روز را با خدا آغاز کنیم

شاید هر روز با چند نفر ملاقات داشته باشید ، اما هیچ گاه ملاقات خود با خداوند را فراموش نکنید ، هر روز دعا کنید : (خدایا ! مرا راهنمایی کن ، متبرک ساز ، به کار گیر ، مرا در این دنیای رنج و درد ، وسیله ای برای یاری و بهبود ساز .)
هر روز در پگاه بیدار شوید . سعی کنید در زمان معین و مکانی ثابت بنشینید – زیرا این کار وعده ملاقات با خداست – و تفکر معنوی خود را آغاز کنید . فشار کارهای روزمره هر اندازه هم زیاد باشد ، اما هیچ گاه وعده روزانه خود را با خدا فراموش نکنید . با عشقی عمیق و میلی قلبی زمان ارتباط روزانه تان با خدا را انتظار بکشید . دعاهای ما بدون عشق کم عمق و تهی هستند ، ما را به ژرفای درون نمی برند ، در آن اعماق درون ، خدا منتظر ماست . در آنجا (او) با خشنودی با ما سخن می گوید و حضور مبارکش را بر ما متجلی می سازد . خداوند بس واقعی تر از همه چیزهایی است که حواس مادی ما دریافت می کند . خدا را میتوان به دیده دل دید و صدایش را شنید . اما برای این منظور ، میل شدید قلبی لازم است . فرزانه ای ژرف نگر گفته است : خدا را طلب کنید ، چنان که عاشق ، معشوقش را می طلبد ، یا همانند فقیری که نیازمند طلاست . آنان را که چنین عطشی دارند ، متبرک اند ، زیرا زیبایی را که همانا خداست ، نظاره خواهند کرد . روز را با خدا آغاز کنیم .