با اضطراب چه کنیم؟
اضطراب! مشکل همه انسان ها در کارهای سخت؛ و حتی مشکل بسیاری از انسان ها در شرایط عادی زندگی است. اضطراب مشکل رایج بشر امروزی و عصر امروزی است.اضطراب به خودی خود، بد نیست و حتی وجود آن برای زندگی لازم است. انسان بدون اضطراب، انسان بی خیال و شاید بی تفاوتی خواهد بود. اضطراب زمانی مشکل محسوب می شود که روند زندگی را با دشواری همراه سازد و در فعالیت انسان مانع ایجاد کند. اضطراب زیاد موجب کاهش عملکرد می شود و در این صورت باید با آن مقابله کرد.
راههای مقابله با اضطراب چیست؟با اضطراب چه کنیم؟
۱. یاد خدا- گفتیم که کنکور با فلسفه زندگی ارتباط دارد. یاد خدا اگر همراه با یک فلسفه زندگی روشن و آگاهانه باشد، به طور حتم در آرامش مؤثر خواهد بود. انسان خدامدار، افق زندگی بسیار گسترده و وسیعی دارد و اهداف زندگی را در امور کوچک و گذرا خلاصه نمی کند. برای او هم شکست و هم پیروزی معنای خاصی دارد.
«و آنان که ایمان آورده اند و دل هایشان به یاد خدا آرام می گیرد، آگاه باشید که یاد خدا آرام بخش دلهاست.»(سوره رعد- آیه ۲۸)
کلید هفتاد وسوم- ایمان و اعتقاد قلبی به خداوند، آرامش بیشتر را در همه مراحل زندگی از جمله کنکور به ارمغان خواهد آورد.
۲. شناسایی تیپ شخصیتی- در هر آدمی در طول زندگی، روش های گوناگونی برای کنار آمدن با موقعیت های اضطراب زا تکوین می یابد. برای کنار آمدن با اضطراب، دو خط مشی کلی وجود دارد: در یکی از آنها خود مسأله مورد توجه قرار می گیرد(مشی مسأله مدار)؛ یعنی شخص موقعیت اضطراب زا را ارزیابی می کند و سپس دست به کاری می زند تا آن موقعیت را تغییر دهد. در خط مشی هیجان مدار، خود هیجان در مدار توجه قرار می گیرد؛ یعنی شخص به جای درگیری مستقیم با مسأله می کوشد تا از راه های گوناگون از احساس اضطراب خود بکاهد. در اغلب موارد خط مشی مسأله مدار گرایش سالم تری برای مقابله با اضطراب است.
شما کدام خط مشی یا در واقع کدام تیپ شخصیتی را دارید؟ روی سخن بیشتر با کسانی است که هیجان مدار هستند. چرا که اینان بیشتر دچار اضطراب می شوند. شناسایی تیپ شخصیتی، حداقل به شما کمک می کند اولاً خودتان را بهتر بشناسید و ثانیاً آمادگی خود را برای مقابله با اضطراب واقع بینانه ارزیابی کنید. افراد هیجان مدار، باید توجه داشته باشند که آنها بیش از آن که از خود مسأله نگران و مضطرب شوند، از نگرانی خودشان نگران می شوند! به جای این که فکر کنند چگونه با مشکل مواجه شوند، به دنبال این می روند که چگونه بتوانند نگرانی خود را کنترل کنند، یا کاهش دهند و خود این فکر، اضطراب بیشتری تولید می کند.
کلید هفتادوچهارم- با شناسایی تیپ شخصیتی، آمادگی های خود را برای مقابله با اضطراب ارزیابی کنید.
۳. اعتماد به نفس و خودباوری- درباره نقش باورها صحبت کردیم.محکم، قوی، مسلط، شجاع، با حوصله و جدی باشید تا اضطراب از شما دور شود. اگر هر کاری را که می توانستید انجام دهید، انجام داده اید و با این همه باز مضطرب هستید، بگذارید بدون تعارف بگوییم: ترسویید! اگر هم می دانید که فعالیت هایتان کمی ها و کاستی هایی داشته، ولی می پذیرید که باید توقعی منطقی از خودتان داشته باشید، باز جای نگرانی و اضطراب نیست. به هر حال یادتان باشد انسان های مسلط و منطقی، کمتر مضطرب می شوند.
کلید هفتاد و پنجم- برای کاهش اضطراب، اعتماد به نفس خود را تقویت کنید.۴.ورزش و تحرک جسمی- یکنواختی و رکودجسمی از نظر روانی هم انسان را خسته می کند.
خستگی روانی هم، موجب اغتشاش فکری و در نهایت اضطراب می شود. کسالت، تنبلی و بی تحرکی را از خود دور کنید. کسی که لمیده، دراز کش و یا درحالتی که به استراحت شبیه است درس می خواند یا خیلی بی خیال است و یا برای افکار اضطرابی که در آینده به سراغش خواهد آمد فکری نکرده است. به خصوص در ماهها و هفته ها و روزهای آخر سعی کنید با ورزش و تحرک جسمانی، به نشاط و شادابی خودکمک نمایید. به قول فردوسی: به نیرو بود مرد را راستی/ زسستی کژی زاید و کاستی. ساعات و زمان های معینی را برای ورزش و نرمش اختصاص دهید، حتی اگر شده برای چند دقیقه.
کلید هفتاد و ششم- ورزش و تحرک جسمانی، شادابی و نشاط و آمادگی های روانی را افزایش می دهد.
۵- شوخ طبعی- گفتیم جدی و در روزهای آخر سخت گیر باشید، اما این به معنای عبوس بودن نیست. معمولا ً دیده اید آدم های شاد و خنده رو بهتر با مسائل زندگی کنار می آیند. اگرچه خود این یک مسأله شخصیتی است، ولی می توان آن را آموخت. بیاموزیم که شوخ طبعی و بذله گویی بجا و به اندازه خود بد نیست و هم در روحیه خودمان و هم روحیه اطرافیان تأثیر مثبت دارد.
کلید هفتادو هفتم- خاصیت شوخ بودن و بذله گویی را در کاهش اضطراب نادیده نگیرید.
۶. تصویرسازی ذهنی- گاهی می توان با به تصویر کشیدن ذهنی آنچه که ممکن است برایمان پیش بیاید، هم موقعیت را بهتر درک کرد و هم پیش بینی های لازم را انجام داد. تصور کنیدامروز جلسه کنکور برگزار می شود، شما به محل برگزاری کنکور رسیده اید، از در ورودی عبور کرده اید، وارد سالن یا مکان آزمون شده اید، سر جای خود نشسته اید، پاسخنامه ها و دفترچه سوالات را کنار صندلی شما و روی زمین گذاشته اند، الان اعلام می کنند که «شروع کنید» نیم ساعت از وقت آزمون می گذرد، یک ساعت، دو ساعت و…، دفترچه دوم را هم تمام می کنید و کنار می گذارید، جلسه به پایان می رسد. از جای خود بلند می شوید و…
می توانید نمونه هایی از این تصویرسازی ذهنی را چند بار انجام دهید. در واقع جلسه آزمون واقعی برای شما یادآور و تداعی کننده تمرین های تصویرسازی ذهنی خواهد بود.
کلید هفتادوهشتم- با تصویرسازی ذهنی، موقعیت واقعی جلسه کنکور را تجربه کنید.
