دسته بندی :خداشناسی

کسانی که به زبان عربی آشنا هستند می دانند که وزن فعلة دلالت بر نوع یعنی گونه می کند. جلسة یعنی نشستن، و  جلسة یعنی نوع خاصی از نشستن. جلست جلسة زید یعنی نشستم به گونه نشستن زید،همانگونه که زید می نشیند نشستم. ابن مالک در الفیه می گوید: و

خدای متعال در کتاب آسمانی خود، مستقیما ما بندگان خود را مخاطب قرار داده و با ما سخن می گوید، موقعیت الوهی و اوصاف پاک خود را شرح می دهد و کلیات نظام آفرینش را که خود، آفریدگار دانا و بینای آنها است و مشاهد کار خویش می باشد و

قرآن كريم با تعبيرات متنوع و رازگونه از معاد و حشر عموم موجودات يادكرده است. گاه براى كل آفرينش و هستى معاد را گوشزد مى كند و زمانى به بيان حشر اجزاى مهم جهان مى پردازد. اينك شواهدى از قرآن در تثبيت اين برهان را مى آوريم: أَوَ لَمْ يَرَوْا

اگر ما باشیم و این ساختمان بشر، می‏بینیم این‏ ساختمان بشر هم نیاز دارد به رهبری و هدایت، و هم نیاز دارد به اینکه آن غریزه‏ منفعت جویی فردی او را رام کند یا به قول فروید آن را تعالی بدهد یعنی‏ متوجه مسائل بالاتری بکند تا مصالح اجتماعی‏اش هم

عبادت عبارت است از آن آخرين حد خضوع و تواضع كه به عنوان تعلق و وابستگى مطلق و تسليم بى قيد و شرط عابد در برابر معبود انجام مى گيرد. بنابر این عبادت به معناي اظهار ذلّت، عالي ترين نوع تذلّل و كرنش در برابر خداوند است. در اهميّت آن،

از جمله آياتى كه فلسفه انسان و جن را بيان مى‏كند آيه‏ كريمه‏ 56 از سوره‏ ذاريات مى‏باشد كه مى‏فرمايد: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُون؛ جن و آدمى را نيافريديم مگر براى عبادت و پرستش كردن». مقدمه‏ : قرآن مجيد كتاب زندگى و نسخه‏ تكامل و سعادت

نظرى بجهان از راه هستى و واقعیت – ضرورت وجود خدا درک و شعور انسان که با پیدایش او توأم است در نخستین گامى که برمیدارد هستى خداى جهان و جهانیان را بر وى روشن میسازد. زیرا برغم آنان که در هستى خود و در همه چیز اظهار شک و

خداوند در خصوص نحوه حسابرسی در آخرت چنین می فرماید: انا نحن نحی الموتی و نکتب ماقدموا و آثارهم و کل شیء أحصیناه فی امام مبین؛ این ماییم که مردگان را زنده می کنیم و هرچه را از پیش فرستاده اند و آثارشان را می نویسیم، و همه چیز را

قرآن کریم درباره ساعت وقوع قیامت می فرماید: و یقولون متی هذا الوعد ان کنتم صادقین،‌ قل لکم میعاد یوم لاتستئخرون عنه ساعة‌ و لا تستقدمون. (آیه بیست و نهم و سی ام،‌ از سوره سبا: سی و چهارمین سوره از قرآن کریم) و میگویند: اگر شما از راستگویانید، بگوئید

انسان با فطرت خدادادی و سرشت کنجکاو خود، پیوسته واقع را می خواهد و می جوید، نه پندارهای پوچ و خرافی را، و نسبت به واقع، خضوع و کرنش می نماید، نه نسبت به هر بازیچه و گزاف، و اسلام نیز که خود را دین فطری معرفی می نماید، در

جهان آفرينش مجموعه ­­ي از نشانه­ ها و شگفتيهاي خداست كه وقتي اين شگفتي­ها و آيات خدا را مي­نگريم عظمت خدا را  در جهان احساس كرده و غير او را حقير و كوچك مي­شماريم. خوشبختانه امروز با پيشرفت علوم طبيعى و كشف اسرار و شگفتى‏هاى جهان طبيعت و ريزه كارى‏هاى

عقل معاش – که عقل عملی نیز نامیده می شود، یعنی شعوری که به وسیله آن، زندگی خود را اداره می کنیم- به ما اجازه می دهد که از هر چیز که قابل استفاده است به نفع زندگی خود استفاده نماییم، از فضا، از هوا، از زمین، از دریا، از

اسلام بين زن و مرد از نظر تدبير شؤون زندگي مادي در اراده و عمل برابري و مساوات قرار داده است . پس همان طور كه مرد در نيازمنديهاي مادّي انساني مثل خوردن و آشاميدن و غير آن از مسائل حيات مادّي مستقلّ است ، زن نيز در اراده و

خداوند خودش در قرآن در مورد اهمیت و عظمت قرآن می فرماید لو انزلنا هذا القرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشية الله و تلك الامثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون، حشر ،21 اگراين قرآن را بر كوهى فرو مى فرستاديم، يقينا آن كوه را ازبيم خدا فروتن واز هم

جائی که پیامبر اکرم، واسطه در خلقت عالم تکوین و سبب برای پیدایش موجودات جهان تجرد و ماده و نشأة ملک و ملکوت باشد، چه جای شگفت است که حائز مقام شفاعت در عالم شرع و شریعت و موجب ارتقاء مقام و علو مرتبت ابرار و نیکان و باعث غفران

اگر بگویند لازم ترین و مفیدترین داناییها و توجه ها برای بشر چیست؟ باید گفت توجه به فقر علمی و توجه به نادانی، این توجه است که عطش شدید فرو ننشستنی در بشر برای طلب علم و تکمیل عقل و معرفت ایجاد می کند. همان حرصی که جوینده مال و

سوالی وجود دارد مبنی بر این که آیا اهتمام عظیم قرآن کریم به‏ مطالعه در مخلوقات زمینی و آسمانی ، به این صورت است که هر گونه‏ راه دیگر را باطل شناخته است؟ یا قرآن همچنانکه مردم را به مطالعه ” آیات ” خدا دعوت کرده است به نوعی دیگر

خداوند در قرآن کریم در آیات 71 تا 83 سوره ص می فرماید: اِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلَئکَةِ إِنى خَلِقُ بَشراً مِّن طِین* فَإِذَا سوَّیْتُهُ وَ نَفَخْت فِیهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا لَهُ سجِدِینَ* فَسجَدَ الْمَلَئکَةُ کلُّهُمْ أَجْمَعُونَ* إِلا إِبْلِیس استَکْبرَ وَ کانَ مِنَ الْکَفِرِینَ* قَالَ یَإِبْلِیس مَا مَنَعَک أَن تَسجُدَ لِمَا

یکی از راه‎های خداشناسی كه پیوسته مورد توجه متفكران و دانشمندان بوده است، و هم پیامبران الهی به آن اهتمام نموده و از این طریق بشر را به دین و خداپرستی هدایت كرده‎اند، راه فطرت است. فطرت در قرآن و روایات به معنی آفرینش بدیع و بی‎سابقه است. ابتكاری بودن آفرینش

جنبه وجه اللهی عالم و موجودات را عالم ملکوت یا باطن و غیب ، و جنبه خلقی موجودات عالم را عالم مُلک یا شهادت و ظاهر گویند. و نیز آنرا عالم أمر، و این را عالم خلق گویند که از آیاتی استخراج شده است ؛ مانند: أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَ

مورد بحث، منكران معاد را با صفت ديگر معرفى كرده است : «أُولئِكَ الأَغْلالُ فى أَعْناقِهِمْ؛ آنان كسانى هستند كه زنجير به گردن دارند». بنابراين بعيد نيست مقصود از اين غل و زنجير، همان رشته هاى خرافات قياس و تشبيه باشد، كه به سان غل، گردن آنان را سنگين و

یکی از زیبایی های فوق الوصف دین مقدس اسلام این است که تعلیمات حقه خود را به نحوی قرار داده که از هر جهت برای جامعه انسانی، قابل هضم می باشد. ما باید برای درک مفهوم این مسأله و نتایج گرانبهای آن، تعمق و تأمل بیشتری به کار ببندیم. البته

نکته مهمی که در بررسی قرآن باید به آن توجه داشت این است که در درجه اول می باید قرآن را به کمک خود قرآن شناخت. مقصود این است که آیات قرآن مجموعاً یک ساختمان بهم پیوسته را تشکیل می دهند. یعنی اگر یک آیه از آیات قرآن را جدا

خداوند می فرماید: رَب السمَوَتِ وَ الأَرْضِ وَ مَا بَیْنهُمَا الْعَزِیزُ الْغَفّارُ؛ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، پروردگار عزیز و غفار (ص/66). در این آیه به مساله ربوبیت او نسبت به تمام عالم هستى می پردازد و اینکه او مالك همه این جهان است مالكى

گر خلقت كيهان آگاهانه و هدفمند است ، آيا خالق پيغامي از خود بجاي گذاشته كه بواسطه آن بتوان به رمز آفرينش هستي پي برد؟ طي مقاله اي كه توسط استفان هسو فيزيكدان دانشگاه اوريگان و آنتوني زي فيزيكدان دانشگاه كاليفرنيا (سانتا باربارا) در مجله اختر فيزيك چاپ شد يك ايده

بعضی فکر میکنند تنها آدم خلیفه خداست اما آیة 30 سوره بقره دلالت بر انحصار خلافت در حضرت آدم ندارد بلکه می‌توان گفت جمله «اتجعل فیها من یفسد فیها و یسفک الدماء» نشان میدهد که خلافت در آدم منحصر نیست. اگر سخن از خلافت حضرت آدم بود بس با توجه

نکته مهمی که در بررسی قرآن باید به آن توجه داشت این است که در درجه اول می باید قرآن را به کمک خود قرآن شناخت. مقصود این است که آیات قرآن مجموعاً یک ساختمان بهم پیوسته را تشکیل می دهند. یعنی اگر یک آیه از آیات قرآن را جدا

یکی از سه اصلی که دین مقدس اسلام بر آن ها استوار است، اعتقاد به معاد می باشد، یعنی ایمان به این که خدای متعال همه را پس از مرگ، دوباره زنده می کند و به حساب اعمالشان رسیدگی فرموده، نیکوکاران را پاداش نیک و نعمت جاوید می دهد و

یکی از اصول سه گانه اسلام، اعتقاد به نبوت می باشد، نبوت که از ضروریات دین اسلام است، معنایش آن است که خدای متعال برای راهنمایی مردم، دستورهایی به وسیله برخی از بندگان خود فرستاده، دستورهای نام برده، دین و آورنده آن ها، نبی یا پیامبر نامیده می شود. حضرت

ضرورت معاد و قیامت برای اجرای عدل الهی : معارف اسلامى در قرآن کریم، از راههاى گوناگون بیان شده است و راههاى نامبرده بطور کلى بدوطریق ظاهر وباطن منقسم میشود. بیان معارف اسلامی از طریق ظاهر بیانى است که مناسب سطح افکار ساده عامه میباشد بخلاف طریق باطن که اختصاص