دانستنی ها

در آیه 10 سوره الرحمن آمده: «فیها فاکهة و النخل ذات الاکمام». کلمه «وضعها» (در آیه «والارض وضعها للانام») یعنی نهاد آن را این اشاره است به آن استفاده‏ای که انسان از نهادگی زمین می‏برد، یعنی زمین برای انسان بساط و فرش و گهواره است که‏ انسان در روی آن قرار گرفته و حاجتش را […]

اصلا وحی، خود مدد غيبی است ولی در مقياس اجتماع بشر. آنجا كه ديگر پای علم بشر، پای عقل بشر، پای فعاليت بشر نمی‏رسد، آنجا كه ديگر پای‏ حس نمی‏رسد، پای عقل و فكر نمی‏رسد، خداوند به وسيله يك عده به نام‏ پيامبران، بشر را هدايت و راهنمايی می‏كند، از غيب مدد می‏رساند. آنجا كه

خداوند در قرآن کریم در آیه 49 از سوره انفال می فرماید: «اذ یقول المنافقون و الذین فی قلوبهم مرض غر هؤلاء دینهم و من یتوکل علی الله فان الله عزیز حکیم؛ آنگاه که منافقان و بیماردلان می گفتند: این (مومنان) را دینشان فریفته است. و حال آن که هر که بر خدا توکل کند،

چه انسانهایی مجموعا یک ” خود ” دارند و روح واحد بر آنها حکمفرماست؟ خودآگاهی انسانی در میان چه انسانهایی رشد می یابد و نمو می کند و در آنها همدردی و هم پیکری ایجاد می کند؟ آیا تنها میان انسانهای به انسانیت رسیده که ارزشهای انسانی و در حقیقت ماهیت واقعی انسانی در آنها

پقرآن کریم در آیات بسیاری اصل عدم تبعیض میان بشر را در پاداش داشتن عمل خیر و کیفر داشتن عمل شر تأیید می کند. قرآن با یهودیان که دارای فکر تبعیض بودند سخت مبارزه کرده است. یهودیها معتقد بودند – و هم اکنون نیز معتقدند – که نژاد اسرائیل محبوب خداست، می گفتند ما پسران

نور هم مانند آب، نهر و رودخانه و دریاچه و دریا و اقیانوس دارد؛ مؤمنان صاحب یقین در دریاها و اقیانوس های نور غوطه ورند؛ «نور علی نور» (النور/35) تمام نورهای متراکم و شفاف؛ نوری به روی نوری، مؤمنین را فرا میگیرد. حقیقت ایمان؛ نور و حیات : «أو من کان میتا فأحیینـه و جعلنا

خداوند متعال اصل همه هدایتهاست و برای نور هدایت خودش مثالی ذکر کرد و فرمود: «یهدی الله لنوره من یشاء؛ خدا هر کس را که بخواهد به این نورش هدایت می کند» (نور/35). یکی از آثار اینکه انسان از نور هدایت الهی استفاده کند این است که عمل انسان ارزش پیدا می کند، انسان بالفطره

عشق و محبت تنها منحصر به عشق حیوانی جنسی و حیوانی نسلی‏ نیست بلکه نوع دیگری از عشق و جاذبه هست که در جوی بالاتر قرار دارد و اساسا از محدوده ماده و مادیات بیرون است و از غریزه‏ای ماوراء بقاء نسل‏ ، سرچشمه می‏گیرد و در حقیقت فصل ممیز جهان انسان و جهان حیوان

همه ماسوا، همه مخلوقات، تسبیح‏گو و تنزیه گوی او هستند. آیا مقصود از تسبیح، آن چیزی است که فلاسفه آن را ” ”تسبیح تکوینی” ” می‏نامند و به‏ اصطلاح ” ”زبان حال” ” مقصود است و نه زبان واقعی، و یا قرآن امر بالاتری‏ را می‏گوید؟ ” ”زبان حال” ” شهادتی است که حالت یک

انسان منهای ایمان، کاستی گرفته و ناقص‏ است. چنین انسانی حریص است، خونریز است، بخیل و ممسک است، کافر است، از حیوان پست‏تر است. در قرآن آیاتی آمده است که روشن می‏کند انسان ممدوح چه انسانی است و انسان مذموم چه انسانی است. از این آیات استنباط می‏شود که انسان فاقد ایمان وجدا از خدا

اسلام هرگونه هواپرستی، جاه پرستی، مقام پرستی، پول پرستی، شخص‏ پرستی را شرک می‏شمارد. قرآن کریم در داستان برخورد موسی و فرعون، جابرانه فرمان راندن فرعون بر بنی اسرائیل را ” تعبید ” ( بنده گرفتن ) می‏خواند. از زبان حضرت موسی (ع) در جواب فرعون می‏گوید: « و تلک نعمة تمنها علی ان عبدت

در آیه 14 سوره صف آمده است : «یا ایها الذین امنوا کونوا انصارالله‏ کما قال عیسی ابن مریم للحواریین من انصاری الی الله قال الحواریون نحن‏ انصار الله فامنت طائفة من بنی‏اسرائیل و کفرت طائفة فایدنا الذین امنوا علی‏ عدوهم فاصبحوا ظاهرین». ”ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده اید! یاران خدا باشید همان گونه

بعد از آیه 65 سوره انفال در ابتدای آیه 66 آمده: «الان خفف الله عنکم و علم ان فیکم ضعفا فان یکن منکم مائة صابرة یغلبوا مائتین؛ اکنون خداوند بر شما تخفیف داد و دانست که در شما ضعف وجود دارد. پس اگر صد تا از شما باشد بر دویست تا از آنها پیروز می

حدیث سلسلة الذهب یعنی حدیث راوی طلایی. سلسله یعنی رشته در نقل احادیث. راوی مثلا می گفت من روایت می کنم از احمد، احمد روایت می کرد از محمود، محمود روایت می کرد از خالد، او می گفت از زراره، او می گفت از محمد بن مسلم تا می رسید به امام. اینها را می

پاز دیدگاه نهج البلاغه، دنیای عبادت دنیای دیگری است، دنیای عبادت آکنده از لذت است، لذتی که با لذت دنیای سه بعدی مادی قابل مقایسه نیست. دنیای عبادت پر از جوشش و جنبش و سیر و سفر است اما سیر و سفری که  به مصر و عراق و شام  و یا هر شهر دیگر زمینی

اگر چه می دانیم که از نظر اسلام تعلیم و تعلم، اگر برای خدا باشد افضل عبادات است خصوصا اگر تعلیم و تعلم قرآن و سخن خدا باشد بنابراین ما هر مقدار هم درباره آیات قرآن بحث بکنیم اگر قصد ما از گفتن و قصد شما از شنیدن قربت باشد، همان اعمالی را داریم انجام

از نظر فقهى، كفر بر دو قسم است: اعتقادى و عملى، كفر اعتقادى بى اعتقادى به اصول عقايد است كه يا از ابتدا وجود ندارد و يا پس از اعتقاد، زايل مى شود كه از آن به «ارتداد» تعبير مى كنند.گاهى نيز اعتقاد قلبى ندارد اما در ظاهر، اعتقاد واقعى اش را بروز نمى دهد

خیلی افراد هستند که هر چه بیشتر موفقیت پیدا می‏کنند بیشتر شاکر و ذاکر خدا می‏شوند ( و باید هم چنین‏ باشند )، یک ذره سبب غفلت آنها نمی‏شود، ولی بعضی از مردم برعکس، کارشان به جایی می‏رسد که واقعا این توهم برایشان پیدا می‏شود که آنچه در دنیا هست دلیل بر تقرب ما نزد

قرآن کریم : اگر به قرآن کریم مراجعه کنیم می بینیم مطلب کاملا مشخص است. قرآن کریم، یهودیان را که آن وقت اینچنین فکری (تحقیر عمل) داشتند که حالا چنین فکری ندارند سخت می کوبد. این فکر که ملتی برای خودش امتیازی در نزد پروردگار قائل، و معتقد باشد که اگر من کار بد بکنم،

خداوند در قرآن می فرماید: «یا ایها الذین امنوا لا تتخذوا عدوی و عدوکم اولیاء»؛ ای اهل ایمان، دشمنان مرا و دشمنان خودتان را دوستان نگیرید (ممتحنه/1). دشمنان خدا کسانی هستند که منکر خدا و پیام خدا هستند. هر کس که بر ضد ایمان به خدا یا بر ضد پیام خدا – که همان وحی

انقلاب امام مهدی علیه السلام تحولی عظیم در تاریخ بشر است. تحولات تاریخی ضابطه مندند و اراده انسانی در آن ها نقش دارند. درست است که اراده انسانی نقش مهمی در تحولات تاریخی دارد؛ اما با توجه به اصالت فطرت و جهتگیری واقعی درون انسان به سمت هدف واقعی، این انتظار معنای خاصی می یابد،

در آیات زیادی از قرآن کریم این مطلب تصریح شده است که ایمان آن وقت ایمان است که هر جا که بر سر دو راهی قرار گرفتید که یا خدا یا پدر، یا خدا یا مادر، یا خدا یا فرزند، یا خدا یا زن، یا خدا یا مال، یا خدا یا مسکن، همه جا بگویید

چقدر فرق است میان اینکه انسان تفکرش تفکر مادی باشد و وقتی که در روی زمین راه می رود خودش را با اشیاء بیگانه و احیانا دشمن احساس کند، بعد هم بگوید زندگی تنازع بقاست، زندگی جنگ است و جز جنگ نیست، من یک موجود تک و تنها هستم و هیچ موجودی از ازل در

مسلم در قرآن به معنای کسی نیست که فقط اسلام ظاهری داشته باشد صرف اینکه شهادتین را بگوید و اقرار به شهادتین بکند، یک معنای بالاتری دارد یعنی اقرار شهادتین علامت و اظهار ورود در اسلام است مثل شناسنامه گرفتن. وقتی انسان شهادتین را می گوید معنایش این است که من از این ساعت جزء

پقرآن کریم، سه مفهوم مقدس را در بسیاری از آیات خود توأم آورده است:  ایمان ، هجرت و جهاد . انسان قرآن، موجودی است وابسته به ایمان و وارسته از هر چیزی دیگر. این موجود وابسته به ایمان، برای نجات ایمان خود هجرت می کند و برای نجات ایمان جامعه و درحقیقت برای نجات. خداوند

منکرین معاد می گفتند: «ان هی الا موتتنا الاولی و ما نحن بمنشرین» (دخان/35) جز همین یک مرگی که ما به چشم خودمان می بینیم مرگ دیگری و طبعا حیات بعد از مرگ و حیات بعد از آن مرگ دوم (احییتنا اثنتین، غافر/11) وجود ندارد، تو چرا این حرفها را می زنی که روزی خواهد

خدا این حواس و این عقل را که به انسان داده است برای چه داده است؟ جز برای اینکه تفکر کنید و بیندیشید؟ شکر هر نعمتی به این است که آن نعمت مورد بهره برداری در مسیر خودش قرار بگیرد. شما فکر نمی کنید، نمی بینید، نمی شنوید و روی دیده ها و شنیده های

جامعیت دین اسلام آن را پاسخگوی تمام نیازهای فطری، طبیعی انسان ها قرار داده است. توجه به نقش مال و ثروت در زندگی انسان ها و جهت دادن به آنها در راستای چگونگی استفاده بهینه از آن برای دستیابی بهتر و سریع تر به اهداف مهم زندگی و بهره گرفتن از آن برای کمال و

خود وجود مقدس سیدالشهداء علیه السلام احوالشان را ببینید. در تمام عمر چگونه بسر برده است. شخصی می گوید که در مکه در شعب ابی طالب – که قبر خدیجه علیهاسلام هم آنجاست – در دل شب یک وقت دیدم یک صدای جانسوزی می آید، مناجات جانسوزی و اشعاری. مدام با خدای خودش حرف می

تبارک از همان ماده‏ای است‏ که ماده برکت است. برکت، فزونی خیر است. آنجایی که خیری وجود دارد، وقتی می‏گوییم که برکتی در اینجا هست، یعنی این خیر فزونی گرفته است‏ . اگر می‏گویند عمر فلان‏کس برکت دارد، مال فلان‏کس برکت دارد، معنایش این است که این شی‏ء در ذات خودش خیر است و این‏