کلیپ
پادکست
متن
بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد تراشیون
عنوان: تشویق و تنبیه، قسمت هفتم
مصادیق تنبیه تربیتی:
اگر زدن و تنبیه بدنی، نامطلوب است چه رفتاری را باید جایگزین کنیم؟
1- بصورت کلامی کار نامطلوب را به فرزند متذکر بشویم.
یعنی از زبان و کلام برای نشان دادن کار بَد استفاده کنیم.
2- برای اینکه فرزند متوجه بشود، او را به فکر واداریم.
یکی از نکات محروم سازی از حضور در کنار والدین است. به فرزند بگوییم به اتاقت برو و فکر کن که آیا این کاری که انجام دادی خوب بود یا خیر؟
به خودش واگذار کنیم که به این نتیجه برسد که کارش خوب بوده یا خیر؟
3- اصل محروم سازی
فرزند را به دلیل کار بَدی که کرده است از چیزی مثل تماشای تلویزیون بصورت موقت محروم کنیم. به او بگوییم که حق نداری تا یک ساعت تلویزیون نگاه کنی. یا قرار بود برای او بستنی بخریم که نمی خریم البته دلیلش را هم باید به او بگوییم. به فرزند بگوییم که بخاطر رفتار بَدش محروم شده است.
نکته مهم:
در تنبیه های تربیتی، بین تنبیه و رفتار باید تناسب وجود داشته باشد.
مثلا می خواهیم جارو برقی بکشیم به فرزند بگوییم آن طرف تر بنشیند و او گوش نمی کند به او بگوییم بخاطر اینکه حرف مرا گوشی نکردی برایت بستنی نمی خرم. اینطور نباید باشد. در این حد نیست. نهایتا باید به او بگوییم حرف مرا گوشی نکردی و من را خیلی ناراحت کردی، یعنی یک تنبیه کلامی برای او تلاش داشته باشیم.
در تنبیه غیرتربیتی و بدنی شخصیت دچار آسیب می شود در حالی که در تنبیه تربیتی به شخصیت لطمه ای وارد نمی شود.
یک موقعی با فرزند تنها هستیم و او لیوان آب را می ریزد. به او می گوییم چه کار بَدی انجام دادی! در اینجا به شخصیت او لطمه ای وارد نمی شود چون کار بَد را پررنگ کردیم و آن را سرزنش کردیم. ولی گاهی این جمله را در جمع به او می گوییم. در اینجا ممکن است که به شخصیت فرزند لطمه وارد بشود حتی اگر کار بَد را مورد توبیخ قرار بدهیم. چون این بیان ما در حضور دیگران بوده منجر به این می شود که شخصیت او او دچار خدشه بشود.
در حضور دیگران بچه ها را توبیخ نکنیم.