۳۵-شروع فاصله طبقاتی

بسم الله الرحمن الرحیم

کارشناس: استاد سیاوشی

عنوان: شروع فاصله طبقاتی

• در شهرهای بزرگ، اتوبان‌سازی و برج‌سازی رونق جدی پیدا کرد.
• برج‌هایی ساخته می‌شد که هزینه زندگی‌کردن در آنجا کار هر کسی نبود! افراد خاصی می‌توانستند در آن برج‌ها زندگی کنند.

بسیاری از آن برج‌ها ساخته می‌شد و برای سرمایه‌گذاری رها می‌شد. چون کسی نمی‌توانست بیاید و در آنجا مستقر بشود. بر همین اساس بود که بحثی تحت عنوان فاصله طبقاتی در کشور ایجاد شد.

چیزی که به‌شدت مورد انتقاد رهبر معظم انقلاب در سال‌های دهه ۷۰ قرار گرفت.

مجریان امر می‌آمدند و تبلیغ می‌کردند و می‌گفتند: اتوبان‌ها و برج‌هایی که ساخته شده است به‌واسطه تلاش‌هایی است که برای احیای زیرساخت‌های آسیب‌دیده از جنگ انجام شده است. درحالی‌که مسیر تغییر کرده بود. زیرساخت‌ها در عرصه تولیدی باید فعال می‌شد و احیا می‌شد نه در عرصه خصولتی! یک واژه‌ای که به معنای این است که افراد خاصی که وابسته به نهادهای دولتی هستند و به‌واسطه ارتباطاتی که دارند و رانت‌هایی که دارند می‌توانند سرمایه‌گذاری کرده و ساخت‌وساز کنند و هیچ یک از منافعی که اینها به‌واسطه ساخت‌وساز به دست می‌آوردند از آن مردم عادی نمی‌شود. این بود که بحث عدالت در جامعه ایرانی خیلی جدی شد.

جامعه ایران، از دوتکه و دو جنس مختلف تشکیل شده است: مرد و زن

دوجنسی که برآمده از انقلاب اسلامی و سیاست‌های آموزشی انقلاب وارد دانشگاه  شدند. قشر تحصیل‌کرده هستند، نخبه هستند و اثرگذار هستند. شروع کردند به‌نقد سیاست‌های دولت‌های وقت، کار بسیار درست و بر اساس نیاز جامعه بود.

آرام‌آرام فضا به این سمت رفت که ما نیازمند یک دولت عدالت‌محور هستیم.

بعد از دولت سازندگی، به‌واسطه شعارهای جدیدی که داده شد دولتی که سرکار آمد برخلاف نظر دولت قبل عمل می‌کرد و شعارهایی می‌داد که در مقابل عملکرد دولت قبل بود. ولی وقتی که مردم رأی دادند و سرکار آمد به سمت تلاش برای توسعه سیاسی رفت و دقیقاً همان سیاست‌های دولت قبلش را در پیش گرفت. بسیاری از اعضای کابینه در حوزه اقتصادی همان افراد حاضر در دولت قبل بودند. این جا باز هم مردم احساس کردند که انتخاب، انتخاب اشتباهی بوده است. این دولت جدید برای انجام اصلاحاتی در درون فضای نخبگی کشور، درون دانشگاه‌ها ناظر به همان مخاطب خاص تلاش می‌کرد. یعنی زنان و بانوان ایرانی داعیه‌دار این جهت‌دهی بودند.

بدنه اصلی جامعه به‌واسطه سرخوردگی از دولت بعد از جنگ و به‌واسطه سرخوردگی از این دولت به سمت انتخاب فردی یا تفکری که نگاهش عدالت‌محور بود رفت و شعار رفع تبعیض و فاصله طبقاتی را سر می‌داد.