دوره Home
1-اهمیت فرزندآوری
2-نگاه مردم یا نگاه خدا؟
3-جهاد فرزندآوری(قسمت اول)
4-جهاد فرزندآوری(‌قسمت دوم)
5-از جوانی و عملکرد ما سوال خواهد شد!‌
6-موانع قابل قبول در فرزندآوری
7-فاصله بین فرزندان چقدر باید باشد؟
8-انفجار پیری جمعیت
9-فرزند نیاز به برادر و خواهر دارد!‌
10-چقدر اهل عمل بودیم؟
11-پژوهشی متفاوت
12-عبادت فقط نماز و روزه نیست!
13-ضررهای فرزند کمتر
14-وقت بچه ها را چطور پر کنیم؟
15-بهترین زمان برای فرزندآوری
16-سقط جنین،‌ حرکتی خطرناک
17-حفظ انقلاب یک معروف مهم
18-توجه به تنهایی فرزند
19-با چرتکه های‌ دنیایی نگاه نکنیم!
20-تأثیر فرزندآوری در کار گروهی!
21-اجتماعی شدن فرزندان
22-تک فرزندی و متوقع بودن
23-تمرین محبت ورزی
24-تفاوت قائل نشدن بین فرزندان
25-مقایسه کردن
26-دختر یا پسر
27-تنبیه بدنی
28-روش صحیح تشویق و تنبیه
29-توجه ذره بینی
30-از فرزندان انتظار منطقی داشته باشیم
31-مسئولیت دادن به بچه ها
32-تفاوت قائل شدن بین نیاز و خواسته فرزند
33-نوش دارو پس از مرگ سهراب
34-بحران تنهایی
35-محبوب ترین مخلوق
36-طلب فرزند صالح
37-بیماری کفاره گناهان والدین
38-عامل ماندگاری

20-تأثیر فرزندآوری در کار گروهی!

متن

بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد پوراحمد خمینی
عنوان: تأثیر فرزندآوری در کار گروهی

از فواید داشتن فرزند بیشتر این است که فرزندان ما، آن روحیه همکاری کردن و کار دسته جمعی انجام دادن را در خودشان بیشتر تقویت می کنند.
معمولا آن دسته از بچه هایی که تعداد بیشتری خواهر و برادر برای همدیگر در خانه هستند علاقه ی بیشتری هم نشان می دهند به انجام دادن کارهایی که جنبه دسته جمعی بودن و گروهی بودن دارد.
از آنطرف آن گروه از بچه هایی که متأسفانه تک فرزند هستند، چون این تنهایی خیلی اذیتشان می کند فردا روز که در جامعه قرار می گیرند معمولا در تمایل نشان دادن نسبت به گروه و عضویت و همراه شدن در گروه مقداری دچار مشکل می شوند. از این جهت که همیشه حرف، حرف آنها بوده و همه توجهات منعطف به آنها بوده لست.
حالا اگر در گروه قرار بگیرند در بسیاری از موارد علاقه مند هستند که حتما رئیس گروه باشند. چون تا الآن هرچه گفتند پدر و مادر همه تجهات و محبت خودشان را خرج او کردند، به گونه ای فرزند رشد پیدا می کند که توانایی و ظرفیت نه شنیدن، رئیس نبودن و خلاف میل او انجام شدن را کمتر در خودشان می بینند.
بنابراین اگر می خواهیم فرزندانمان مسیر اجتماعی شدنشان به درستی طی بشود و کار تشکیلاتی و گروهی را در خودشان بیشتر تقویت کنند طبیعتا باید سعی کنیم نسبت به تعداد فرزندان نگاه ویژه تری داشته باشیم. هرچه تعداد فرزندان ما بیشتر باشد در حوزه همکاری کردن مسئولیت پذیرفتن موفق خواهند بود.
خیلی نکته جالبی است: مسئولیت پذیرفتن در آن دسته از خانواده هایی که فرزندان بیشتری دارند بهتر و آسان تر اتفاق می افتد. اما آن دسته از خانواده هایی که تک فرزند هستند یا تعداد کمتری فرزند دارند در این مسیر با مشکل رو به رو خواهند شد و چون همه توجهات پدر و مادر اینجا منعطف به یک نفر می شود باعث خواهد شد که به مرور بچه ها حتی زیر بار مسئولیت هم نروند. چون همیشه همه چیز برای آنها فراهم بوده است.

درس Content
به بالا بروید