فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ
هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومی‌روند)!«عبس/33»
یوْمَ یفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ
در آن روز که انسان از برادر خود می‌گریزد،«عبس/34»
وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ
و از مادر و پدرش،«عبس/35»
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ
و زن و فرزندانش؛«عبس/36»
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ یوْمَئِذٍ شَأْنٌ یغْنِیهِ
در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملا به خود مشغول می‌سازد!«عبس/37»
وُجُوهٌ یوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ
چهره‌هائی در آن روز گشاده و نورانی است،«عبس/38»
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ
خندان و مسرور است؛«عبس/39»
وَوُجُوهٌ یوْمَئِذٍ عَلَیهَا غَبَرَةٌ
و صورتهایی در آن روز غبارآلود است،«عبس/40»
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
و دود تاریکی آنها را پوشانده است،«عبس/41»
أُولَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ
آنان همان کافران فاجرند!«عبس/42»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود،«التکویر/1»
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
و در آن هنگام که ستارگان بی‌فروغ شوند،«التکویر/2»
وَإِذَا الْجِبَالُ سُیرَتْ
و در آن هنگام که کوه‌ها به حرکت درآیند،«التکویر/3»
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
و در آن هنگام که باارزش‌ترین اموال به دست فراموشی سپرده شود،«التکویر/4»
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
و در آن هنگام که وحوش جمع شوند،«التکویر/5»
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند،«التکویر/6»
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد،«التکویر/7»
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ
و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود:«التکویر/8»
بِأَی ذَنْبٍ قُتِلَتْ
به کدامین گناه کشته شدند؟!«التکویر/9»
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
و در آن هنگام که نامه‌های اعمال گشوده شود،«التکویر/10»
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
و در آن هنگام که پرده از روی آسمان برگرفته شود،«التکویر/11»
وَإِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ
و در آن هنگام که دوزخ شعله‌ور گردد،«التکویر/12»
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود،«التکویر/13»
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ
(آری در آن هنگام) هر کس می‌داند چه چیزی را آماده کرده است!«التکویر/14»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ
آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی] از هم شکافته شود،«الإنفطار/1»
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ
و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،«الإنفطار/2»
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ
و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،«الإنفطار/3»
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ
و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،«الإنفطار/4»
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.«الإنفطار/5»
وَمَا أَدْرَاكَ مَا یوْمُ الدِّینِ
تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟!«الإنفطار/17»
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا یوْمُ الدِّینِ
باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟!«الإنفطار/18»
یوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَیئًا وَالْأَمْرُ یوْمَئِذٍ لِلَّهِ
روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!«الإنفطار/19»
یوْمَ یقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ
روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.«المطففین/6»
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِی سِجِّینٍ
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‌پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجین» است!«المطففین/7»
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّینٌ
تو چه می‌دانی «سجین» چیست؟«المطففین/8»
وَیلٌ یوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِینَ
وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!«المطففین/10»
الَّذِینَ یكَذِّبُونَ بِیوْمِ الدِّینِ
همانها که روز جزا را انکار می‌کنند.«المطففین/11»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ
در آن هنگام که آسمان [= کرات آسمانی] شکافته شود،«الانشقاق/1»
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ
و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد-«الانشقاق/2»
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ
و در آن هنگام که زمین گسترده شود،«الانشقاق/3»
وَأَلْقَتْ مَا فِیهَا وَتَخَلَّتْ
و آنچه در درون دارد بیرون افکنده و خالی شود،«الانشقاق/4»
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ
و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد-«الانشقاق/5»
یا أَیهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِیهِ
ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت می‌روی و او را ملاقات خواهی کرد!«الانشقاق/6»
یوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ
در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،«الطارق/9»
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ
و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!«الطارق/10»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ هَلْ أَتَاكَ حَدِیثُ الْغَاشِیةِ
آیا داستان غاشیه [= روز قیامت که حوادث وحشتناکش همه را می‌پوشاند] به تو رسیده است؟!«الغاشیة/1»
وُجُوهٌ یوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ
چهره‌هایی در آن روز خاشع و ذلت‌بارند،«الغاشیة/2»
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ
آنها که پیوسته عمل کرده و خسته شده‌اند (و نتیجه‌ای عایدشان نشده است)،«الغاشیة/3»
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،«الفجر/21»
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،«الفجر/22»
وَجِیءَ یوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یوْمَئِذٍ یتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى
و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکر میشود؛ اما این تذکر چه سودی برای او دارد؟!«الفجر/23»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
هنگامی که زمین شدیدا به لرزه درآید،«الزلزلة/1»
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا
و زمین بارهای سنگینش را خارج سازد!«الزلزلة/2»
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا
و انسان می‌گوید: «زمین را چه میشود (که این گونه می‌لرزد)؟!»«الزلزلة/3»
یوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا
در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو می‌کند؛«الزلزلة/4»
یوْمَئِذٍ یصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِیرَوْا أَعْمَالَهُمْ
در آن روز مردم بصورت گروه‌های پراکنده (از قبرها) خارج می‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود!«الزلزلة/6»
فَمَنْ یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیرًا یرَهُ
پس هر کس هموزن ذره‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند!«الزلزلة/7»
وَمَنْ یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یرَهُ
و هر کس هموزن ذره‌ای کار بد کرده آن را می‌بیند!«الزلزلة/8»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ الْقَارِعَةُ
آن حادثه کوبنده،«القارعة/1»
مَا الْقَارِعَةُ
و چه حادثه کوبنده‌ای!«القارعة/2»
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ
و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!)«القارعة/3»
یوْمَ یكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ
روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،«القارعة/4»
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ
و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاجی‌شده می‌گردد!«القارعة/5»
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ
اما کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،«القارعة/6»
