پرونده خدا

عبادت عبارت است از آن آخرين حد خضوع و تواضع كه به عنوان تعلق و وابستگى مطلق و تسليم بى قيد و شرط عابد در برابر معبود انجام مى گيرد. بنابر این عبادت به معناي اظهار ذلّت، عالي ترين نوع تذلّل و كرنش در برابر خداوند است. در اهميّت آن، همين بس كه آفرينش هستي […]

روح و اساس اعلامیه حقوق بشر این است که انسان از یکنوع حیثیت و شخصیت ذاتی قابل احترام برخوردار است و در متن خلقت و آفرینش، یک سلسله حقوق و آزادیها به او داده شده است که به هیچ نحو قابل سلب و انتقال نمی باشند. و گفتیم این روح و اساس مورد تأیید اسلام

اندیشه چرخ کجمدار و فلک کج رفتار یک اندیشه اسلامی نیست. پس ذم دنیا متوجه چیست؟ معمولا می گویند آنچه از نظر اسلام مذموم و مطرود است علاقه به دنیا است ، این سخن هم درست است و هم نادرست، اگر مقصود از علاقه صرف ارتباط عاطفی است نمی تواند سخن درستی باشد، چون انسان

نظرى بجهان از راه هستى و واقعیت – ضرورت وجود خدا درک و شعور انسان که با پیدایش او توأم است در نخستین گامى که برمیدارد هستى خداى جهان و جهانیان را بر وى روشن میسازد. زیرا برغم آنان که در هستى خود و در همه چیز اظهار شک و تردید میکنند و جهان هستى

سنت و قانون، چیزی نیست که آفرینش خاص و خلقت جداگانه ای به آن تعلق بگیرد. قانون، یک مفهوم کلی و انتزاع ذهنی است و در خارج به شکل کلیت و قانون بودن وجود ندارد. آنچه در خارج وجود دارد همان نظام علت و معلول و درجات و مراتب وجود است که در ذهن ما

گاهی این انسانی که به عنوان خلیفةُ اللهی و مَظهر خدا در آفرینش قرار گرفته ، چنان خود را سقوط میدهد و در دَرَکات ذُل ماده و انغمار در جاه و آمال بی پایه و اساس فرو میرود که مانند وحوش بر سر جیفه اجتماع می کنند، و فکر و ذکر و درس و بحث

عقل معاش – که عقل عملی نیز نامیده می شود، یعنی شعوری که به وسیله آن، زندگی خود را اداره می کنیم- به ما اجازه می دهد که از هر چیز که قابل استفاده است به نفع زندگی خود استفاده نماییم، از فضا، از هوا، از زمین، از دریا، از صحرا، از چوب، از آتش،

شک نیست که طریق سیر معنوی و معرفت نفس، در صورت صحت، راه روشنی برای خداشناسی (یا به عبارت دیگر معادشناسی) است و برای کسی که رهسپار این راه گردد و از مخاطر آن مصون مانده، از پای درنیاید، حق و حقیقت عیان می شود. روی این اصل، آیا متصور است که اسلام که دین

اگر بگویند لازم ترین و مفیدترین داناییها و توجه ها برای بشر چیست؟ باید گفت توجه به فقر علمی و توجه به نادانی، این توجه است که عطش شدید فرو ننشستنی در بشر برای طلب علم و تکمیل عقل و معرفت ایجاد می کند. همان حرصی که جوینده مال و ثروت به صورت یک عطش

بسوى هدف – هدایت عمومى : دانه گندمى که در شکم خاک با شرائط مناسبى قرار میگیرد شروع به رشد و نمو کرده به شاهراه تحول میافتد و هر لحظه صورت و حالت تازه اى بخود گرفته با نظم و ترتیب مشخصى راهى را میپیماید تا یک بوته اى کامل داراى خوشه هاى گندم میشود

سبب این که اسلام در همه دستورات کلی و جزئی خود، جهات مادی و معنوی را به همدیگر آمیخته و منافع روحانی و جسمانی را از همدیگر جدا فرض نکرده و حیات اجتماعی را در ردیف حیات فردی نگهداشته و در درجه اول اهمیت قرار داده است، این است که اسلام چنان که از آیه

کسانی که به زبان عربی آشنا هستند می دانند که وزن فعلة دلالت بر نوع یعنی گونه می کند. جلسة یعنی نشستن، و  جلسة یعنی نوع خاصی از نشستن. جلست جلسة زید یعنی نشستم به گونه نشستن زید،همانگونه که زید می نشیند نشستم. ابن مالک در الفیه می گوید: و فعلة لمره کجلسة و فعلة

در قرآن کریم در آیه 26 سوره انفال آمده است: «واذکروا اذ انتم قلیل مستضعفون فی الارض تخافون ان یتخطفکم الناس فاواکم و ایدکم بنصره و رزقکم من الطیبات لعلکم تشکرون؛ به یاد آرید زمانی را که جمعیتی اندک بودید و مردمی ناتوان در زمین به شمار می آمدید. بیم آن داشتید که مردم دیگر

كمتر كسى است كه اين سؤال را از خود يا از ديگران نكرده باشد كه هدف از آفرينش ما چه بوده؟ همواره گروهى متولد مى شوند، گروهى از جهان مى روند و براى هميشه خاموش مى شوند، مقصود از اين آمد و رفتها چيست؟به راستى اگر ما انسانها روى اين كره خاكى زندگى نمى كرديم

اگر ما باشیم و این ساختمان بشر، می‏بینیم این‏ ساختمان بشر هم نیاز دارد به رهبری و هدایت، و هم نیاز دارد به اینکه آن غریزه‏ منفعت جویی فردی او را رام کند یا به قول فروید آن را تعالی بدهد یعنی‏ متوجه مسائل بالاتری بکند تا مصالح اجتماعی‏اش هم بر همین اساس تنظیم‏ بشود.

آیاتی در قرآن کریم داریم که دلالت دارند بر عدم بطلان عالم ، مثل آیه: «وَ مَا خَلَقْنَا السمَآءَ وَ الاْرْضَ وَ مَا بَیْنَهُمَا باطِلاً ذَ’لِکَ ظَن الذِینَ کَفَرُوا فَوَیْلٌ لِلذِینَ کَفَرُوا مِنَ النارِ؛ و ما آسمان و زمین و آنچه را که در بین آنهاست باطل و گزاف خلق ننمودیم ؛ این پندار کسانی

تمام عالم زنده است و دارای شعور و قدرت است ؛ حیوانات ، نباتات و جمادات هم دارای قوه ادراک و قدرت هستند. و بنابراین ما چنین می پنداریم که جمادات از حیات و علم خالی هستند، ولی حق مطلب در مسأله اینست که خالی نیستند ولی ما نمی دانیم . خداوند هم در این

آنچه از قرآن مجید بدست میآید اینست که این کتاب آسمانی از راه وحیی که به پیغمبر اکرم (ص) شده بدست آمده است و وحی یک نوع تکلیم آسمانی (غیر مادی) است که از راه حس و تفکر عقلی درک نمیشود بلکه با درک و شعور دیگری است که گاهی در برخی از افراد  بحسب

آفرینش آسمان و زمین، همگی برای این است که انسان با آگاهی و اراده و اختیار خود، نه به جبر و زور، در این میدان آزمایش بزرگ از میان راههای گوناگون، راه راست را انتخاب کند. از نظر خداوند، راه راست همان شناخت خدا و پرستش و بندگی اوست. هدف همه پیامبران نیز این بوده

انسان با فطرت خدادادی و سرشت کنجکاو خود، پیوسته واقع را می خواهد و می جوید، نه پندارهای پوچ و خرافی را، و نسبت به واقع، خضوع و کرنش می نماید، نه نسبت به هر بازیچه و گزاف، و اسلام نیز که خود را دین فطری معرفی می نماید، در کلیات دعوت خود از انسان،

جهان آفرينش مجموعه ­­ي از نشانه­ ها و شگفتيهاي خداست كه وقتي اين شگفتي­ها و آيات خدا را مي­نگريم عظمت خدا را  در جهان احساس كرده و غير او را حقير و كوچك مي­شماريم. خوشبختانه امروز با پيشرفت علوم طبيعى و كشف اسرار و شگفتى‏هاى جهان طبيعت و ريزه كارى‏هاى ساختمان وجود انسان و حيوان

اگر انسان با نهادی پاک و دلی آرام نگاهی به جهان هستی نماید، در هر گوشه و کنار آن، آثار و دلایل وجود پاک آفریدگار را مشاهده خواهد کرد و از هر در و دیواری به ثبوت این حقیقت گواهی خواهد شنید. چه انسان در این جهان با هر چه روبه رو می شود، یا

مفسرین بحثی را طرح کرده اند که خلق الموت و الحیوه یعنی چه؟ خدا، هم مرگ را آفرید و هم حیات را. حیات امری است وجودی، قابل آفرینش هست، مرگ نیستی است، فقدان حیات است، نیستی که دیگر قابل آفرینش نیست. مثل این است که ما نور داریم و سایه، سایه همان نبودن نور است،

جائی که پیامبر اکرم، واسطه در خلقت عالم تکوین و سبب برای پیدایش موجودات جهان تجرد و ماده و نشأة ملک و ملکوت باشد، چه جای شگفت است که حائز مقام شفاعت در عالم شرع و شریعت و موجب ارتقاء مقام و علو مرتبت ابرار و نیکان و باعث غفران و آمرزش اشرار و تیره

كمال الدين غراب : در قرآن ذيل چهار واژه از انسان بحث شده است. اين چهار واژه عبارتند از: (انسان), (ناس), (بشر) و (آدم) (به اضافه بنى آدم). در يك نگاه سريع شايد بتوان گفت, قرآن ذيل واژه (انسان) از ويژگى هاى روان شناختى و ساختمان روحى و روانى و گاه ساختمان طبيعى او بحث

آيا تقدير الهى در مورد بندگانش قابل تغيير است يا نه؟ ما مسلمانها به بداء عقيده داريم بداء يعنى تغيير پيدا كردن تقدير الهى. تقدير الهى درباره انسان بر دو نوع است: 1- تقدير محتوم و قطعى، كه به هيچ وجه قابل تغيير نيست : 2- تقدير معلق و مشروط، كه با فقدان برخى شرايط،

انسان در اسلام : اسلام از نظر این که آیینی است جهانی و نظر خاصی به جماعت مخصوصی و زمان و مکان معینی ندارد در تعلیم و تربیت مخصوص خود، انسان طبیعی را در نظر گرفته؛ یعنی نظر خود را تنها به ساختمان مخصوص انسانیت معطوف داشته که شرایط یک فرد انسان عادی در آن

جهان هستی – ماسوی – هرچه باشد و هر عظمت و وسعت حیرت انگیزی که داشته باشد و هر کثرت و اختلاف و تضاد و تزاحم و تنازعی که در آن حکمفرمایی نماید، یک واحد بیش نیست که فعل حق بوده و از هر جهتی که فرض شود، چنگ نیاز به دامن کبریای حق زده

گرچه از آن نظر که ایمان و اعتقاد ما به قیامت از ایمان به قرآن و گفتار پیامبران سرچشمه می گیرد لزومی ندارد که درباره قیامت به ذکر برهان و استدلال بپردازیم و یا شواهد و قرائن علمی بیاوریم، ولی نظر به اینکه خود قرآن کریم – لااقل برای نزدیک کردن مطلب به اذهان –

و از جمله اشكالات بر خلود در جهنم این گونه مطرح می شود که: “بهشت معبر و گذرگاست نه مقر و منزل همیشگی”، بهشت و جهنّم معبری است به منزل و مقرّی. بهشت معبر مطیع است در صراط مستقیم، و مخلّد در آنست در دوره تعیّن ملكات خیریّه و جهنّم معبر عاصی است در صراط