دسته بندی :عاشقانه و عالمانه

یک طبيب اگر حاذق باشد همين جوري نسخه نمينويسد و يا دارو را تجويز نميکند مگر آنکه ضرورتي باشد. سخن هم مثل داروست.انسان بايد وقتي حرف بزند وقتي سخن بگويد که بخواهد دردي را درمان کند.((کان رسول الله لا يتکلم الا في حاجه)) رسول خدا(ع)جز در وقت ضرورت سخن نمي

آيا در استخر پر از چسب ميشود شنا کرد؟ شک و دودلي درست مثل استخر چسب است که در آن قدم از قدم نميتوان برداشت. قرآن آمده است تا ما را از ورطه ترديدها دو دلي ها و شک ها بيرون بکشد دست ما را بگيرد و به جايي برد

آب وقتي که به چاله اي ميرسد بي تفاوت و بي اعتنا از کنار آن عبور نميکند بلکه تا آن را پر نکند و لبريز و سرشار نکند عبور نخواهد کرد. وجود نازنين رسول خدا آب حيات بود از کنار هيچ نيازمندي و تهي دستي بي اعتنا نميگذشت.((کان جوادا… او

خود شما وقتي يک چاي تلخ مقابلتان ميگذارند چه ميکنيد؟ با يکي دو حبه قند آن را شيرين ميکنيد و نوشيدنش را بر خود گوارا ميسازيد.سختي هاي زندگي مثل همان چاي تلخ است و نعمت هاي الهي درست شبيه همان حبه هاي قند و از آنجا که زندگي انسان بي

آن وقت ها شراب خوارهاي کهنه کار به تازه کارها ميگفتند هر چه داريد يک شبه سر نکشيد و گر نه فردا خماريد در حالي که ديگران همه مست اند.بعضي ها گوششان بدهکار نبود و همه را سر ميکشيدند اما صبح که ميشد وقتي که همه مست بودند آنها خمار

انسان وقتي که حرف ميزند بايد بداند چه ميگويد به که ميگويد و حرفش به کجا برميخورد.چون دهان چيزي درست شبيه کمان است و حرف همانند تير. تيراندازها را نديده اي که هنگام پرتاب تير چه آرامشي دارند و چه تمرکز و توجهي و چگونه هدف را تماشا ميکنند نشانه

بزازها دائم قيچي را تيزميکنندچرا؟ چون به پارچه خورده است و پارچه نرم است و نرمي پارچه آن را کند ميکند. يادت باشد بعضي ها مثل قيچي هستند ميخواهند تو را قيچي کنند جدا کنند.حال اگر با آنها نقش پارچه را نقش ابريشم را بازي کني آنها هم کند ميشوند

تو براي عطر زدن به کسي نگاه نميکني.اصلا برايت مهم نيست ديگران عطر ميزنند يا نه.خوب شدن هم مثل عطر زدن است.چکار داري ديگران خوب اند يا نه خوبي ميکنند يا نه.اين حرف و نصيحت خداست که ميگويد:خود را باش.”عليکم انفسکم” بر شما باد خودتان

برف شب مي آيد روز آب ميشود. حرف هاي مردم هم مثل برف است روي آن حساب باز نکن. امروز چيزي ميگويند فردا چيزي ديگر. اگر روي سرسره چيزي گير کرد روي زبان مردم هم حرف گير ميکند. اين است که قرآن ميگويد:فقط حرف خدا را باش. حرف او بايد

وقتي انسانها از يکديگر دور ميشوند و فاصله ميگيرند در حقيقت طومار خيرات و برکات را بسته و در هم ميپيچند. ابرها را نديده اي؟ وقتي که از هم جدا ميشوند آيا ميتوانند ببارند؟ تکه هاي زغال را نديده اي که وقتي از هم جدا و دور ميشوند حرارت و

پيچ ها معمولا اين طورند که هر چه به سمت راست بپيچند محکم و محکمتر ميشوند و هر چه به چپ بپيچند سست و سست تر ميشوند و آخرش هم مي افتند. انسان هم همين طور است.هر چه به سمت راستي و به سمت درستي بپيچد محکم تر ميشود پايدار

انسان اگر از جانش از مالش و از آبرو و اعتبار و دانشش براي ديگران مايه بگذارد هيچ ضرر نميکند هيچ از دست نميدهد و هرگز خالي و تهي نميشود. يک نگاه به بالاي سر خود بينداز و خورشيد را ببين که ميلياردها سال است دارد کلبه و خانه ي

دو طرف پايين يک گنبد را ببين! ببين چقدر از هم دورند و فاصله دارند اما همين که بالا رفته و به راس گنبد نزديک ميشوند به يکديگر نيز نزديک تر ميشوند. خداوند راس عالم است.آدم هايي که به او نزديک ميشوند به يکديگر نيز نزديک ميشوند و هر چه

گلاب را ميخواهي بشناسي از بوي آن نشناس. گلاب را بايد از طعم آن شناخت از تلخي آن بايد شناخت.هر چه تلخ تر باشد خالص تر است. چون مولکول ها جمع اند و خيلي بو ندارند اما يک قاشق از آن را اگر در يک پارچ آب بريزي آن موقع

کسي که دندانش درد ميکند اگر تنها روي درد دندان خود تمرکز کند بي شک درد او بيشتر و بيشتر احساس ميشود.حال اگر در همان حال فکرش را بر امور ديگري متمرکز سازد بي شک يا درد را فراموش ميکند و يا آن درد کاهش مي يابد.حال يادمان باشد تمرکز

شايد تا به حال دست کم يک بار هيزم ها را آتش زده باشي وديده باشي که در ابتدا چه دودي به پا ميکنند.و هم ديده اي که هر چه دود بيشتر باشد روشنايي و نور بيشتري هم به دنبال خواهند داشت.غم ها و غصه ها و ناراحتي ها درست

گل را از هر طرف ببيني گل است. شمع را از هر طرف نگاه کني شمع است. پيامبر(ص)شمع جمع آفرينش بود گل سرسبد کائنات بود. يعني هر طرف که نگاه ميکردي هماني بود که بود. يعني ظاهرش باطنش و آشکار و پنهانش يکسان بود.”يوافق سره علانيته”

شما وقتي ميخواهي يک جايي را جارو کني از کجا شروع ميکني؟ از پيش پاي خود يا چند قدم آن طرف تر؟ يادمان باشد صفات و اوصاف نادرست ما زباله هاي زندگي اند و بايد جارو شوند. و البته هر کسي بايد از خود شروع کند و پيش برود تا

یک چراغ چقدر نور دارد؟چلچراغ چقدر؟ هر آدمي مثل چراغ ميماند و طبيعتا اگر از عقل ديگران استفاده کند و بهره ببرد چلچراغ ميشود. و نور و تابش بيشتري خواهد داشت و پيرامون خود را بيشتر و بهتر ميبيند. به همين خاطر وجود نازنين پيامبر(ص)همواره مشورت ميکرد.”کان کثير المشاوره” پيامبر(ص)فراوان

آب دريا تلخ است اما وقتي حرکت کند بخار شود بالا برود و ابر شود و فرو بارد باراني شيرين مي شود.کساني که زندگي ساکن بي حرکت بي تلاش و بي جنب و جوشي دارند از زندگي شيرين برخوردار نخواهند بود بلکه شور و شوربخت اند هر چند از دريايي

101. و فرمود: خوردن چيزي در بازار از پستي است. 102. و فرمود: حوائج شما بخدا، اسباب احتياج است. آن حاجتها را از خدا بوسيله آن اسباب بطلبيد؛هرکس  احتياج ها رابشما عطا کند آنرا از خدا بوسيله صبر بگيريد(و براي درخواست حاجت شتاب نکنيد). 103. و فرمود: شگفتا بحال مؤمن،

سيده نفيسه، دختر حسن بن زيد( پسر امام حسن مجتبي) يکي از زنان عارف و صاحب کمال و حافظ قران بود که در عبادت بسيار مي کوشيد. روزها روزه مي گرفت و شب ها به عبادت و راز و نياز مي پرداخت. از آنجا که ثروت فراواني داشت به بيماران

تعبیری دارد پیامبر اکرم راجع به دل، این جور دلهایی که ما داریم، این دلهایی که از اختیار ما بیرون است. بسیار تعبیر عجیبی است! پیغمبر اکرم مثلی ذکر می کند، می فرماید: «انما مثل هذا القلب کمثل ریشة فی فلاة معلقةعلی شجرة تقلبها الریح ظهرا لبطن» مثل دل انسانها،

30. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : طَهِّروا أفواهَكُم. «مكارم الأخلاق، ص 51» رسول خدا – صلي الله عليه و آله – فرمود: دهان خويش را پاكيزه كنيد.31. قال الامام الرضا – عليه السلام – : شُربُ الماءِ البارِدِ عَقيبَ الشَّي‏ءِ الحارِّ أوِ الحَلاوه يَذهَبُ

حمد خداي را(عزوجل) او را شکر ميگزاريم و از او ياري ميجوئيم، از پيشگاهش آمرزش ميطلبيم و با توبه بدرگاهش باز ميگرديم، از بديها و اعمال بد خود بدو پناه ميبريم و بقدرت لايزالش چنگ زده و ملازمتش را اختيار ميکنيم. هر که را خدا هدايت کرد گمراهي برايش نيست

« از فرمايشات و نصايح آنحضرت(ص)  درحدود اين معاني باختصار روايت شده است» 1. بهترين واعظ مرگ، بهترين بي نيازي تقوي، بهترين شغلها عبادت، بهترين برگشتگاه ها قيامت و بهترين پاداش دهنده خدا است. 2. و فرمود: دو خصلت هستند که نيکوتر از آن دو نيست: ايمان بخدا و نفع

1. فرمود: علم بياموزيد زيرا؛ آموختنش حسنه، تحقيق درباره ي آن تسبيح و بحث از آن جهاد است. آموختن علم به کسي که نميداند صدقه است؛ و دادن آن باهلش سبب تقرب است؛ زيرا علم نشانه هاي حلال و حرام است، و کسيرا که در آن راه گام بر ميدارد

در روضه الوافي ص42 از کافي از ابي عبدالله عليه السلام ازجابر نقل کرده که ميگويد: روزي ما در مجلس انس خود نشسته بوديم که رسول خدا(ص) سوار برناقه هنگام برگشتن از حجه الوداع از کنار ما ميگذشت به ما که رسيد توقف کرد و سلام کرد جواب سلامش را

1. هرچيز داراي شرافتي است، بهترين مجلس آنست که رو به قبله باشد. کسي که دوست دارد از افراد با عزت باشد بايد از خدا بترسد، و کسيکه دوست دارد قويترين مردم باشد بايد بخدا توکل کند و کسيکه ميخواهد از بي نيازترين مردم باشد بايد از آنچه در قدرت

« وصيت آن حضرت(ص)  به معاذ بن جبل هنگام اعزامش به يمن[1]»  اي معاذ ! کتاب خدا را بدانان بياموز و ادب و فرهنگشان را بر پايه ي اخلاق صالحه و خصلت هاي شايسته نيکو گردان. شؤون مردم را آنچنان که هست رعايت کن و مقام هرکس را طبق منزلتش