کلیپ
پادکست
متن
بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد تراشیون
عنوان: دروغگویی در فرزندان، قسمت اول
یکی از موضوعاتی که در تربیت مهم می باشد این است که ما به نیمه خالی تربیت هم توجه کنیم. یعنی همانطوری که باید برخی از ویژگی های مثبت را در فرزندان را ایجاد کنیم باید برخی از ویژگی های منفی را تلاش کنیم که در فرزندان شکل نگیرد و اگر ایجاد شکل سعی کنیم که اصلاح بشود.
یکی از این موضوعاتی که خانواده ها هم در محل زندگی شان و در محیط های آموزش معلمان و در محیط های بیرون منزل افرادی که با بچه ها سر و کار دارند زیاد با این موضوع درگیر هستند دروغگویی بچه هاست.
دروغگویی به دو بخش در زندگی بچه ها تقسیم می شود:
• یک بخشی اصلا دروغگویی نیست. شاید ما دروغ می شنویم ولی فرزندان در اصل تخیلات و خواسته هایشان را بیان می کنند و برداشت ما این است که دروغ می گویند.
مثال: یک موقعی ممکن است پسر بچه 4ساله ما با دوستش در حال صحبت باشد و به او بگوید: بابای من آرایشگاه دارد. ماشین فروشی دارد. راننده اتوبوس است یا خلبان است.
هرچه ما نگاه می کنیم شغل هایی که او به پدرش نسبت می دهد واقعیت ندارد چرا او اینگونه می گوید؟ آیا دروغ می گوید؟ خیر، در اینجا فرزند تخیلاتش را بیان می کند. یعنی دوست دارد که پدرش خلبان باشد و به همین دلیل به دوستانش می گوید که پدرش خلبان است.
در اینجا ما نباید اصلا به او دروغگو بگوییم. یعنی باید توجه کنیم که تخیلاتش را بر زبان جاری می کند و معمولا این ویژگی بیان تخیلات تا سن 7-6 سالگی همراه فرزندان است و گاهی بعد از این سنین هم دیده می شود.
• در یک دوره ای فرزندان به تدریج خلاف واقع ها را بیان می کنند. یعنی دروغگویی هایی را در کلام آنها می شنویم.
علل و عوامل دروغگویی:
1- بچه ها به خاطر ترس از والدین دروغ می گویند.
یعنی می ترسند که اگر واقعیت را بگویند توسط ما مورد توهین و کتک و تنبیه قرار بگیرند لذا برای اینکه بتوانند رضایت ما را جلب کنند و شامل تنبیه ما نشوند یک موضوعی را غیرواقع بیان می کنند.
ممکن است که فرزند ظرفی را شکانده باشد اگر واقعیت را بگوید از طرف مادر مورد تنبیه قرار می گیرد لذا دروغ می گوید.
2- رسیدن به خواسته ها
مثلا: فرزند بستنی خورده و قرار بوده که روزی یک بستنی بیشتر نخورد و این بستنی را هم مادر خریده است. با پدر بیرون رفته است. پدر از او می پرسد مگر امروز بستنی نخوردی که بستنی می خواهی؟ پاسخ می دهد: خیر نخوردم و پدر هم بستنی می خرد.
یعنی ریشه این دروغگویی در آن خواسته ها و نیازهای فرزند است. یعنی در یک جمله زیاده خواهی
3- جلب توجه
فرزندان ما برای اینکه جلب توجه کنند دروغ می گویند. برای اینکه مورد توجه اطرافیان قرار بگیرند شروع به دروغگویی می کنند.
مثلا: در مدرسه او را مورد تشویق قرار نداده اند. در خانه برای اینکه مورد توجه خانواده قرار بگیرد می گوید امروز مرا سرصف بردند و به عنوان یک دانش آموزان منظم به همه دوستان معرفی کردند.
یعنی دروغگویی اش برای این است که مورد توجه بیشتر قرار بگیرد.