به ذکر خدا، دل سپاسگزار و همسر شایسته.

خیر خواهی خداوند برای بنده ‏اش

    اذا أرادَ اللَّهُ‏عزّ و جل بعَبدٍ خَیراً فَقَّهَهُ فی الدِّینِ، وزَهَّدَهُ فی الدُّنیا، وبَصَّرَهُ بعُیوبِ نَفْسِهِ.(۴/۱۶۰۲؛ بحار: ۷۷/۸)   
هرگاه خداوند خوبی بنده‏ ای را بخواهد، او را در دین فقیه و آگاه گرداند، به دنیا بی‏ اعتنایش کند و بینای عیب‏ هایش سازد.

سرزنش خداوند

    اذا أرادَ اللَّهُ بعَبدٍ خَیراً عاتَبَهُ فی مَنامِهِ.(۴/۱۶۰۲؛ کنزالعمال: ۳۰۷۶۵)    
هر گاه خداوند خوبی بنده‏ای را بخواهد او را در خواب سرزنش می‏کند.

عاقبت به خیری

    اذا أرادَ اللَّهُ بعَبدٍ خَیراً عَسَلَهُ. قیلَ: وما عَسَلَهُ؟ قالَ: یَفتَحُ لَهُ عمَلاً صالِحاً قَبلَ مَوتِهِ ثُمَّ یَقْبِضُهُ علَیهِ.(۴/۱۶۰۲؛ کنزالعمال: ۳۰۷۶۳)    
هرگاه خداوند خوبی بنده‏ای را بخواهد او را عسل اندود کند. عرض شد: چگونه او را عسل اندود می کند ؟ فرمود: قبل‏از مرگش عمل شایسته‏ای برای او پیش می‏آورد وسپس جانش را می ستاند.

 شتاب در انجام کار خیر

    مَن فُتِحَ لَهُ بابُ خَیرٍ فَلْیَنْتَهِزْهُ، فانَّهُ لا یَدْری مَتی یُغْلَقُ عَنهُ.    (۴/۱۶۰۶؛ بحار: ۷۷/۱۶۵)
هر کس دَرِ کار خیری به رویش گشوده شود، باید در استفاده از این فرصت بشتابد؛ زیرا او نمی‏داند که این در، کی به رویش بسته می‏شود.

سرعت در کار خیر

    انَّ اللَّهَ یُحِبُّ مِن الخَیرِ ما یُعجَّلُ.(۴/۱۶۰۶؛ کافی: ۲/۱۴۲)    
خداوند آن کار خوبی را دوست دارد که با تعجیل صورت گیرد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید