پرونده خدا

حقیقت این است كه اعتقاد به روح و عوالم پس از مرگ، پدیده‏ای‏نو و تازه نیست، بلكه سابقه‏ای بس طولانی و عمری دراز به اندازه‏عمر بشریت دارد.     آیا انسان به جز زندگی مادی دنیوی، زندگی دیگری دارد؟ آیاغیر از عالم دنیا، عالم یا عوالم دیگری به نام جهان یا جهانهای‏پس از مرگ وجود دارد؟ […]

مردم در برابر مرگ سه دسته می شوند: یک دسته که از تنعمات دنیا برخوردارند، از مرگ می هراسند، چون مرگ را قطع خوشی ها خود می بینند. گروه دیگر هم از مرگ می ترسند، چرا که به مکافات اعمال خود می اندیشند، پس خود را برای مرگ مهیا می کنند و گروه سوم کسانی

بی گمان اگر دو واقعه مهم در زندگی هر فردی وجود داشته باشد، یکی از آنها قطعا مرگ است. مرگی که به رغم عده ای آن چنان وحشتناک، تلخ و صعب است که حتی سخن گفتن از آن هم آدمی را به تشویش خاطر دچار می کند، اما این واقعیت مسلم، از چنان اهمیتی برخوردار

پرفشاری خون، یكی از تهدید های بزرگ سلامتی در كشورهای صنعتی است و نقش عمده ای در بروز بیماری های عروقی قلب، سكته مغزی، نارسایی قلبی، نارسایی كلیوی و مرگ ناشی از این بیماری ها دارد. قبل از اینكه فشار خون بالا عارضه ای ایجاد كند، علامتی ندارد لذا بسیاری از افراد از وجود آن

وجود روح به عنوان جوهر و گوهری اصیل مجرد از ماده درماورای بدن از دیدگاه قرآن و…         ● از دیدگاه عقل و فلسفه اولین مساله زیربنایی در علم‏النفس، اثبات موجودیت مستقل مجرداز ماده برای نفس است زیرا این مساله، محور تمام مسائل‏علم‏النفس از دیدگاه اسلامی می‏باشد و این بحث محوری در همه‏مسائل قوای

وجود روح به عنوان جوهر و گوهری اصیل مجرد از ماده درماورای بدن از دیدگاه قرآن و…      ● از دیدگاه عقل و فلسفه اولین مساله زیربنایی در علم‏النفس، اثبات موجودیت مستقل مجرداز ماده برای نفس است زیرا این مساله، محور تمام مسائل‏علم‏النفس از دیدگاه اسلامی می‏باشد و این بحث محوری در همه‏مسائل قوای مورد

وجود روح به عنوان جوهر و گوهري اصيل مجرد از ماده درماوراي بدن از ديدگاه قرآن و…        ? از ديدگاه عقل و فلسفه اولين مساله زيربنايي در علم‏النفس، اثبات موجوديت مستقل مجرداز ماده براي نفس است زيرا اين مساله، محور تمام مسائل‏علم‏النفس از ديدگاه اسلامي مي‏باشد و اين بحث محوري در همه‏مسائل قواي

حتما شما هم این ضرب المثل قدیمی و معروف را شنیده اید که «مرگ شتری است که در خانه همه می خوابد.»     امروزه انسان با توجه به پیشرفت تکنولوژی توانسته پاسخ بسیاری از سوالات خود را به دست آورد. اما یکی از مواردی که هنوز در پرده ابهام قرار دارد و سوالات بسیاری را

نقد و بررسى ادله مذكور (20) اشكال بر دليل اول: مطابق دليل اول، كسى كه قادر بر آوردن معجزه(خرق عادت ملموس) باشد، قادر بر ارتباط وحيانى (خرق عادت غير ملموس) نيز هست. اما اين دو خرق عادت از يك سنخ نيست، بلكه يكى از ناحيه قدرت است و ديگرى در ناحيه علم. چه اشكالى دارد

مقدمه در حوزه مسائل اعتقادى، مبحث راهنماشناسى از اهميتى ويژه و جايگاهى والا برخوردار است. از فروع مبحث راهنماشناسى، بحث طرق اثبات نبوت خاصه يا راه‏هاى تشخيص مصاديق راستين پيامبرى از مدعيان دروغين است. پس از قبول لزوم نبوت و ارسال رسل از سوى خدا براى هدايت‏بشر، از جمله مسائلى كه به‏طور جدى در برابر

گاه چنين پنداشته مى شود كه وجود تفاوتها درميان موجودات , نوعى تبعيض و بى عدالتى است; از اين رو, با اعتقاد به عدالت ورزى خداوند همخوانى ندارد. اين تفاوتها گاه در ميان اشيايى است كه به انواع مختلف موجودات تعلق دارند. براى مثال, گفته مى شود كه چرا خداوند موجودى را به صورت انسان

 يكي از معاني حكمت، غايتمند بودن فعل است. غايتمندي فعل يكي از ويژگي‎هاي فاعل حكيم است. آن دسته از متكلمان كه به اصل حسن و قبح عقلي اعتقاد داشته و عدل و حكمت الهي را براساس اين اصل تفسير كرده‎اند، بر غايتمند بودن آفرينش تأكيد ورزيده‎اند و بر اين عقيده‎اند كه افعال خداوند معلل به

مصاديق عدل الهي مصاديق كلي عدل و حكمت الهي عبارتند از: 1. عدل و حكمت در آفرينش و تدبير: يعني خداوند هر موجودي را با توجه به استعداد و قابليت ذاتي او ايجاد كرده، و متناسب با غايت مطلوب آن موجود، اسباب و شرايط لازم براي نيل به آن غايت را در اختيار او گذاشته

جايگاه بحث شرور در الهيات يكي از بحث‎هاي مهم و ديرينه در الهيات، بحث شرور است كه در موارد مختلف مطرح گرديده است. يكي از موارد طرح اين بحث در الهيات در مسئله توحيد در خالقيت است. زيرا دو گانه پرستان به دو آفريدگار عقيده داشته‎اند يكي آفريدگار خير و ديگري آفريدگار شرور. در مباحث

اصل تکلیف در همه انسانهای ملکف ثابت است، خواه انگیزه خیر در آنها غالب باشد یا انگیزه شر. این خلقت با عدل الهی هم منافاتی ندارد که کسی بگوید: خداوند مایه فطری غالب در گروهی را خیر و مایه فطری در گروهی دیگر را شر قرار داده است و بدینوسیله گروهی را به گونه ای

موضوع كاستى ها و نارسائى ها در كتابهاى عقايد در مراحل مختلف مطرح گرديده و احيانا تصور شده كه بلاها و گرفتاريها با چهاراصل مسلم در تضاد است: 1 – توحيد در خالقيت. 2 – نظام احسن. 3 – حكمت‏ خداوند. 4 – عدل الهى.   و ما در اين‏جا اين موضوع را فقط از

انسان موجودي است مختار كه در طول زندگي با گزينش آزاد خويش به سوي كمال و سعادت و يا در جهت سقوط و شقاوت ، حركت مي‌كند بديهي است كه دراين مسير سرنوشت ساز نيازمند آگاهيهاي لازم و شناخت كافي نسبت به كمال و راه نيل به آن خوهد بود تا بتواند قوانين و برنامه‌هاي

انگيزه از كيفر يا تشفى خاطر است‏يا عبرت‏گيرى ديگران و جايگاه‏ هر دو زندگى دنيوى است، و در سراى ديگر هيچ‏يك از دو ملاك وجودندارد توضيح اين كه: انتقام از قاتل در زندگى دنيوى جنبه تشفى دارد چنانكه‏مى‏فرمايد: (…ومن قتل مظلوما فقد جعلنا لوليه سلطانا فلا يسرف فى القتل‏انه كان منصورا) .1 «هركس كه بى‏گناه

هدف اين مقال پاسخ به يك رشته پرسشها است كه افراد ناآگاه و جسور، آن را به عنوان اعتراض بر عدل الهى مطرح مى‏نمايند. اين پرسشها بر چهار محور دور مى‏زنند:  1- عدل الهى و فاعليت انسان. 2- عدل الهى و علم و اراده پيشين خدا. 3- عدل الهى و مساله قضا و قدر. 4-

دلایلى كه براى اثبات وجود خداى متعال اقامه شده فراوان و داراى اسلوبهاى گوناگونى است و بطور كلى مى‏توان آنها را به سه دسته تقسیم كرد .  دسته اول دلایلى است كه از راه مشاهده آثار و آیات الهى در جهان اقامه مى‏شود مانند دلیل نظم و عنایت كه از راه انسجام و همبستگى و

 اگر موجودى معلول و نيازمند به موجود ديگرى باشد وجودش تابع آن خواهد بود و با مفقود بودن علتش بوجود نخواهد آمد. به ديگر سخن: معدوم بودن موجودى در برهه اى از زمان ، نشانه نيازمندى و ممكن الوجود بودن آن است، و چون واجب الوجود ، خودبخود وجود دارد و نيازمند به هيچ موجودى

 مقدمه معرفت خدا و شناخت خالق هستي، سنگ زيربناي ديانت است و مادام كه عطش خداخواهي و حق‌جويي در انسان‌ها وجود داشته باشد، سخن گفتن از آفريننده آفرينش، تازه و روح‌بخش است. وابستگي هميشگي آفريدگان در وجود و بقا به خالق خويش، نه تنها انكارناشدني است، بلكه گستره آن در وجود تمام موجودات، اصل توحيد

ادله اى كه از راه عقل براى اثبات خدا ذكر كرده اند به سه قسمت عمده تقسیم مى شود: 1 – براهین وجودى براهین وجودى، براهینى هستند كه وجود خدا را از راه تصور خدا اثبات مى كنند. در این گونه از براهین براى اثبات خداوند به عالم واقع رجوع نمى شود بلكه اگر عالم

دعا يک رفتار معنوي است و انسان در دنياي مادي امروز به کرات دارد تجربه ميکند که به بن بست ميرسد و نميتواند مسايل را با جنبه هاي مادي حل کند. خلاء در زندگي مادي بسيار زياد است و معنويت ميتواند در اين بين کمک کننده باشد. وقتي انسانها دچار مشکلاتي ميشوند که پاسخي براي

تاثير مذهب بر سلامت روان چرا برخي از مردم داراي اعتقادات عميقا مذهبي هستند، در حالي که عده اي ديگر هيچ اعتقادي به خدا ندارند و هيچ گاه در مراسم مذهبي شرکت نمي کنند؟ به چه دليل، بعضي از معتقدان داراي تجارب هيجاني مذهبي سطح بالايي اند، در حالي که برخي ديگر مذهب را به

 دعا، زاييده عشق آدمي به محبوب ازلي و برقراري ارتباط و امکان گفتمان بيپرده با قادر مطلقي است که خالق تمامي کمالها و زيباييها است، هر چند که حاجت و گرفتاري هم در ميان نباشد.  دعا بهانهاي براي رازگويي و تجربه بسيار زيباي مواجهه وجودي با خداوند و اتصال به درياي بيکران رحمت الهي است

دين چه ثمراتي براي زندگي انسان دارد؟ در اينکه نيروي عقل و تفکر و انديشه براي تدبيرهاي جزئي و محدود زندگي ضروري و مفيد است بحثي نيست انسان در زندگي همواره مواجه با مسائلي است از قبيل: انتخاب دوست، انتخاب رشته تحصيلي، انتخاب همسر، انتخاب شغل، مسافرت، معاشرت، تفريح، فعاليتهاي نيکوکارانه، مبارزه با کژيها و

اين مسئله كه همه مردم به دنبال دستيابي به شادماني هستند نيازي به اثبات ندارد و اگرچه اغلب گفته ميشود كه مفهوم شادماني مبهم است و به آساني تعريف نميشود، اغلب افراد به خوبي ميدانند كه منظور از شادماني چيست. شادماني را ميتوان چنين تعريف كرد: هيجان مرتبط با احساساتي كه در گسترهاي از رضايت

رفته اما افسوس که دلها هنوز ضعيف است، دل را فقط ايمان قوي مي‏کند، تمام مفاسد بشريت از اين است‏ که مغزها نيرومند شده و دلها ضعيف و ناتوان باقي مانده‏اند، آيا تمدن چه‏ مي‏کند، تمدن براي انسان ابزار مي‏سازد، ابزارهاي خوب، انصافا ابزارهاي‏ خوب اختراع مي‏کند، اما آدمها را چطور؟ چه چيز مي‏تواند آدم‏ها

* طرح ديدگاه هاي متفاوت در اين بخش لزوماً انعكاس ديدگاه كانون نمي باشد. مهدي خيراللهي/  کارشناسي علوم حديث و دکتراي افتخاري رياضي محض از ايتاليا زندگي در انديشه ديني، مزرعه آخرت و خاستگاه رسيدن به كمال اُخروي است . گروهي به غلط، دين را «زندگي ستيز» مى دانند و گروهي به اشتباه، «زندگي پرست»