۳۱- کاربردهای هوش مصنوعی در پژوهش، قسمت سوم

بسم‌الله الرحمن الرحیم

کارشناس: استاد محمودی

عنوان: کاربردهای هوش مصنوعی در پژوهش، قسمت سوم

• پس از ایده‌یابی با استفاده از هوش مصنوعی و مشخص شدن موضوع پژوهش، گام‌های بعدی که باید دنبال شوند، عبارت‌اند از: تدوین چهارچوب کلی و سپس جمع‌آوری محتوا.

تدوین ساختار و پروپوزال پژوهش

در مرحله پس از ایده‌یابی، پژوهشگر باید به ساختار کلی اثر خود دست یابد.

برای مثال، پس از انتخاب عنوان‌هایی مانند: مقایسه‌ی جایگاه انسان و ماشین هوشمند در نگاه قرآنی یا رویکردهای حدیثی به فناوری و علم در آخرالزمان، می‌توان ساختار و پروپوزال پایان‌نامه را از هوش مصنوعی درخواست کرد.

هوش مصنوعی می‌تواند ایده‌ی اولیه را گسترش داده و ساختار پژوهش را تنظیم کند. این ساختار شامل عناصری چون عنوان، بیان مسئله، اهمیت و ضرورت تحقیق، اهداف پژوهش، سؤالات پژوهش، پیشینه‌ی تحقیق، فرضیه‌ها، روش تحقیق، قلمرو پژوهش و ساختار پیشنهادی فصول است. برای مثال، فصل‌بندی می‌تواند شامل فصل دوم برای مبانی نظری و مفهومی، فصل سوم برای تحلیل احادیث مرتبط با علم و فناوری در آخرالزمان و فصل چهارم برای رویکردهای حدیثی باشد.

اهمیت دقت در پرامپت‌نویسی

نکته‌ی بسیار مهم در بهره‌گیری از هوش مصنوعی این است که هر چقدر پرامپت‌ها دقیق‌تر، جامع‌تر و ریزتر باشند، خروجی که از هوش مصنوعی گرفته می‌شود، بهتر خواهد بود.

 بسیاری از افراد به دلیل ضعف در پرامپت‌نویسی ممکن است در مواجهه با هوش مصنوعی دلسرد شوند، در حالی که با تسلط بر این مهارت، می‌توان مقصود اصلی خود را از سیستم استخراج کرد.

جمع‌آوری اطلاعات با هوش مصنوعی

پس از دریافت ایده و مشخص شدن ساختار فصول، می‌توان از هوش مصنوعی در بحث جمع‌آوری اطلاعات استفاده کرد.

هشدار مهم: هوش مصنوعی صرفاً ابزاری برای پژوهش است

تأکید می‌شود که هوش مصنوعی صرفاً یک ابزار است. اگر فردی بر حیطه‌ی علمی خود مسلط باشد، می‌تواند پژوهش‌های بسیار خوبی انجام دهد.

با این حال، یک نکته‌ی حیاتی وجود دارد:

اگر خودتان نسبت به موضوع مسلط نیستید، آبروی خود را با استفاده از هوش مصنوعی در پژوهش نبرید. دلیل این امر آن است که هوش مصنوعی خطاهای زیادی دارد. مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند اشتباه کنند. این خطاها در نوشته‌های خود سیستم‌ها، رابط‌های برنامه‌نویسی فارسی (API) و حتی نسخه‌های اصلی هوش مصنوعی‌ها ذکر شده است.

مثال خطای فاحش:

چند روز پیش مقاله‌ای در حوزه‌ی فناوری‌های هوش مصنوعی که گریزی هم به فضای دینی داشت، مورد داوری قرار گرفت. نویسنده در آن مقاله ارجاعی به علامه طباطبایی (صاحب تفسیر المیزان) داده و ادعا کرده بود که ایشان بر استفاده از هوش مصنوعی تأکید داشته‌اند. این مقاله به دلیل این خطای فاحش رد شد، زیرا علامه طباطبایی در دهه‌ی ۷۰ شمسی به رحمت خدا رفته‌اند و کامپیوتر هنوز در ایران وجود نداشته است.

اگر دانشجویان تمامی کار را به هوش مصنوعی بسپارند، کارشان رد می‌شود و سپس شاکی می‌شوند. در مقابل، برخی از اساتید نیز به دلیل مشاهده‌ی این خطاها، نسبت به هوش مصنوعی حس بدی پیدا می‌کنند و آن را بی‌فایده می‌دانند.

نتیجه‌گیری:

هوش مصنوعی ابزاری است که اگر شخص بر آن حیطه علمی مسلط باشد، می‌تواند کمک شایانی به او بکند؛ اما اگر تسلطی وجود نداشته باشد، فرد در اشتباهاتی که توسط سیستم به وجود می‌آید، غرق خواهد شد.

Top of Form

Bottom of Form