دوره Home
41.اصل تدریج در تربیت
42.بهداشت روانی قسمت اول
43.بهداشت روانی قسمت دوم
44.بهداشت روانی قسمت سوم
45.ایجاد روحیه همیاری در فرزندان
46.آیا به فرزند سالاری باید به عنوان یک روش توجه کرد؟
47.اطاعت و حرف شنوی فرزندان
48.اشتغال بانوان
49.آسیب های تنها ماندن فرزند
50.استعداد یابی فرزندان قسمت اول
51.استعداد یابی فرزندان قسمت دوم
52.استعداد یابی فرزندان قسمت سوم
53.اخلاق اجتماعی
54.خوشایندسازی آموزه های دینی
55.اصل تدریج در مسائل دینی
56.نکاتی در ارتباط با دوستان
57.با چه خانواده ای ارتباط بگیریم؟
58.پیوند با اهل بیت (ع)
59.شرط عاقبت بخیری فرزندان
60.چگونه محبوب باشیم؟
61.محبوبیت پدر و مادر
62.موفقیت پدر و مادر
63.کتابخوانی فرزندان قسمت 1
64.کتابخوانی فرزندان قسمت 2
65.کتابخوانی فرزندان قسمت 3
66.کتابخوانی فرزندان قسمت 4
67.کتاب مفید چیست؟
68.مطالعه صحیح چیست؟
69.مثبت فکر کنیم
70.به بچه ها اعتماد کنیم
71.فرزندان سخت کوش قسمت 1
72.فرزندان سخت کوش قسمت 2
73.فرزندان سخت کوش قسمت 3
74.خداشناسی
75.روحیه شکرگزاری قسمت 1
76.روحیه شکرگزاری قسمت 2
77.توکل پذیری فرزندان قسمت 1
78.توکل پذیری فرزندان قسمت 2
79.بازی،دنیای بچه ها
80.اوقات فراغت مناسب قسمت 1
2 of 4

49.آسیب های تنها ماندن فرزند

متن

بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد تراشیون
عنوان: آسیب های تنها ماندن فرزند

گاهی اوقات دل مشغولی ها و دل نگرانی های والدین منجر به این می شود که این اصطلاح را به کار ببرند که عطایش را به لقایش بخشیدیم. اصلا نمی خواهیم فرزندان کنار همسالان بروند و در خانه بمانند تا دچار آسیب ها نشوند.
آیا این رویکرد می تواند یک رویکرد خوبی در تربیت فرزند باشد؟
انسان یک موجود اجتماعی است و نیاز به حضور اجتماعی دارد و لذا افرادی که تنهایی را تجربه می کنند و ارتباطات اجتماعی را تجربه نمی کنند دچار یک سری از مشکلات می شوند. مثلا اضطراب بالایی دارند. دچار آسیب های روحی می شوند. وسواس و افسردگی و بدبینی پیدا می کنند و اینها زمینه ایجاد مشکلات و آسیب های جدی در طول زندگی خواهد شد. باید زمینه ای را فراهم کنیم تا فرزندانمان در محیط خانه تنها نباشند.
نقش حیاتی والدین اینجاست که آنها هنرمندانه محیط هایی را فراهم کنند که در آن محیط ها بچه های هم سن و سال فرزند ما وجود داشته باشند و به نوعی والدین ارتباط بین این محیط و فرزند را ایجاد کنند.
مثلا فرزند ما مدرسه می رود و می آید. اگر بتوانیم بیرون مدرسه برای او دوستان خوبی پیدا کنیم دیگر او همکلاسی را به عنوان فقط همکلاسی نگاه می کند. با او وارد ارتباط عمیق دوستی نمی شود. این هنر والدین است که بتوانند بیرون از مدرسه بستر و زمینه ارتباط با گروه های همسال سالم را فراهم کنند.
برخی از خانواده ها را می بینیم که فرزندشان را در محیط خانه کنترل می کنند و قرنطینه می کنند که بیرون نروند.

آسیب های تنها ماندن فرزند:
1- کاهش توانمندی ارتباطات بین فردی
بچه هایی که ارتباط گیری بیرونی ندارند و قطع می کنند. با این ارتباط زمینه ای فراهم می شود که ضعف ارتباطی پیدا کنند.

2- افزایش ناهنجاری های رفتاری در محیط خانه
پرخاشگری و لجبازی بیشتری پیدا می کنند. انسان یک محیط اجتماعی نیاز دارد و زمانی که شما یک موجود اجتماعی را قرنطینه بکنید قطعا آسیب می بیند.

3- آسیب های روحی و روانی
یک نوجوانی دچار وسواس بسیار شدیدی شده بود که ریشه این وسواس این بود که پدر و مادر این فرزند را بخاطر دور ماندن از آسیب های اجتماعی در خانه حصر کرده بودند و ارتباطش را با محیط های بیرونی قطع کرده بودند.

4- ایجاد مشکلات در زندگی مشترک
ما باید سنجیده عمل کنیم و مهندسی شده فرزندان را وارد محیط اجتماعی و گروه های همسال بکنیم ولی پیشگیری هم بکنیم که آسیب های احتمالی ایجاد نشود.

درس Content
به بالا بروید