مثل میوه

کبر آدم را بی مزه میکند.ندیده ای بعضی میوه ها وقتی بزرگ میشوند از مزه می افتند دیگر مشتری ندارند و گاهی هم به جای اینکه به مصرف انسان درآیند خوراک گاو و گوسفند ها میشوند.
البته همین جا گفته باشم که آن افتادگی ای ارزش و بها دارد که برای خداوند باشد و نه هیچ انگیزه ای دیگر.چون پاره ای خود را افتاده نشان می دهند تا به قول بیدل دهلوی از این رهگذر دیگری را شکسته و یا از صحنه بیرون برانند.درست مثل سنگ که پایین آمده و افتادگی میکند تا جامی را شکسته و یا چیزی را پرت و یله سازد.((از فریب خاکساری های خصم ایمن باش سنگ تا شد مایل افتادگی مینا شکست)).