دسته بندی :داستان

حضرت عبّاس علیه السّلام که اکبر اولاد اُمُّالبَنین وپسر چهارم امیرالمؤ منین علیه السّلام بود و کُنْیَتش ابوالفضل و مُلَقّب به (سقّا) و صاحب لواى امام حسین علیه السّلام بود، چنان جمال دل آرا و طلعتى زیبا داشت که او راماه بنى هاشم مى گفتند و چندان جسیم و بلند

مـشـهـور میان علماى شیعه آن است که در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان سنه چهلم از هجرت در وقـت طـلوع صـبح حضرت سیّد اوصیاء على مرتضى علیه السّلام از دست شقى ترین امّت ابـن مـلجـم مـرادى لعین ، ضربت خورد و چون ثُلثى از شب بیست و یکم آن ماه

مـکشوف باد که چون ماءمون حضرت جواد علیه السلام را بعد از فوت پدر بزرگوارش به بغداد طلبید و دختر خوب را تزویج آن حضرت نمود، آن جناب چندى که در بغداد بود از سوء معاشرت ماءمون منزجر گردید از ماءمون رخصت طلبید و متوجه حج بیت اللّه الحرام شـد

مؤ لف گوید: که من در این فصل اکتفا مى کنم به آنچه علامه مجلسى در  جلاءالعیون  نگاشته ، فرموده : سید بن طاووس رضى اللّه عنه روایت کرده است به سند معتبر از حـضرت صادق علیه السلام که در سالى از سالها هشام بن عبدالملک به حج آمده در

بدان که سال شهادت آن حضرت به اتفاق ، در سنه دویست وپنجاه وچهار هجرى بوده ودر روز وفـات اخـتلاف است . جمله اى از علما روز سوم ماه رجب را اختیار کرده اند وبنابر آنکه ولادت آن حـضـرت در سـنـه دویـسـت ودوازده بـاشـد سـن شـریـفـش ‍در وقـت وفـات قـریـب

در تاریخ شهادت حضرت صادق علیه السلام و ذکر سبب شهادت وفـات کـرد حـضـرت صـادق عـلیـه السـلام در مـاه شـوال سـنـه یـک صـد و چـهـل و هـشـت بـه سـبـب انـگور زهرآلود که منصور به آن حضرت خـورانـیـده بـود. و در وقـت شـهـادت از سـن مـبـارکـش شـصـت و پـنـج سـال گـذشـتـه

صاحب فضیلت تقوا و ایمان ، مرحوم دکتر احمد احسان که سالها مقیم کربلا بود و چند سال آخر عمرش مجاور قم بود و در همانجا مرحوم و مدفون گردید تقریبا در ۲۵ سال قبل در کربلا نقل فرمود که روزى جنازه اى را دیدم که جمعى اورا به حرم

 از مرحوم آقامیرزا محمود شنیدم که فرمود در نجف اشرف مرحوم آقا شیخ محمد حسین قمشه اى که از فضلا و تلامیذ مرحوم سید مرتضى کشمیرى بود مشهور شده بود که ((از گور گریخته )) و سبب این شهرت چنانچه از خود آن مرحوم شنیدم این بود که ایشان در

اللهم الرزقنا توفیق الپارتی وقتی آشپز مراعات حال برادران سنگین وزن _ هیکل تدارکاتی _ را می‌کرد و غذایشان را یک کم چرب‌تر می‌کشید، یا میوه‌ی درشت‌تری برایشان می‌گذاشت، هر کس این صحنه را می‌دید، به تنهایی یا دسته جمعی و با صدای بلند و شمرده شمرده شروع می‌کردند به

ابن بابویه و قطب راوندى گفته اند: هود پسر عبدالله پسر ریاح پسر جلوث پسر عاد پسر عوض پسر سام پسر نوح علیه السلام است . و بعضى گفته اند: اسم هود عابر است و پسر شالخ ارفخشد پسر سام پسر نوح است . و ابن بابویه رحمه الله گفته

در نسب آن حضرت خلاف است : بعضى گفته اند شعیب فرزند نوبه فرزند مدین فرزند ابراهیم علیه السلام است ؛ بعضى گفته اند اسم پدر آن حضرت نویب است ؛ بعضى گفته اند شعیب پسر میکیل پسر سیحب پسر ابراهیم علیه السلام است ، و مادر میکیل دختر لوط

ابن بابویه و شیخ طبرسى رحمه الله و غیر ایشان روایت کرده اند که : مردى که او را عبدالله بن قلابه مى گفتند بیرون رفت به طلب شترى که از او گریخته بود، و در صحراهاى عدن و بیابانهاى آن مى گشت ، ناگاه شهرى دید و در آن

به اسانید صحیحه و معتبره از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که حق تعالى عرض کرد بر آدم علیه السلام نامهاى پیغمبران و عمرهاى ایشان را، پس رسید به نام حضرت داود علیه السلام ، ناگاه عمر او را چهل سال یافت ،

شیخ طبرسى رحمه الله و غیر او از مفسران از ابن عباس روایت کرده اند که : عابدى در میان بنى اسرائیل بود که او را برصیصا مى گفتند و سالها عبادت پروردگار خود مى کرد تا آنکه مستجاب الدعوه شد و بیماران و دیوانگان را نزد او مى آوردند

حق تعالى مى فرماید که و داود و سلیمان اذ یحکمان فى الحرث اذ نفشت فیه غنم القوم و کنا لحکمهم شاهدین * ففهمناها سلیمان و کلا آتینا حکما و علما و یاد کن داود و سلیمان را در وقتى که حکم مى کردند در زراعت در هنگامى که در

به سند حسن بلکه صحیح از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که : جبرئیل نزد زوال شمس روز هشتم ذیحجه به نزد حضرت ابراهیم علیه السلام آمد و گفت :اى ابراهیم !سیراب شو، یعنى آب تهیه کن براى خود و اهل خود، و در آن وقت میان

ابن بابویه رحمه الله از ابن عباس روایت کرده است که : حضرت یوشع بن نون بعد از حضرت موسى علیه السلام بنى اسرائیل را در شام جا داد و بلاد شام را در میان ایشان قسمت نمود، یک سبط ایشان را فرستاد به زمین بعلیک و آن سبطى بودند

حق تعالى مى فرماید او کالذى مر على قریه وهى خاویه على عروشها  که ترجمه لفیظش آن است که : آیا دیده اید مانند کسى که گذشت بر قریه اى که آن خالى بود و دیوارهایش بر سقفهایش افتاده بود و خراب شده بود؟، بعضى گفته اند او عزیر بود

به سند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام منقول است که : شخصى از اشراف قبیله بنى تمیم که او را عمرو مى گفتند به خدمت حضرت امیر المؤمنین صلوات الله علیه آمد پیش از شهادت آن حضرت به سه روز و گفت : یا امیر المؤمنین ! مرا

به سند معتبر از امامزاده عبدالعظیم رحمه الله منقول است که به خدمت امام محمد تقى علیه السلام نوشت سؤ ال نمود که : ذوالکفل چه نام داشت ؟ آیا پیغمبر بود یا نه ؟ آن حضرت در جواب نوشتند که : حق تعالى صد و بیست و چهار هزار

به سندهاى معتبر از امام محمد باقر و امام جعفر صادق علیهما السلام منقول است که : روزى حضرت رسول صلى الله علیه و آله نشسته بودند ناگاه زنى به خدمت آن حضرت آمد پس آن حضرت او را مرحبا فرمود و دستش را گرفت و او را بر روى

حق تعالى مى فرماید و ما انزل على الملکین ببابل هاروت و ماروت  گفته اند: مراد آن است که : شیاطین تعلیم مى کردند مردم را آنچه فرستاده شده بود از سحر بر دو ملک که در زمین بابل بودند که نام ایشان هاروت و ماروت بود ، و ما

حق تعالى مى فرماید که لقد کان لسباء فى مسکنهم آیه جنتان عن یمین و شمال کلوا من رزق ربکم اشکروا له بلده طیبه ورب غفور یعنى بتحقیق که بود قبیله سبا را در مسکنهاى ایشان و شهر ایشان آیتى و حجتى بر وجود حق تعالى و کمال قدرت و

حق تعالى در قرآن مى فرماید الم تر الى الملاء من بنى اسرائیل من بعد موسى اذ قالوا لنبى لهم ابعث لنا ملکا نقاتل فى سبیل الله  آیا نظر نمى کنى در قصه اشراف بنى اسرائیل بعد از موسى در وقتى که گفتند به پیغمبرى از براى ایشان که :

در روزنامه کیهان پنجشنبه ۳ مرداد ۱۳۵۳ شماره ۹۳۱۹ قضیه عجیبى ذکر شده که عین مطالب آن اینجا درج مى گردد: در حفارى که چند سارق ناشناس در یزد کردند، جسد سالمى از ۱۳۰۰ سال قبل به دست آمد.جسد متعلق به بى بى حیات یکى از زنان نامدار صدراسلام است

جناب آقا میرزا ابوالقاسم مزبور از مرحوم اعتمادالواعظین تهرانى – علیه الرحمه – نقل نمود که فرمود در سالى که نان در تهران به سختى به دست مى آمد، روزى میرغضب باشى ناصرالدین شاه به طاق آب انبارى مى رسد و صداى ناله سگهایى را مى شنود، پس ازتحقیق مى

حق تعالى فرموده است : اذ قال الله یا عیسى انى متوفیک و رافعک الى و مطهرک من الذین کفروا . یادآور وقتى را که حق تعالى فرمود: اى عیسى ! تو را مى گیرم و بلند مى کنم بسوى خود – یعنى آسمان – و پاک مى گردانم تو

چه نقل کرده است بعضى را ما در بابهاى سابق بیان کردیم و آنچه در آنجاها بیان نشده است در اینجا ذکر مى کنیم : فرمود: چون اشج بن اشجان پادشاه شد و او را کنیس مى گفتند دویست و شصت و شش سال پادشاهى کرد، و در سال پنجاه

● تشریح فضای پس از مرگ ▪ شخصی اطلاعات این بخش برگرفته از یک تجربه شخصی است. نوشته های زیر برگرفته از یادداشت های شخصی من است: امروز نزدیک به دوسال است که ماهایوگا کار میکنم ، روشی برای بررسی و رسیدن به خود بزرگ درون خویشتن. من استاد شری

جناب آقاى منوچهر موریسى سلمه اللّه تعالى داستانى طولانى نقل نمودند که خلاصه اش آن است که اوقاتى که ایشان در حومه لارستان در قریه اسیر به آموزگارى مشغول بودند جوانى به نام احمد از اهل آن قریه مریض سخت و محتضر آماده مرگ  مى شود پس در حالت احتضارش