بهائیت

یکی دیگر از دستورات باب و بهاء که مورد توجه باید قرار بگیرد. حرام کردن خوردن سیر و پیاز است. سیر و پیازی که در هیچ دینی حرام نبوده است و همه اطباء در خصوصیات آن کلماتی بیان کرده اند […]

باز متذکر شدم از یادداشتهائیکه داشتم، و یادم آمد که: خود جناب بهاء خدای مقصود و مطلوب خویشرا نیز معین نموده، و اشکال گذشته را در هشتاد سال پیش از اینکه ما متوجه باشکال باشیم، حل کرده است. جناب بهاء

در این پست مطالبی را راجع به  حکم  دزدی در بهائیت  خدمت  عزیزان ارائه می کنم. در کتاب اقدس آمده است: قد کتب علی السّارق النّفی و الحبس و فی الثّالث فاجعلوا فی جبینه علامه  یعرف بها… با توجه به

برای اولاد برادر و خواهر میت و همچنین برای اعمام و عمات و اخوال و خالات میت در مرتبه اول سهم مقرری نیست، و اینها با بودن یکی از طبقات هفتگانه هیچگونه حقی نخواهند برد. آری چون طبقات مزبوره همه

یکی از وظائف واجبه و فروع دین مقدس اسلام: امر بمعروف و نهی کردن از منکر است، و این یکی از مأموریتهای وجدانی و عقلی و دینی هر فرد مسلمان بوده، و یگانه وسیله ی شیوع و نشر حقایق و

در آیین بهائیت فقط ازدواج با زنان پدر حرام است، بهاء می گوید: «من همسران پدرانتان را بر شما حرام نمودم.»و غیر این موارد مانند ازدواج با خواهر، عمه، خاله، برادرزاده، دختر خواهر، مادران رضاعی و خواهران رضاعی همگی حلال

یاس که سلسله مقالات” آشنائی با کتاب اقدس” را در سی قسمت نوشته است در پاسخ به سخنان کوشا (در یکی از سایت های بهائی که بین اقارب و محارم فرق قائل شده و خواسته است از این طریق به

بهاء در کتاب اقدس گفته است: خداوند ازدواج موقت را حرام کرده است در این دوره پاک، مردم از هوی پرستی منع شده اند تا متلبس به لباس پرهیزگاری باشند. نکات: ۱ – ازدواج با بیش از دو زن حرام

در آئین باب (ص ۹۴) از کتاب صحیفه الاحکام سید باب نقل میکند که: کتب علیکم ان لا تنکحوا اکثر من اثنی نساء حدا فی کتاب الله لعلکم تتقون – نوشته شده است برای شما اینکه بیش از دو زن

در نوشته ها و تألیفات سید باب و میرزا بهاء و عبدالبهاء و شوقی افندی و صبح ازل و سران این فرقه، آنچه از هر چیزی بیشتر است: تلفیق جملات و ترکیب کلمات بطرز آیات و مناجات و ادعیه میباشد.

در آموزه های بهائیت روحی متضاد و ناسازگار با تعالیم انسانی وجود دارد و سران تشکیلات علی رغم اینکه سعی دارند خلاف آن را ثابت کنند دیده می شود که احکامی از سوی تشکیلات به افراد القاء کرده و می

۱- بهاء الله تعالیم و دستورات سید باب را وحشیانه می داند و بیان می کند: ” معرضین و منکرین به چهار کلمه متمسک (بودند): اول کلمه فضرب الرقاب(=زدن گردن ها) و ثانی حرق(= سوزاندن) کتب و ثالث اجتناب از

در این بخش قصد داریم که مطالبی را درمورد تراشیدن ریش و نهی از سر تراشیدن و گیسو گذاشتن مردان ،  خدمت دوستان ارائه کنیم ، انشاء الله که مورد توجه عزیزان قرار بگیرد. در نهی از تراشیدان موی سر

۱. نماز: صبح و ظهر و شام ۹ رکعت به صورت فرادی نماز می خوانند و قبله شان شهر عکا است که قبر میرزا حسینعلی بهاء (خدایشان) در آنجاست. در بهائیت نماز آیات نسخ شده و کسی که آب ندارد

در باب سابع از واحد سادس بیان میگوید: عدم جواز المهر ازید لاهل المداین علی اکثر من خمس و تسعین مثقالا من الذهب و لاهل القری خمس و تسعین مثقالا من قضه و لا اقل من تسعه عشر فی کلتبهما

آری این معنی در مسلک بهائیت رنک رسمیت بخود گرفته، و جز وظائف و فرائض عباد بهاء شمرده میشود و ما برای نمونه چند قسمت از کلمات این طایفه را در اینجا نقل میکنیم. در زیارت نامه جمال قدم که

شاید به سادگی باور کردنی نباشد که در نوشته های «باب» و «بهاء» از الوهیت و ربوبیت آن ها سخن رفته است و درباره ی جلال و جبروت خود، رجزها خوانده اند. به گونه ای که خود را «اصل قدیم»

با شروع جنگ جهانگیر و پیوستن عثمانی به آلمان در جنگ با متفقین (انگلیس، فرانسه و امریکا)، روابط پیشوای بهائیان با غرب صلیبی شدیدتر و نتیجتاً حساسیت و مخالفت دولت عثمانی با وی افزونتر گردید. این حساسیت و مخالفت به

واقعه بدشت (اعلان نسخ اسلام ورفتار های قبیح بعضی از سران بابیه) واقعه بدشت نخستین و مهم ترین گردهمایی سران بابی در ???? در بدشت بود.پس از دستگیری و تبعید سید علی محمد باب به قلعه چهریق در ماکو (اعتضادالسطلنه

حمایت امیرکبیر از اقلیت های دینی در ایران البته نه دین سازان دغل باز روادار، اما نه‌ با دین‌سازان‌ وحدت‌ شکن‌   ‌تاریخ‌ ایران، میرزا تقی‌ خان‌ امیرکبیر را رادمردی‌ اصلاحگر می‌داند که‌ عاشق‌ پیشرفت‌ و تعالی‌ ایران‌ بود و

بخش قابل توجهی از ایرانیان روستائیان فقیری بودند که در روستاهای اربابان و مالکان بهائی زندگی می‌کردند. تعداد قابل توجهی از این‌گونه روستاها در سراسر ایران وجود داشت که یا ملک بهائیان ثروتمند بود یا از موقوفات بهائی. از مالکین

علی محمد باب  در شیراز از پدری به نام محمدرضا که کار بزازی داشت زاده شد. در کودکی پدر خود را از دست داد و خالویش سید علی او را به مکتب شیخ عابد شیرازی سپرد. علی محمد در آنجا

بیا تا عزیزت‌ کنم! ‌عزیز خان‌ مُکری‌ آجودان‌ باشی‌ / سردار کل، از دولتمردان‌ برجسته‌ و باکفایت‌ ایران‌ در زمان‌ ناصرالدین‌ شاه، و از برکشیدگان‌ شخص‌ امیرکبیر است‌ که‌ گفته‌ می‌شود جمله‌ مشهور: «عزیزا، بیا تا عزیزت‌ کنم» سخنی‌ است‌

یکی‌ از عناصر مهم‌ و کلیدی‌ تشکیلات‌ بهائیت، سپهبد عبدالکریم‌ ایادی‌ بود که‌ از نفوذ مهم‌ و تعیین‌کننده‌اش در دربار پهلوی، برای‌ پیشبرد اهداف‌ خود و فرقه‌ بهره‌ می‌گرفت. در اسناد سفارت‌ امریکا به‌ سندی‌ بر می‌خوریم‌ که‌ حاوی‌ گزارش‌

جریانی‌ ارتجاعی‌ و وابسته‌ ‌محمدرضا فشاهی، پژوهشگر معاصر، نسبت‌ به‌ غائله‌ بابیت‌ (به‌ عنوان‌ «نهضتی‌ انقلابی») دیدگاهی‌ خوش‌بینانه‌ دارد و البته‌ از خود باب، به‌ عنوان‌ کسی‌ که‌ «با وجود تسلط‌ [؟] بر فلسفه‌ و عرفان، از آیین‌ سیاست‌ و

ولی خنده آور است که: سید باب و میرزا بهاء پس از همه مجاهدات دین مقدس اسلام، تازه قرون جاهلیت و ایام خرافات پرستی و بت پرستی را تجدید نموده، و مردم را بسوی بت تراشی دعوت میکنند، ملاحظه نمائید

 ‌وزیر همایون، اواخر‌ عمر (دوران ورشکستگی‌ سیاسی) به‌ قول‌ بامداد: «انحراف‌ عقیده‌ مذهبی» یافت?، یعنی‌ «بابی‌ شد و ترتیبات‌ دیگری‌ در زندگانی‌ او به‌ وجود آمد و به‌ صورت‌ خیلی‌ عبرت‌ آور و تأ‌سف‌ انگیز درگذشت» ? و کارش‌ (در

دختر آقای میرزا حسینعلی ملقب به «ورقه علیا» از عزیزالله فرزند ورقای سابق الذکر پرسید در ایران چه می کردید؟ برادرش روح الله جواب داد تبلیغ می کردیم فرمودند وقتی که تبلیغ می کردید چه می گفتید عرض کرد می

این مقاله بر آن است تا با نگاهی به پیشینه‌ی تاریخی و نحوه‌ی پیدایش فرقه‌ی بهایی، دلایل و چگونگی گسترش آن را به اجمال بررسی نماید. دین و مذهب همواره عامل تعیین کننده‌ای در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور ما

میرزا حیدرعلی اصفهانی ظاهرا از بهائیان دو آتشه و طرفدار پر و پا قرص میرزا حسینعلی و عباس عبدالبهاء و از مبلغان طراز اول این طایفه عقیده خود را در کتابی به نام بهجه الصدور نوشته و از قول بهاءالله