جملات آموزنده

پيچ ها معمولا اين طورند که هر چه به سمت راست بپيچند محکم و محکمتر ميشوند و هر چه به چپ بپيچند سست و سست تر ميشوند و آخرش هم مي افتند. انسان هم همين طور است.هر چه به سمت راستي و به سمت درستي بپيچد محکم تر ميشود پايدار تر ميشود با ثبات تر […]

انسان اگر از جانش از مالش و از آبرو و اعتبار و دانشش براي ديگران مايه بگذارد هيچ ضرر نميکند هيچ از دست نميدهد و هرگز خالي و تهي نميشود. يک نگاه به بالاي سر خود بينداز و خورشيد را ببين که ميلياردها سال است دارد کلبه و خانه ي مردم را گرم و روشن

دو طرف پايين يک گنبد را ببين! ببين چقدر از هم دورند و فاصله دارند اما همين که بالا رفته و به راس گنبد نزديک ميشوند به يکديگر نيز نزديک تر ميشوند. خداوند راس عالم است.آدم هايي که به او نزديک ميشوند به يکديگر نيز نزديک ميشوند و هر چه از او بيشتر فاصله بگيرند

گلاب را ميخواهي بشناسي از بوي آن نشناس. گلاب را بايد از طعم آن شناخت از تلخي آن بايد شناخت.هر چه تلخ تر باشد خالص تر است. چون مولکول ها جمع اند و خيلي بو ندارند اما يک قاشق از آن را اگر در يک پارچ آب بريزي آن موقع مولکول هاي آن باز ميشود

101. و فرمود: خوردن چيزي در بازار از پستي است. 102. و فرمود: حوائج شما بخدا، اسباب احتياج است. آن حاجتها را از خدا بوسيله آن اسباب بطلبيد؛هرکس  احتياج ها رابشما عطا کند آنرا از خدا بوسيله صبر بگيريد(و براي درخواست حاجت شتاب نکنيد). 103. و فرمود: شگفتا بحال مؤمن، خداوند هيچ پيش آمدي را

1 . اي علي! مؤمن داراي سه علامت است: گرفتن روزه، خواندن نماز و دادن زکوة، مردان مؤمن نما و متظاهر نيز سه علامت دارند: چون در حضور باشند تملق گويند، در پشت سر غيبت نمايند و چون بکسي مصيبتي رسد سرزنش کنند. ستم پيشه را سه علامت است: پيوسته نسبت به زيردست خود با

اندرزها و حکمتها از پيغمبر(ص) « وصيت آن حضرت به  امام علي (ع)» 1. اي علي! قسمتي از يقين عبارت از آنست که کسي را در مقابل خشم خدا راضي نگه نداري و بخاطر آنچه خدا بتو داده است ديگري را مدح نگوئي، و بدان جهت که خدا چيزي بتو نداده است کسي را نکوهش

تعبیری دارد پیامبر اکرم راجع به دل، این جور دلهایی که ما داریم، این دلهایی که از اختیار ما بیرون است. بسیار تعبیر عجیبی است! پیغمبر اکرم مثلی ذکر می کند، می فرماید: «انما مثل هذا القلب کمثل ریشة فی فلاة معلقةعلی شجرة تقلبها الریح ظهرا لبطن» مثل دل انسانها، انسانهایی که دلشان تربیت نشده

30. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : طَهِّروا أفواهَكُم. «مكارم الأخلاق، ص 51» رسول خدا – صلي الله عليه و آله – فرمود: دهان خويش را پاكيزه كنيد.31. قال الامام الرضا – عليه السلام – : شُربُ الماءِ البارِدِ عَقيبَ الشَّي‏ءِ الحارِّ أوِ الحَلاوه يَذهَبُ بِالأسنانِ. «مستدرك الوسائل، ج 16،

حمد خداي را(عزوجل) او را شکر ميگزاريم و از او ياري ميجوئيم، از پيشگاهش آمرزش ميطلبيم و با توبه بدرگاهش باز ميگرديم، از بديها و اعمال بد خود بدو پناه ميبريم و بقدرت لايزالش چنگ زده و ملازمتش را اختيار ميکنيم. هر که را خدا هدايت کرد گمراهي برايش نيست و هر که را خدا

« از فرمايشات و نصايح آنحضرت(ص)  درحدود اين معاني باختصار روايت شده است» 1. بهترين واعظ مرگ، بهترين بي نيازي تقوي، بهترين شغلها عبادت، بهترين برگشتگاه ها قيامت و بهترين پاداش دهنده خدا است. 2. و فرمود: دو خصلت هستند که نيکوتر از آن دو نيست: ايمان بخدا و نفع رساندن بمردم. دو خصلت هستند

1. فرمود: علم بياموزيد زيرا؛ آموختنش حسنه، تحقيق درباره ي آن تسبيح و بحث از آن جهاد است. آموختن علم به کسي که نميداند صدقه است؛ و دادن آن باهلش سبب تقرب است؛ زيرا علم نشانه هاي حلال و حرام است، و کسيرا که در آن راه گام بر ميدارد با خود بسوي بهشت ميبرد؛

در روضه الوافي ص42 از کافي از ابي عبدالله عليه السلام ازجابر نقل کرده که ميگويد: روزي ما در مجلس انس خود نشسته بوديم که رسول خدا(ص) سوار برناقه هنگام برگشتن از حجه الوداع از کنار ما ميگذشت به ما که رسيد توقف کرد و سلام کرد جواب سلامش را داديم و فرمود: 1. چه

1. هرچيز داراي شرافتي است، بهترين مجلس آنست که رو به قبله باشد. کسي که دوست دارد از افراد با عزت باشد بايد از خدا بترسد، و کسيکه دوست دارد قويترين مردم باشد بايد بخدا توکل کند و کسيکه ميخواهد از بي نيازترين مردم باشد بايد از آنچه در قدرت و اختيار خداست بيشتر اطمينان

« وصيت آن حضرت(ص)  به معاذ بن جبل هنگام اعزامش به يمن[1]»  اي معاذ ! کتاب خدا را بدانان بياموز و ادب و فرهنگشان را بر پايه ي اخلاق صالحه و خصلت هاي شايسته نيکو گردان. شؤون مردم را آنچنان که هست رعايت کن و مقام هرکس را طبق منزلتش قرار ده. امر خدا را

« بخشي از خبر طولاني و پرسشهاي فراواني است که شخصي راهبي معروف به شمعون بن لاوي بن يهودا از حواري عيسي عليه السلام از آنحضرت پرسيد و با وجود کثرت سؤال بتمام آنها جواب فرمود و در نتيجه آن راهب ايمان آورد و آنحضرت را تصديق کرد. و آنچه را که مورد حاجت است

1 اي علي! خدا خشنود ميشود از بنده اي که بگويد: پروردگارا مرا بيامرز، زيرا کسي جز تو گناهان را نمي آمرزد. ميفرمايد: اي ملائکه ام! اين بنده ام ميداند که جز من کسي نيست که گناهان او را ببخشد. گواه باشيد که او را آمرزيدم. 2. اي علي! بپرهيز از دروغ، زيرا دروغ روي

26. قال الامام علي‏ – عليه السلام – : تَنَظَّفُوا بِالماءِ مِنَ النَّتِنِ الرِّيحِ الَّذي يُتَأذّي ‏مِنهُ. «الخصال، ص 620» امام علي‏ – عليه السلام – فرمود: خود را با آب از بوي ناخوشايندي كه ديگران را مي‏آزارد، پاك كنيد. 27. قال الامام الصادق‏ – عليه السلام – : الدُّهنُ يُلَيِّنُ البَشَرَه و يَزيدُ فِي

28. قال الامام علي‏ – عليه السلام – : نَظِّفُوا بُيُوتَكُم من حَوكِ العَنكَبوتِ. «قرب الإسناد، ص 52» امام علي‏ – عليه السلام – فرمود: خانه‏ هايتان را از تار عنكبوت پاك كنيد. 29. قال الامام الصادق‏ – عليه السلام – : كَنسُ البَيتِ يَنفِي الفَقرَ. «الكافي، ج 6، ص 531» امام صادق‏ – عليه

13. قال الامام الصادق‏ – عليه السلام – : إيّاكَ و شُربَ الماءِ البارِدِ فِي الحَمّامِ فَإنَّهُ يُفسِدُ المِعدَه. «أمالي شيخ صدوق، ص 445» امام صادق‏ – عليه السلام – فرمود: از نوشيدن آب سرد در حمّام بپرهيز، زيرا معده را فاسد و تباه مي‏كند. 14. قال الامام الصادق‏ – عليه السلام – : و

4. قال الامام علي‏ – عليه السلام – : لا لِباسَ أجمَلُ مِنَ السَّلامَه. «غرر الحكم، ج 6، ص 380» امام علي‏ – عليه السلام – فرمود: هيچ لباسي زيباتر از سلامتي نيست. 5. قال الامام الحسين‏ – عليه السلام – : بادِروا بِصِحَّه الأجسامِ في مُدَّه الأعمارِ. «تحف العقول، ص 239» امام حسين‏ –

شاید همه نتوانیم کارهای بزرگ انجام دهیم ، ولی همه ما می توانیم کارهای کوچک را با عشقی بزرگ انجام دهیم.

 دو هجرت     الهِجرَةُ هِجرَتانِ: احداهُما أن تَهجُرَ السَّيّئاتِ، والاُخري أن تُهاجِرَ الَي اللَّهِ تعالي ورَسولِهِ، ولا تَنقَطِعُ الهِجرَةُ ما تُقُبِّلَتِ التَّوبَةُ.(13/6602؛ كنزالعمال: 46262)     هجرت دو گونه است: يك هجرت، هجرت و دوري كردن از گناهان است و ديگري آن است كه به سوي خداوند متعال و رسول او هجرت كني و تا زماني

گرسنگي   گرسنگي و تفكر، عوامل بلندپايگي در نزد خدا     أفضَلُكُم مَنزِلَةً عندَ اللَّهِ تعالي أطوَلُكُم جُوعاً وتَفَكُّراً، وأبغَضُكُم الَي اللَّهِ تعالي كُلُّ نَؤومٍ وأكُولٍ وشَروبٍ.(10/4648؛ تنبيه الخواطر: 1/100)     بلندپايه‏ ترين شما نزد خداوند متعال كسي است كه مدتهاي طولاني تري گرسنگي بكشد و به تفكّر بپردازد و منفورترين شما نزد خداوند متعال

 نهي از غيبت مردم     مَرَرتُ ليلةَ اُسرِيَ بي‏علي قَومٍ يَخمِشُونَ وُجوهَهُم بأظفارِهمِ، فقلتُ: يا جَبرَئيلُ، مَن هؤلاءِ ؟ فقالَ: هؤلاءِ الذينَ يَغتابُونَ الناسَ ويَقَعُونَ في أعراضِهِم. (9/4450؛ تنبيه الخواطر: 1/151)     در شب معراج، مردمي را ديدم كه چهره‏هاي خود را با ناخن‏هايشان مي‏خراشند. پرسيدم: اي جبرئيل، اينها كيستند ؟ گفت: اينها كساني هستند

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : شاد كردن مؤمن  شاد كردن يتيمان مؤمن  انّ في الجَنَّةِ داراً يُقالُ لَها دارُ الفَرَحِ لا يَدخُلُها الّا مَن فَرَّحَ يَتامَي المؤمنينَ.(5/2450؛ كنزالعمال: 6008)     در بهشت سرايي است به نام دار الفرح (شادي سرا) كه تنها كساني وارد آن شوند كه يتيمان مؤمنان

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : ديوانگي   دنيا گزيني و ديوانگي     مَرَّ رسولُ اللَّهِ صلي الله عليه وآله بمَجْنونٍ، فقالَ: ما لَهُ ؟ فقيلَ: انّهُ مَجْنونٌ، فقالَ: بَلْ هُو مُصابٌ، انَّما الَمجْنونُ مَن آثَرَ الدُّنيا علي الآخِرَةِ. (2/830؛ مشكاة الانوار: 270) پيامبر خدا صلي الله عليه وآله بر

 قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : خشم، شعله اي از آتش شيطاني     الغَضَبُ جَمرَةٌ مِن‏الشيطانِ.(9/4330؛ بحار: 73/265)     خشم، اخگري از شيطان است.   قوي ترين انسان     ألا اُخبِرُكُم بِأشَدِّكُم؟ مَن مَلَكَ نفسَهُ عِندَ الغَضَبِ.(9/4332؛ نثر الدرّر: 1/183)     آيا شما را از زورمندترين فردتان خبر ندهم ؟

 افزودن بر كارهاي نيك     يابنَ مَسعودٍ، أكثِرْ مِن الصّالِحاتِ والبِرِّ؛ فانّ الُمحسِنَ والمُسِي‏ءَ يَندَمانِ، يَقولُ الُمحسِنُ: يا لَيتَني ازدَدتُ مِن الحَسَناتِ ! ويقولُ المُسِي‏ءُ: قَصَّرتُ    (13/6388؛ مكارم الاخلاق: 2/353) اي پسر مسعود، كارهاي شايسته و نيك بسيار به جاي آر؛ زيرا نيكوكار و بدكار هر دو پشيمان مي‏شوند. نيكوكار مي‏گويد: كاش خوبي‏هاي بيشتري انجام

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : زيبايي با نرمش و رفاقت     انّ الرِّفقَ لَم يُوضَعْ علي شي‏ءٍ الّا زانَهُ، ولا نُزِعَ مِن شَي‏ءٍ الّا شانَهُ.    (5/2106؛ كافي: 2/11) نرمي با هيچ چيز همراه نشد جز اين كه آن را آراست و از هيچ چيز برداشته نشد، مگر اين كه