دسته بندی :احکام

یا ایَّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اِذا قُمتُم اِلَی الصَّلاهِ فَاغِسلُوا وُجوهَکُم وَ اَیدِیَکُم اِلَی المَرافَِقِ وَ امسَحُوا بِرُووُسِکُم وَ اُرجُِِلُکُم اِلَی الکَعبَینِ. ای کسانی که ایمان آورده اید هنگامی که به نماز می ایستید صورت و دست ها را تا آرنج بشویید و سر و پا ها را تا مفصل مسح

* تأثیر وضو در اجابت دعا آیت‌الله مجتبی تهرانی در ادامه صحبت خود اظهار داشت: اما برویم سراغ عوامل دیگری که به دعا کمک می‌کنند؛ در روایات صوم و صلاه بود. ما می‌بینیم بعضی از روایات «وضو» را هم مطرح میکنند. البته نماز بیوضو که نماز نیست؛ در همه آن

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه فارس، آیت‌الله مجتبی تهرانی در سخنانی به توصیف «تأثیر وضو بر دعا» پرداخت که مشروح آن در پی می‌آید؛ اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم؛ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبّ‏ِ الْعَلَمِین وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرِینَ وَ لَعنَهُ

ما ادعا می کنیم که شیعه امام علی علیه السلام هستیم، شیعه علی که با اسم نمی شود برادر! آن کسی که وضوی علی را شرح داده است می گوید : علی بن ابیطالب آمد وضو بگیرد. تا دست به آب برد (آن استحباب اولی که انسان دستش را می

چیزى که با آن زخم و شکستگى را مى‏بندند ، و دوائى که روى زخم و مانند آن مى‏گذارند «جبیره» نامیده مى‏شود . مسأله ۳۲۳ ـ اگر در یکى از جاهاى وضو زخم یا دمل یا شکستگى باشد ، چنانچه روى آن باز است و آب ضرر ندارد ، باید

مسأله ۲۶۳ ـ کسى که وضو مى‏گیرد مستحب است موقعى که نگاهش به آب مى‏افتد بگوید : «بسْمِ اللّه‏ِ وَبِاللّه‏ِ وَالحَمْدُ للّه‏ِ الَّذِی جَعَلَ الماءَ طَهُوراً وَلَمْ یَجْعَلْهُ نَجِساً» و موقعى که پیش از وضو دست خود را مى‏شوید بگوید : «بِسْمِ اللّه‏ِ وَبِاللّه‏ِ ، اللّهُمَّ اجعَلْنِی مِنَ التَوّابِینَ ،

——————————————————————————– ۱۱۶ـ قال رسول اللّه ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ : اذا قال (أی العبد): ایّاک نعبد، قال اللّه عزّوجّل: صدق عبدی ایّای یعبد، اشهدکم لاثیبنّه علی عبادته ثوابا یغبطه کلّ من خالفه فی عبادته لی[۱۱]. پیامبر خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم

۱۰۷ـ قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : لا تُکَرِّهوا الی أنفسکم العباده[۱]. امام صادق ـ علیه السّلام ـ : عبادت را به نفس‌های خود تحمیل نکنید. ——————————————————————————– کوتاهی در عبادت ۱۰۸ـ قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ (فی صفه الملائکه): و انّهم علی مکانهم منک، و منزلتهم

۳. خالصانه باشد هیچ چیز همچون «ریا» و خودنمایى و مردم فریبی، آفت عبادت نیست. از طرف دیگر، هیچ چیز چون خلوص، ارزش‌آفرین عبادت و نماز نیست. البته داشتن اخلاص در عبادت بسیار دشوار است، و دل و جان را از تهاجم وسوسه‌هاى ابلیسى رهاندن، رنجى بزرگ دارد و همتى

سیر اجمالی بحث اجتهاد و تقلید در دوره صفویه همان طور که گذشت، از مسائل فرعی مباحث اجتهاد و تقلید، جواز یا عدم جواز تقلید از میت است. این موضوع پس از اشاره ای که از سید مرتضی بدان داریم از مکتب حله و تا آن جا که می دانیم

شیخ انصارى در مطارح الانظار مى نویسد: (الاعلم من کان أقوى ملکه وأشدّ استنباطاً بحسب القواعد المقرره ونعنى به من أجاد فى فهم الأخبار مطابقه والتزام اشاره وتلویحاً وفى فهم أنواع التعارض وتمیز بعضها عن بعض وفى الجمع بینهما بإعمال القواعد المقرره لذلک مراعیاً للتقریبات العرفیه ونکاتها وفى تشخیص مظان

شهید مباحث محدودی هم در باره اجتهاد و تقلید در اثر دیگر خود القواعد و الفوائد آورده است.۴۵ در میان این مباحث، «خلوّ زمان از مجتهد» به صورت مسأله جدّی درآمد و بعدها در دوره صفوی، برخی از فقها، رساله های مستقل در این باره نوشتند. فلسفه نگارش این رسائل

تقلید اعلم در ردیف مباحث مهم مقوله مرجعیت جاى دارد. اصل مراجعه به اهل خبره و آگاهان در مسائل مورد نیاز نزد عقلاء امرى روشن و بدیهى است و شرع نیز مؤید آن. ولى آیا رجوع به اعلم افراد و خبره ترین آنان لازم است یا نه؟ در همه مسائل

به هر روی، این سخن بدان معناست که عامی حق نشستن جای مفتی را ندارد، ولو آن که آنچه نقل می کند از قول سایر مجتهدان باشد، چه زنده و چه مرده. روشن است که این ربطی به مسأله گفتن یک عامی برای دیگران ندارد، بلکه بحث در این است

مسأله دیگر، بهره گیری مستفتی از کتاب های تألیف شده است. سید در المسأله الخامسه از همان رساله در پاسخ به این پرسش که آیا عالم، یا کسی که درجهت کسب علم است یا عامی، می توانند برای به دست آوردن احکام مستقیم به کتاب های تألیف شده مانند مقنعه،

اجتهادی شدن فقه، بی ارتباط با نفوذ بیشتر دانش کلام در شیعه، آن هم در قرن چهارم نبود. این امر سبب می شد تا عقل در حیطه فقه میدان تازه ای به دست آورد. در اصل، همزمان با پیدایش متکلمان برجسته شیعی، فقه اجتهادی نیز فعال تر شد. شیخ مفید

۳-آیا تقلید کردن علامت جهل و ناآگاهی است؟ در پاسخ این سؤال باید گفت: انسان بر حسب فطرت خدادادی طالب علم است و هرگز چیزی را بدون دلیل نمی پذیرد و به غیر علم اعتماد نمی کند و حقیقت تقلید هم اعتماد بر دلیل اجمالی است و انسان طبعا در

مسأله پرسش جاهل از عالم، نکته ای است که در قرآن مورد تأکید قرار گرفته است. این امر عقلایی بعدها سازمان مذهبی جامعه را به دو بخش عالم و جاهل تقسیم کرد و به تدریج بحث مفتی و مستفتی را پدید آورد. در آغاز بحث اجتهاد مربوط به تکاپوهای عقلانی

در نهج البلاغه آمده است که امام امیرالمؤمنین علیه السلام به قشم بن عباس که از طرف ایشان حاکم مکه مکرمه بود، نوشت: و اجلس لهم العصرین فافت المستفتی و علّم الجاهل و ذاکر العالم.(۱۷) یعنی در وقت نماز ظهر و عصر، در بین مردم بنشین و فتوا بده برای

شوراى افتا براى بررسى مسائل جدید نیاز به شوراى افتایى است که از مجتهدان زبردست و آگاه به زمان تشکیل شود تا مسائل جدید جامعه اسلامى را تحت عناوین کلى قرار بدهند و حکم شرعى آنها را استخراج و استنباط نمایند و نسبت به برخى مسائل مستنبطه گذشته که به

۲ آیه دوم «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ» یعنی: پس سؤال کنید از اهل ذکر (کسانی که می دانند) اگر نمی دانید. وجه دلالت آیه بر ضرورت تقلید در احکام دین، این است که آیه بر وجوب سؤال در هنگام عدم اطلاع دلالت می کند و پیداست که

مسأله ۳۱۵ ـ براى شش چیز وضو گرفتن واجب است : اول : براى نمازهاى واجب غیر از نماز میّت . و در نمازهاى مستحب وضو شرط صحّت است . دوم : براى سجده و تشهّد فراموش شده ، اگر بین آنها و نماز حدثى از او سر زده ،

۳ . اجماع در مثل چنین مسائلى که محط اجتهاد و نظر است و قبلا مطرح نبوده صحیح نیست. صاحب جواهر که معتقد به جواز مراجعه به مفضول با وجود افضلاست۱۴۴ این اجماع را درست نمى داند و بعد از نقل قول محقق ثانى در رد آن مى نویسد: (ضروره

اما نیل به درجه اجتهاد که عقلاً و عملاً برای همه مردم میسّر نیست؛ بلکه، می توان گفت در آغاز بلوغ سنی و اول تکلیف، برای هیچ کس ممکن نیست و هر مجتهدی هم خواه ناخواه در برهه ای از زمان مقلّد بوده و یا به احتیاط عمل کرده است

مسأله ۲۹۸ ـ کسى که در کارهاى وضو و شرائط آن مثل پاک بودن آب و غصبى نبودن آن خیلى شک مى‏کند ، باید به شک خود اعتنا نکند. مسأله ۲۹۹ ـ اگر شک کند که وضوى او باطل شده یا نه ، بنا مى‏گذارد که وضوى او باقى است

از این اجماع به وجوهى پاسخ داده اند: ۱ . اگر مسأله اجماعى است چرا قدماى اصحاب چنین اجماعى را مطرح نکرده اند. حتى شیخ طوسى وجوب تقلید اعلم را طرح نکرده۱۱۰ و ابن زهره با این که ازتقلید بحث نموده ولى نظر داده که به چند مفتى باید مراجعه

«تقلید» به معنای «عمل به فتوای مجتهد در احکام دین» مصحح اعمال و عبادات مکلفین و موجب برائت ذمه آنان و در شمار آن دسته از ویژگیهای مکتب اهل بیت علیه السلام است که احصاء برکات آن از حیطه توان و تصور انسان خارج است. متأسفانه،در سالهای اخیر و به

۲ . اجماع از دیگر ادله اى که بر لزوم تقلید اعلم اقامه گردیده اجماع است که به محقق کرکى و سید مرتضى نسبت داده اند: آقا ضیاء الدین عراقى مى گوید: (وهو المشهور بین الاصحاب بل عن المحقق الثانى الاجماع علیه وعن محکى السید فى الذریعه کونه من المسلم

  پرسش: چرا باید تقلید کرد و شرائط مرجع تقلید چیست؟ و چگونه می توان مرجع تقلید جامع الشرائط را پیدا کرد؟  پاسخ: انسان موجودی است که دارای ابعاد متعدد و متضاد می باشد هم نیازهای زمینی دارد و هم سودای آسمانی و این ویژگی منحصر به فرد او باعث

مشابه این روایات روایاتى دیگر نیز نقل شده که از جهت سند مناسب نیستند و از جهت دلالت همین مناقشه در آنها ممکن است. امام صادق(ع) مى فرماید: (من دعى الناس الى نفسه وفیهم من هو اعلم منه فهو مبتدع ضال).۸۸ کسى که مردم را به خود بخواند و در