کلیپ
پادکست
متن
بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد تراشیون
عنوان: معیارهای زندگی پرنشاط و شاداب، قسمت دوم
اگر بخواهیم یک شادی پایدار و نشاط حقیقی را در خانواده ایجاد کنیم باید به سمتی برویم که خانواده را از لحاظ توانمندی های مختلف تقویت کنیم. اگر بخواهیم از برخی از توانمندی ها یاد کنیم اینگونه بیان می کنیم:
• ارتباطات بین فردی را تقویت کنیم.
فرزندی را تربیت کنیم که بتواند با دیگران خوب صحبت کند. بتواند نظرات و خواسته هایش را بیان کند. حتی اگر انتقادی از کسی دارد بتواند خوب بیان کند.
مجموعه ی این ها می تواند انسان را به یک رضایتمندی درونی برساند که نتیجه اش بهجت درونی و خوشحالی است.
• ارتباطات معنی و روحانی
فردی که نماز با توجهی می خواند یا زیارت با توجهی می روند شک نکنید در او زمینه ای فراهم می شود که احساس سبک حالی و نشاط پیدا می کند. همه ما این را تجربه کرده ایم.
خودمان که نباید از این فضاها دور بشویم هیچ باید زمینه ای را هم فراهم کنیم تا فرزندان هم به این میدان عمل بیایند.
• ارتباط با قرآن
اگر انسان با قرآن انس داشته باشد می بیند که حس خوبی خواهد داشت.
وقتی که یک جوان قرآن می خواند، قرآن با وجود او آمیخته می شود. با گوشت و خونش آمیخته می شود.
قرآن نور است و فرد هم نورانی می شود. نورانیت یعنی نشاط و شادی
نکته مهم:
مراقب باشیم که سراغ شادی های کاذب نرویم. چون شادی های کاذب ممکن است تسکین بخشی داشته باشد ولی نهایتا بار غم انسان را افزایش می دهد.
در دو سال قبل در کشور آمریکا این آمار را دادند که بیش از 120 میلیون نسخه افسردگی در این کشور نوشته شده است. یعنی انسان های بیمار!
این آمار بسیار بالاست. در این کشور حدود 40 میلیون از زنان دچار افسردگی هستند.
آیا این ها شادی های کاذب را ندارند؟ آیا موسیقی گوش نمی دهند؟ آیا به محیط هایی که حس می کنند آن بهجت و شادابی را ایجاد می کنند حضور پیدا نمی کنند؟
می روند. ولی نهایت چون عمیق بودن شادی را درک نکردند و نمی دانند که این نشاط و شادی را چگونه باید در خودشان بکارند تا بتواند بهره خوبی ببرند دائم سطحی کار می کنند. لذا ما می بنیم که در جوامع غربی برای اینکه انسان ها را شاد نگه دارند، دائم آنها را سطحی نگر می کنند. با ابزارهای ظاهری کار می کنند و نباید در زمین آنها بازی کنیم.