مرد خوب خانواده

بسم‌الله الرحمن الرحیم

کارشناس: استاد مهدوی ارفع

عنوان: مهارت‌های زندگی مشترک، مرد خوب خانواده

در بحث مهارت‌های زندگی مشترک، امیرالمؤمنین علیه‌السلام در بند هفدهم از نامه‌ی سی و یکم نهج‌البلاغه، خطاب به فرزندشان امام مجتبی (ع) جمله‌ی بسیار مهمی می‌فرمایند. ایشان هشدار می‌دهند که مبادا به گونه‌ای رفتار کنی که بدبخت‌ترین مردم نسبت به تو، خانواده‌ات باشند. این قاعده، یک اصل بنیادین در زندگی مشترک است.

دختری را در خانه‌ی پدری‌اش تصور کنید؛ آن خانه، با تمام فراز و نشیب‌هایش، یک پناهگاه گرم و امن برای اوست. رابطه‌ی میان پدر و دختر رابطه‌ای خاص است؛ پدر برای دخترش یک چتر حمایتی استوار و سرچشمه‌ی محبت‌های بی‌دریغ است. حال در مسیر زندگی این دختر، مردی برای خواستگاری قدم پیش می‌گذارد و پس از طی مقدمات، این دختر آماده می‌شود تا آن پناهگاه گرم، مطمئن و تجربه‌شده را ترک کند و همانند پرستویی که از سرما به گرما کوچ می‌کند، به آشیانه‌ی جدیدی قدم بگذارد.

قاعدتاً انتظار می‌رود که خانه‌ی جدید از جهت محبت، عاطفه، احترام، عشق و توجه، حداقل هم‌تراز با خانه‌ی پدری‌اش باشد و بلکه از آن نیز بهتر باشد. چرا که در نهایت، نقش پدر با نقش همسر متفاوت است و اساساً هدف از ازدواج این است که خانواده‌ای در سایه‌ی سرپرستی یک مرد، احساس خوشبختی‌ای عمیق‌تر از آنچه در خانه‌ی پدری خود تجربه کرده‌اند، داشته باشند.

• وای به حال مردی که رفتار و مدیریت او در زندگی به گونه‌ای باشد که همسرش از ترک خانه‌ی پدری و ورود به این زندگی پشیمان شود؛ به طوری که نه راهی برای بازگشت داشته باشد و نه امیدی برای پیش رفتن. این احساس تلخ، به فرزندان نیز منتقل خواهد شد. به همین دلیل است که امیرالمؤمنین (ع) تأکید می‌فرمایند: به گونه‌ای رفتار نکن که خانواده‌ات، بدبخت‌ترین مردم نسبت به تو باشند.

متأسفانه گاهی دیده می‌شود مردانی در بیرون از خانه، با دیگران بسیار خوش‌رفتار، متواضع و خدمتگزار هستند. برای کمک به دیگران شب و روز نمی‌شناسند، خود را به آب و آتش می‌زنند و حتی برای حل مشکل آنان قرض می‌کنند. اما همین افراد وقتی به خانه می‌رسند، در برابر خواسته‌های خانواده‌ی خود می‌گویند: «خسته‌ام»، «حال ندارم»، «چقدر توقع دارید؟ این‌قدر گله نکنید. معنای این رفتار دوگانه آن است که دیگران از وجود او بهره‌مند می‌شوند، اما خانواده‌اش از او رنج می‌برند.

• بنابراین، در مهارت‌های زندگی مشترک، اصل بر این نیست که دیگران را فراموش کنید، بلکه باید به یاد داشته باشید که وظایف بسیار سنگینی در قبال کسی که با او پیمان ازدواج بسته‌اید، بر عهده دارید.

این وظایف باید به درستی انجام شوند تا پایه‌های زندگی مشترک مستحکم باقی بماند.

منابع:

• نامه ۳۱ نهچ‌البلاغه