27-هرزه نگاری – مبارزه با هوای نفس

بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد شاه آبادی
عنوان: هرزه نگاری – مبارزه با هوای نفس

پورنوگرافی مسئله ای است که در خانواده های ما چه مذهبی و چه غیرمذهبی خودش را نشان می دهد. تقریبا می توان گفت هیچ خانواده ای از این موضوع مصون نیست و هیچ خانواده ای هم نمی تواند بگوید که اصلا برایمان مهم نیست. اشکالی ندارد بگویید که مهم نیست ولی وقتی که دودش به چشمانتان رفت متوجه خواهید شد. مگر اینکه شخص بگوید اصل خانواده و روابط انسانی را قبول ندارد که می شود همان آدم مدرن شده و نابوده شده….
بهترین کار برای اینکه پیشگیری کنیم از مسائل پورنوگرافی، از مسائل درگیر شدن همان مبارزه با هوای نفس است. اگر فضای این امر را در خانه جا انداختید و نوجوان شما با این موضوع درگیر شده دوباره همین را تقویت کنید. به او بگویید: بیا ورزش کن، چند روز روزه بگیر… به او نگویید که نگاه نکن! مگر خدا را در خودت شاهد نمی دانی و… این ها جواب نمی دهد. اراده فرزند باید قوی بشود. فاصله بگیرد ورزش کند و تغذیه اش را تغییر بدهد و روزه بگیرد تا اراده اش قوی بشود.
جوان 25 ساله ای داریم که می گوید به مادرم می گویم زن می خواهم و او می گوید: برو روزه بگیر! این اشتباه است. شما نمی دانید این آدم چون با ورزش و روزه قوی می شود نیاز به ازدواجش بیشتر می شود نه نیاز جنسی بخاطر اینکه روح قوی شده است. این اشتباه را مرتکب نشویم.
ما با ورزش و روزه و این ها اراده را قوی می کنیم اما راهکار اصلی ازدواج است. با ازدواج است که می شود ساختار تربیت جنسی را سامان داد. و اسلام از آن طرف با انحراف های جنسی کاملا مقابله می کند و از آن طرف هم با اینکه بگوییم مجرد بمانیم مقابله می کند.
بچه که بودیم فکر می کردیم خیلی این حرف خنده دار باشد که یکی می گفت: ازدواج چیه! ازدواج نمی خواهد بلکه معلوم است همه ازدواج را می خواهند و دوست دارند. بزرگ که شدیم دیدیم همه رفیقان ما می گویند الآن وقت ازدواج نیست، ما نباید ازدواج کنیم باید پولدار بشویم و وضعیت سربازی حل بشود. فهمیدیم که این ها هم همان حرف را می زنند البته با یک تغییری! اصل ازدواج را رد نمی کنند ولی به خودشان که می رسد می گویند: من نباید ازدواج کنم! سوال ما از این شخص این است که مسئله پورنوگرافی را چگونه می خواهید حل کنید؟ این همه تحریک و تحول که در جامعه وجود دارد را چگونه می خواهید مدیریت کنید؟ چاره ای جز ازدواج ندارید. ازدواج یک موضوع اصلی نیست. و تنها راه حل است. تعارف با هم نکنیم. بگوییم که ازدواج نمی کنم و خدا بزرگ است… خدا بزرگ است یعنی چه؟ خدا به تو راه حل نشان داده است اگر عمل نکردی گمراه خواهی شد…
چه کار کنیم؟ فرزند 15ساله چه کار باید کند؟ از یک سنی به بعد که ازدواج مشخص است و باید باشد. ازدواج دائم یک پسر با یک دختر سالم و مومن و این که مشخص است. اما می رسیم به هفت سال سوم و سن بلوغ، آنجا باید حواسمان باشد. اولا باید روی موضوع تقوا و خودکنترلی مانور بدهیم چون بچه ها در این سن نیاز سنی به معنای بزرگسالان ندارند مگر اینکه تحریک شده باشند و حساس شده باشند. اگر توانسته باشند خودکنترلی و تقوا داشته باشند که به مرحله بعدی نمی رسند ولی اگر از این ها رد شد و به مرحله بعدی رسید و گمراه شدند می شود خود گناه را کنترل کرد. ولی اگر تقوا جواب نداد و ازدواج دائم هم امکانش نبود در مورد ازدواج موقت باید فکر جدی کرد. ازدواج موقت یک راهکار سنت شیعی و اسلامی است که نمی توانیم حذفش کنیم. حداقل به عنوان یک راهکار به آن فکر کنیم. بله شرایطش در جامعه امروز نیست و ما با مسیرهایی که از کلمه ازدواج موقت استفاده کنند و به سمت انحرافات بروند کاملا مقابله خواهیم کرد. اصلا منظور آن انحرافات نیست. اما باید حواسمان باشد که نمی توانیم نوجوان و جوان امروز را رها کنیم.