کلیپ
پادکست
متن
بسمالله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد آقاتهرانی
عنوان: حق فرزند
در چه زمینه هایی تربیت و تأدیب، پدر و مادر مسئولیت جدی دارند؟
معمولا پدر و مادرها غافل هستند. یعنی بچه ها را رها می کنند. آنقدر هم بد رها می کنند که الآن هرچیزی که روانشناسان و روانپزشکان غربی می گویند مردم قبول می کنند! در حالی که اینطوری نیست.
به عنوان مثال: یکی از چیزهایی که می گویند این است که به بچه نباید زیاد فشار آورد. البته ما هم نمی گوییم که باید فشار آورد ولی باید تربیت کرد. باید ادب را به او آموخت.
خیلی راحت می بینیم که بچه ها نماز نمی خوانند، روزه نمی گیرند یا معتقد به چیزی نیستند پدر و مادر هم احساس می کنند که وظیفه ای نداشتند آیا این درست است؟
گاهی بعضی ها می گویند که روانشناس نیستیم و بلد هم نیستیم، چه کار کنیم؟ بعضی می گویند که از ما برنمی آید و بعضی هم می گویند که بچه ها نمی پذیرند؟
یک سوال نقضی برای اینکه متوجه بشوید این حرف ها اشتباه است. همین پدر و مادر که بیسواد هستند و ادعا می کنند که روانشناسی کودک و نوجوان را نمی دانیم پس وظیفه ای نداریم سوال این است که آیا فرزند شما باسواد است یا بیسواد؟ دختر یا پسر فرقی ندارد.
قطعا باسواد هستند. تا دیپلم هم بچه ها بالا می روند اما سوال ما از این پدر و مادرها که می گویند نمی شود سوال ما این است که چطور فرزند شما مدرسه رفت؟ مگر روز اول دوست داشت که مدرسه برود؟ شما که روانشناسی کودک بلد نیستید پس چطور شد که باسواد شد؟
جوابش این است: خواستید کردید، آنرا نخواستید نکردید! امروز او را مدرسه بردی با خوش زبانی و جایزه گرفتن و… بالآخره فرزند را مدرسه ای کردید. ولی برای اینکه فرزند دین داشته باشد و اعتقاداتش درست باشد او را رها کردید! به حال خودش رها کردید که کوچه و بازار برای او تصمیم بگیرند. بعد هم گلایه می کنید که چرا فرزندتان دچار مشکل می شود!
یکی از مسئولیت های جدی پدر و مادر ادب کودک است. می گویند یک اسم خوب بر روی او بگذارید، اسمی نگذارید که باعث سرشکستی او بشود و ادب او را نیکو کنید و دیگر اینکه قرآن را به او بیاموزید.