دوره Home
1-تفاوت استعداد و مهارت
2-راه های مدیریت و شناسایی استعداد
3-اضطراب (تعریف و شناسایی)
4-درمان اضطراب (خُرد شدن در موضوع)
5-درمان ااضطراب (ریشه یابی)
6-مهارت حل مسئله (نگاه طبیعی داشتن)
7-مهارت حل مسئله (راه حل ها، قسمت اول)
8-مهارت حل مسئله (راه حل ها، قسمت دوم)
9-چرا فرزند ما استقلال ندارد؟
10-راه حل های ایجاد استقلال در فرزند
11-روش های مطالعه و یادگیری (ارزیابی و بررسی صحیح)
12-روش های مطالعه و یادگیری (فعال کردن حافظه)
13-روش های مطالعه و یادگیری (برنامه ریزی)
14-اضطراب و افسردگی در کودکان (مدیریت هیجانات)
15-اضطراب و افسردگی در کودکان (علائم و نشانه ها)
16-علائم اضطراب در کودکان
17-نشانه های افسردگی در کودکان
18-راهکارهای درمان اضطراب و افسردگی در کودکان
19-ضرورت یادگیری مهارت های اجتماعی
20-راه های رشد مهارت های اجتماعی
21-هویت یابی (اختلاف نظر بین والدین و نوجوان)
22-هویت یابی (راه های مدیریت نوجوان)
23- راه درست انتخاب رشته برای نوجوان
24- حل مشکلات تحصیلی بعد از ایام کرونا

8-مهارت حل مسئله (راه حل ها، قسمت دوم)

متن

بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد گرجی
عنوان: مهارت حل مسئله (راه حل ها، قسمت دوم)

راهکارهای حل مسئله بین والدین و فرزند:
توپ را در زمین حریف (فرزند) بیندازیم!
وقتیکه ما با بازخورد دادن به فرزند فهماندیم که او را درک کردیم باید دنبال راه حل برویم. یک توصیه ای که خیلی زیاد به والدین داریم این است که توپ را در زمین حریف بیندازیم.
یعنی بگوییم: خواسته است چیست؟ و بعد از اینکه متوجه شدیم بازخورد می دهیم و می گوییم: من فهمیدم که نیاز تو و خواسته شما چیست…
حالا باید از او بپرسیم تو این موضوع را چطور حل می کنی؟ تو برو و برای حل این موضوع و مشکل چند راه حل پیدا کن، از دوستان و همکلاسی هات مشورت بگیر یا از معلم و مربی ات مشورت بگیر و چند راه حل بیاور.
این راه حل ها را در دفترچه یادداشت خودت بنویس! من هم دنبال راه حل می روم…
این چه کمکی می کند؟
کمک این است که نوجوان را با موضوع و مشکلی که دارد درگیر می کند. یعنی اینطور نیست که ما دنبال چند راهکار باشیم و در نهایت او شاید بپذیرد و شاید هم نپذیرد
فرزند متوجه می شود که والدین هم به دنبال حل این مسئله هستند. اگر خودش نتوانست راه حل پیدا کند از ما هم دیگر توقع ندارد که راه حل پیدا کنیم.
می توانیم از فکرها و افراد مختلف در حل مسئله ای که داریم استفاده کنیم.
فرزند می رود سراغ یک سری افراد و ما هم سراغ افراد دیگری می رویم و راه حل ها می آوریم. راه حل ها را روی میز می گذاریم و بعد می گوییم از بین این راه حل ها کدام منطقی تر است؟ کدام مورد توافق دو طرف است؟
اول هم شروع به بررسی و ارزیابی راه حل های فرزند می کنیم. ما به او احترام می گذاریم. تک تک راهکارها را با دلیل رد کرده یا می پذریم.
مثلا می گوییم:
راهکار اولت این است، بنا به این دلیل خوب است و می پذیریم
این راهکارت خوب نیست و بنا به این دلیل نمی پذریم
برای این راهکارت باید بیشتر فکر کنم و به نظرم خوب است. اما اجازه بده که فکر کنم و تمام جوانب را بسنجم
در نهایت بگویم که از بین این راهکارها این راهکار از بقیه راهکارها بهتر است. یعنی فرزندمان را در حل مسئله ای که مربوط به خودش است درگیر می کنیم و او را در مسیر فکر کردن و دغدغه مندی قرار می دهیم.
این به فرزند مهارت حل مسئله می دهد. یعنی یاد می گیرد که مشکلش را با روش های مختلف، با مشورت کردن و جمع کردن افکار مختلف به یک نتیجه ای برساند. این طوری اختلاف نظرمان کم می شود. اینطوری ما به فرزند می توانیم بگوییم: نگاه کن، اول راه حل تو را بررسی کردیم، بنا به این دلیل ها نشد…
ممکن است دلیل ما را نپذیرد ما باز فرصت داریم و او هم می تواند به افراد مراجعه کند و بگوید که والدین من بخاطر این دلایل این راهکارها را رد کرده اند… به این طریق می توانیم مهارت حل مسئله را در فرزند ارتقاء بدهیم.

درس Content
به بالا بروید