Course Home
1-اهمیت فرزندآوری
2-نگاه مردم یا نگاه خدا؟
3-جهاد فرزندآوری(قسمت اول)
4-جهاد فرزندآوری(‌قسمت دوم)
5-از جوانی و عملکرد ما سوال خواهد شد!‌
6-موانع قابل قبول در فرزندآوری
7-فاصله بین فرزندان چقدر باید باشد؟
8-انفجار پیری جمعیت
9-فرزند نیاز به برادر و خواهر دارد!‌
10-چقدر اهل عمل بودیم؟
11-پژوهشی متفاوت
12-عبادت فقط نماز و روزه نیست!
13-ضررهای فرزند کمتر
14-وقت بچه ها را چطور پر کنیم؟
15-بهترین زمان برای فرزندآوری
16-سقط جنین،‌ حرکتی خطرناک
17-حفظ انقلاب یک معروف مهم
18-توجه به تنهایی فرزند
19-با چرتکه های‌ دنیایی نگاه نکنیم!
20-تأثیر فرزندآوری در کار گروهی!
21-اجتماعی شدن فرزندان
22-تک فرزندی و متوقع بودن
23-تمرین محبت ورزی
24-تفاوت قائل نشدن بین فرزندان
25-مقایسه کردن
26-دختر یا پسر
27-تنبیه بدنی
28-روش صحیح تشویق و تنبیه
29-توجه ذره بینی
30-از فرزندان انتظار منطقی داشته باشیم
31-مسئولیت دادن به بچه ها
32-تفاوت قائل شدن بین نیاز و خواسته فرزند
33-نوش دارو پس از مرگ سهراب
34-بحران تنهایی
35-محبوب ترین مخلوق
36-طلب فرزند صالح
37-بیماری کفاره گناهان والدین
38-عامل ماندگاری

31-مسئولیت دادن به بچه ها

متن

بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد پوراحمد خمینی
عنوان: مسئولیت دادن به بچه ها

یکی از نکاتی که ما پدر و مادرها در تربیت بچه ها باید مورد دقت قرار بدهیم، بحث مسئولیت دادن به فرزندان و مسئولیت پذیر بارآوردن بچه هاست.
خیلی جالب است بدانید اصلا اینکه پدر و مادر از خداوند طلب فرزند می کنند، خداوند به آنها فرزند جدیدی می دهد، یکی از بهانه های مسئولیت پذیر بارآوردن بچه هاست. یعنی وقتی یک نوزاد به خانه می آید هر کدام از بچه ها می توانند یکی از کارهای این نوزاد را انجام بدهند. یکی لباسش را بیاورد، یکی شیشه شیرش را آماده کند، یکی آغوش بگیرد، یکی لالایی بخواند، یکی بازی کند و.. اصلا خود این نوزاد مانند اسباب بازی است که تازه وارد این خانه شده و خیلی هم شیرین است و خیلی هم باعث نشاط دیگر بچه ها می شود و همین موضوع با آن مهارت هایی که پدر و مادر دارند که بچه ها را نسبت به یکدیگر حساس نکنند و خصوصا فرزند جدید، بهترین وسیله برای مسئولیت سپردن به بچه هاست.
فراموش نکنیم، در حوزه مسئولیت سپردن به فرزندان نباید بگذاریم که آنها بزرگ بشوند به این امید که یاد بگیرند. این عقیده اشتباه است. از سه سالگی به بعد خوب است که حتی به اندازه یک نمکدان جابجا کردن رد سفره یا چیزهای دیگر به فرزندان مسئولیت بدهیم. چه مسئولیت نسبت به امور منزل یا مسئولیت نسبت به درسی که دارند.
نباید اشتباه کنیم. گاهی پدر و مادرها فکر می کنند که فرزندان تنها یک مسئولیت دارند و آن درس خواندن است. این واقعا اشتباه است. این بچه ها وقتی بزرگ بشوند به علت اینکه با این شرایط بزرگ شدند و وفق پیدا کردند باعث خواهد شد که دیگر در این سنین تن به مسئولیت ندهند. این فرزند فردا می خواهد وارد زندگی مشترک بشود، با همسرش به مشکل می خورد. چون اونطور که باید مسئولیت نگرفت و پخته نشد و حالا با مشکل رو به رو شده است.
بنابراین مسئولیت پذیری از همان ابتدا لازم است. خصوصا با توجه به تأکیداتی که امروز نسبت به فرزندآوری و تربیت سرباز امام زمان (عج) وجود دارد و همه ما هم نسبت به آن مسئول هستیم یکی از اثرات تربیتی اش این است که اگر فرزند جدید مهمان خانه ما می شود و عضو جدید خانواده ما می شود خود او می تواند بسیاری از گزینه ها و گزاره های مسئولیت پذیری را در دیگر اعضای خانواده و دیگر بچه ها فراهم کند.

Lesson Content
به بالا بروید